Εθνικά Θέματα

    Δημοσιεύτηκε: 22 Ιανουάριος 2006

    Μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως στους Οθωμανούς Τούρκους το 1453, το ανάχωμα που είχε συγκρατήσει τις στρατιωτικές ορδές της Ασίας από την Ευρώπη κατέρρευσε. Πολύ σύντομα, τα Ευρωπαϊκά έθνη αντιλήφθηκαν ότι οι νέοι κατακτητές δεν ήταν φορείς κανενός πολιτισμού, έστω και πρωτόγονου. Αντιθέτως ήταν αιμοδιψείς καταστροφείς, που ζούσαν παρασιτικά από τους Χριστιανικούς πληθυσμούς που καταπίεζαν.

    Δημοσιεύτηκε: 30 Δεκέμβριος 2005

    "Δεν διανοούμαι ότι θα πρέπει να δώσουμε για να πάρουμε", φέρεται να δήλωσε πρόσφατα ο Νίκος Αναστασιάδης, όταν κλήθηκε να σχολιάσει την δήλωση του Ανάν για πάρε-δώσε στο Κυπριακό. Είναι να αναρωτιέται κανείς, ως που μπορεί να φτάσει το θράσος κάποιων πολιτικών στην Κύπρο. Η συγκεκριμένη δήλωση και η συνολική στάση (απ' όλα έχει το πανέρι, όπως υπονοεί και ο τίτλος), είναι ενδεικτική της εκτίμησης που έχει ο συγκεκριμένος ηγέτης για την στάθμη της νοημοσύνης αυτού του λαού.

    Δημοσιεύτηκε: 11 Δεκέμβριος 2005

    Τελευταία έχω δεχθεί δημόσιες επιθέσεις για απόψεις μου σχετικά με αμυντικά θέματα. Πιο πρόσφατα, από τη στήλη "Ιός" της Ελευθεροτυπίας, (Κυριακή 27 Νοεμβρίου), όπου σχολιάζοντας ένα κείμενό μου για το Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων, προσπαθούν να με εμφανίσουν ως "φιλοπόλεμο" και οπαδό ... ελεγχόμενης σύγκρουσης με την Τουρκία!

    Δημοσιεύτηκε: 02 Δεκέμβριος 2005

    Όπως οι διευθύνοντες μιας κερδοσκοπικής επιχείρησης, στο κλείσιμο της χρονιάς κρίνονται από τα κέρδη ή τις ζημιές της, με παρόμοιο τρόπο, πιστεύω, κρίνεται και η ηγεσία μιας χώρας. Από τα αποτελέσματα της πολιτικής που εφάρμοσε δηλαδή. Στην περίπτωση λοιπόν της διαχείρισης του Κυπριακού, κρίνουμε ότι μόνο ως χρεοκοπημένες μπορούν να χαρακτηριστούν οι πολιτικές που μας οδήγησαν στο σχέδιο Ανάν και στον εφιάλτη του δημοψηφίσματος, τόσο κοντά στην καταστροφή.

    Δημοσιεύτηκε: 20 Νοέμβριος 2005

    Με έκπληξη διάβασα την εισήγηση του βουλευτή κ. Γιώργου Λιάνη, με τίτλο "Η Φλώρινα του Πολιτισμού και των Συνόρων", στο αναπτυξιακό συνέδριο που πραγματοποιήθηκε την 23η Οκτωβρίου 2005 στην πόλη της Φλώρινας. Η έκπληξή μου δεν έχει να κάνει τόσο με τις θέσεις του κ.

    Δημοσιεύτηκε: 11 Νοέμβριος 2005

    Πριν λίγες μέρες, βρισκόμενος στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου, βρέθηκα σε ένα ανεπανάληπτο "τετ-α-τετ" με γιο έποικου που συμπλήρωνε αίτηση για απόκτηση Κυπριακής Ιθαγένειας. Ήτανε λέει, ο πατέρας από Τουρκία και η μάνα Τουρκοκύπρια, και έτσι "είχε δικαίωμα" να αιτηθεί. Θυμίζω ότι το θέμα ήταν πρόσφατα στην επικαιρότητα για λίγες μόνο μέρες, χωρίς (όπως αποδεικνύεται), να αλλάξει η προϋπάρχουσα τάση.

    Δημοσιεύτηκε: 19 Οκτώβριος 2005

    Παρακολουθώντας τα όσα διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της παρουσίας του Προέδρου της Μητέρας Πατρίδας στην Κύπρο, δεν μπορούμε παρά να θλιβόμαστε. Υπό ομαλές συνθήκες θα έπρεπε να είμαστε μάρτυρες μιας ενθουσιώδης υποδοχής στην οποία θα συμμετείχε σύσσωμος ο Κυπριακός Ελληνισμός. Δεν ζούμε όμως υπό ομαλές συνθήκες. Ζούμε στην εποχή, στην οποία παρά τις "επικοινωνιακές ενέσεις", οι σχέσεις Ελλάδος-Κύπρου κάθε άλλο παρά σχέσεις στοργής είναι. Δεν είναι πρόθεση μας να υποβαθμίσουμε τη σημασία της επίσκεψης, ούτε να πλήξουμε το υποτιθέμενο αρραγές μέτωπο Ελλάδας-Κύπρου.

    Δημοσιεύτηκε: 11 Οκτώβριος 2005

    Λίγες μέρες μετά την διπλωματική επιτυχία που είχαν οι ΗΠΑ, να πετύχουν την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την ΕΕ, με τους όρους που ήθελε η Τουρκία, χωρίς η Ελλάδα και η Κύπρος να έχουν κανένα ουσιαστικό όφελος παρά τις επανειλημμένες υποχωρήσεις από τις αρχικές τους θέσεις, συμμορφούμενες μάλιστα με χαρακτηριστική ευκολία στις επιθυμίες του υπερατλαντικού εξουσιαστού τους, φέρνουν στην επιφάνεια το ζήτημα της ονομασίας για την ΠΓΔΜ.

    Δημοσιεύτηκε: 06 Οκτώβριος 2005

    Έπρεπε, δυστυχώς, να το δούμε κι αυτό. Η Ευρώπη άνοιξε τις πύλες της για την ενσωμάτωση της Τουρκίας! Οι Ευρωπαίοι "ηγέτες", σε πείσμα της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών των χωρών τους, είπαν το "ναι" στις 3 Οκτωβρίου για να αρχίσει η ενταξιακή πορεία της χουντογείτονος.

    Δημοσιεύτηκε: 05 Οκτώβριος 2005

    Η 4η Οκτωβρίου του 2005 θα πρέπει να σημειωθεί ως μια νέα μαύρη σελίδα στην Ελληνική ιστορία. Ο νέος εθνικός εξευτελισμός ήταν από βδομάδες αναμενόμενος (μετά το ξεκαθάρισμα για την μη-χρήση του βέτο που έκανε εκ των προτέρων ο Έλληνας πρωθυπουργός), αλλά αυτό δεν αφαιρεί από την απογοήτευση που νιώθουμε. Οι Έλληνες, για άλλη μια φορά, κατατροπώθηκαν, ενώ οι Τούρκοι κατακτητές, φτάνοντας σε ένα μεγάλο αντικειμενικό στόχο, έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν για τον νέο θρίαμβό τους. Δεν θα λέγαμε το ίδιο και για τους ηγέτες μας.

    Σελίδες