Το ότι ο Γιάννης Σμαραγδής βρήκε κλειστές τις κυβερνητικές πόρτες για την ταινία του «Καποδίστριας» δεν αποτελεί ακόμα ένα δείγμα γραφειοκρατικής αναλγησίας, αλλά μια στυγνή πράξη πολιτικής αυτοσυντήρησης.
Ο Νίκος Φλώρος είναι Έλληνας γλύπτης με παγκόσμια ακτινοβολία, αφού μεταξύ των διακρίσεων που πέτυχε ήταν και το χρυσό μετάλλιο Τεχνών και Επιστημών του Ιδρύματος «Albert Schweitzer» (Αυστρία) το 2011, ενώ έργα του έχουν επιλεγεί στη Βραζιλία για την ένταξή τους σε εκπαιδευτικά σχολικά εγχειρίδια.
Θα μπορούσε άραγε ποτέ μία αποτυχημένη προσπάθεια να θεωρηθεί ως μία καλή εξέλιξη; Να επιφέρει δηλαδή μεγαλύτερο καλό από μία επιτυχία; Η περίπτωση της συμμετοχής της χώρας μας στον φετινό διαγωνισμό της Eurovision ίσως να αποτελεί μία τέτοια περίπτωση. Και εξηγούμαι.
Η ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις την προπαγάνδα γειτονικών κρατών μας και κυρίως των βορείων γειτόνων μας, αναφορικά με θέματα ιστορίας και ταυτότητας, δεν ταιριάζει σε ένα κράτος που σέβεται την ιστορία και την κληρονομιά του.
Ο Χρόνης Αηδονίδης γεννήθηκε στην Καρωτή Διδυμοτείχου και από μικρός μυήθηκε στα βυζαντινά ακούσματα λόγω του ιερέα πατρός του, αλλά και λόγω της δημοτικής παράδοσης που εκείνη την εποχή παρέμενε ζωντανή στην καθημερινότητα του ελληνικού λαού.
Με την «Μαντάμα Μπατερφλάι» του Πουτσίνι ξεκινά το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου στις 1 Ιουνίου. Ένα φεστιβάλ αφιερωμένο στην έννοια της Ελευθερίας, με συναυλίες κάθε λογής αλλά και την συνηθισμένη δόση «θεατρικής πρωτοπορίας».
Όταν ο Ρένος Χαραλαμπίδης και ο Γιάννης Χριστόπουλος, παλιοί γνώριμοι του «Άβαλον των Τεχνών», δήλωσαν ότι ανεβάζουν μια παράσταση για αγνοημένους συνθέτες και ποιητές του Μεσοπολέμου, το πρώτο πράγμα που σκεφθήκαμε ήταν μια συνέντευξη μαζί τους.
Παρακολούθησα την πολυσυζητημένη ταινία «Τζόκερ». Ασυζητητί ακατάλληλη για ανηλίκους. Το ότι πρέπει να εφαρμόζονται οι νόμοι είναι πουριτανισμός πλέον άραγε; Όμως γιατί επέμεινε τόσο πολύ η Αριστερά να την δουν οι νέοι;
Συνεχίζουμε το δεύτερο μέρος της συνέντευξης με τον ποιητή Στάθη Κεφαλούρο, όπου μας δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσουμε για τον επαναστατικό συντηρητισμό, τον Ίωνα Δραγούμη και το νόημα του Εθνικισμού και το γιατί ο Νίκος Καρούζος είναι ο νέος μας εθνικός ποιητής.
Είχαμε γνωριστεί σε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις κοινών φίλων. Ήξερα τα κείμενα του στην «Εστία» και το «Άρδην», αλλά και το ότι θεωρούσε τον εαυτό του Συντηρητικό. Με αφορμή την κυκλοφορία του τελευταίου του βιβλίου «Ο Αδάμ ονοματίζει τα ζώα» κανονίσαμε μια συνέντευξη.
