Εθνικά Θέματα

    Δημοσιεύτηκε: 22 Σεπτέμβριος 2006

    Στον χρόνο που μας πέρασε παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερο προβληματισμό τις ραγδαίες εξελίξεις στο ιδιαίτερης ευαισθησίας θέμα της ονομασίας της Π.Γ.Δ.Μ. Ως γνωστόν, οι βλέψεις των Σλάβων από τότε που παρουσιάστηκαν στη ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, ήταν να βρουν διέξοδο στη Μεσόγειο.

    Δημοσιεύτηκε: 08 Αύγουστος 2006

    Εδώ και αρκετές εβδομάδες παρακολουθούμε την προσπάθεια αποδομήσεως της δημόσιας εικόνας του Προέδρου της Δημοκρατίας της Κύπρου κ. Τάσσου Παπαδόπουλου. Από το δημοψήφισμα του Σχεδίου Ανάν έχει ξεκινήσει με Αμερικανική πρωτοβουλία, μία συστηματική προσπάθεια απαξιώσεως του Κυπρίου Προέδρου. Θεωρήθηκε - και δικαίως - ως ο πολιτικός που εμπόδισε την μετατροπή της Κύπρου σε Αμερικανο-βρετανικό προτεκτοράτο.

    Δημοσιεύτηκε: 02 Αύγουστος 2006

    "Ο Μάθιου Μπράιζα κατέφθασε στην Κύπρο για επαφές στις δύο κοινότητες. Συναντήθηκε, με τον Δημήτρη Χριστόφια, και τον Νίκο Αναστασιάδη"
    Απόσπασμα από κάποιο ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών.

    Δημοσιεύτηκε: 20 Ιούλιος 2006

    Συμπληρώθηκαν φέτος 32 χρόνια από την τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο. Όμως η διαχείριση του κυπριακού προβλήματος από τις ελληνικές κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια δεν κατόρθωσε να παρουσιάσει κάποιο μόνιμο θετικό αποτέλεσμα για την Κύπρο. Θα αποτελούσε ίσως εξαίρεση η είσοδος της στην ΕΕ, αν τα θετικά πλεονεκτήματα αυτής για τον Κυπριακό Ελληνισμό δεν τα ακύρωναν οι ενέργειες των Αθηνών με την πολιτική της μονομερούς ελληνοτουρκικής φιλίας που εφαρμόζουν και σε βάρος της Κύπρου.

    Δημοσιεύτηκε: 07 Ιούλιος 2006

    Διερωτώμαι αν μπορεί να εξευρεθεί άλλος, πιο εύστοχος τίτλος, που να περιγράφει καλύτερα τους ηγέτες των Ελλήνων. Πως θα μπορούσε κάποιος ανεξάρτητος παρατηρητής να αξιολογήσει τα απίστευτα που βλέπουμε, εξ υπαιτιότητας τους, να συμβαίνουν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις; Δεν χρειάζεται να είμαστε αυθεντία στην πολιτική για να επισημάνουμε το εξής, που είναι δυστυχώς πλέον δεδομένο: Κατάντησαν οι Έλληνες, που διαχρονικά υποφέρουν από τον τουρκικό επεκτατισμό, από τις τουρκικές θηριωδίες, να είναι οι πιο φανατικοί κουβαλητές των τουρκικών συμφερόντων.

    Δημοσιεύτηκε: 05 Ιούλιος 2006

    Πριν λίγες μέρες συζητώντας με ένα σοβαρό οπαδό της ιδέας να προσφύγει η Ελλάδα στη Χάγη, άκουσα το εξής "ρεαλιστικό" επιχείρημα: Αν δεν θέλουμε να πάμε σε απευθείας διμερείς διαπραγματεύσεις με την Τουρκία πάνω σε όλα τα ζητήματα που αυτή έχει θέσει σε βάρος μας τα τελευταία χρόνια, κι αν δεν θέλουμε να διακινδυνεύσουμε άμεσα, τους επόμενους μήνες, ένα ή περισσότερα "θερμά επεισόδια" στον εναέριο χώρο του Αιγαίου, τότε δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να προσφύγουμε άμεσα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης...

    Δημοσιεύτηκε: 29 Ιούνιος 2006

    Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι σε ένα τουλάχιστον πράγμα η Τουρκία υπήρξε πάντοτε ειλικρινής απέναντι στην Ελλάδα. Ποτέ δεν έκρυψε τις επεκτατικές της βλέψεις, τις οποίες προβάλλει και διεκδικεί με πραγματικό δυναμισμό απέναντι στις μονίμως ηττοπαθείς ελληνικές κυβερνήσεις.

    Δημοσιεύτηκε: 20 Ιούνιος 2006

    Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση, πληροφορήθηκα ότι (επιτέλους) ο υπουργός δικαιοσύνης κ. Παπαληγούρας ζήτησε από το υπουργείο δικαιοσύνης των Η.Π.Α. την μεταφορά του ήρωα κατασκόπου Σταύρου Λάλα στην Ελλάδα για να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του. Με αγανάκτηση αναλογίστηκα για ποιο λόγο υπήρξε αυτή η τεράστια ολιγωρία τόσα χρόνια;

    Δημοσιεύτηκε: 17 Ιούνιος 2006

    Ο κ. Μαργαρίτης - μέλος του Π.Γ. του ΣΥΝ - υπερασπίσθηκε δημοσίως το δικαίωμα του "συλλογικού αυτοπροσδιορισμού" των μουσουλμάνων της Θράκης. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ένα σύνολο ανθρώπων έχει δικαίωμα να αυτό-προσδιορίζεται εθνολογικώς στο "τι είναι". Θα ρωτήσει κάποιος: αν ένας άνθρωπος έχει το δικαίωμα του "ατομικού αυτοπροσδιορισμού" δεν ισχύει το ίδιο και για μία ομάδα ανθρώπων, στον πληθυντικό βαθμό; Ας το δούμε προσεκτικά.

    Δημοσιεύτηκε: 14 Ιούνιος 2006

    Κάποτε, πριν αρκετά χρόνια, είχα δει γραμμένο σε έναν τοίχο το σύνθημα "Κληρίδης - Ντενκτάς κοινός αγώνας". Γέλασα με το χιούμορ του γράψαντος, αλλά διαφώνησα μαζί του. "Υπερβολικός!" είπα μέσα μου. Αν σήμερα έβλεπα σε κάποιο τοίχο γραμμένο ένα παρόμοιο σύνθημα, το, "Κληρίδης - Ταλάτ, κοινός αγώνας" θα στεκόμουν και θα το κοιτούσα αγέλαστα. Αν πάλι, κάποιος έγραφε στο παρελθόν ένα άρθρο με παρόμοιο τίτλο θα χαρακτηριζόταν υβριστής, λιβελογράφος, φανατικός. Άντε και στην καλύτερη περίπτωση γραφικός.

    Σελίδες