του Δημήτρη Παπαγεωργίου

    Δημοσιεύτηκε: 23 Απρίλιος 2014

    Στην περιοχή της Θράκης, εδώ και πολλά χρόνια "λύνει και δένει" το τουρκικό προξενείο. Κάνει τα κουμάντα του, μοιράζει λεφτά, χρησιμοποιεί τραμπούκους, οργανώνει θρησκευτική κατήχηση, μαθαίνει την τουρκική γλώσσα. Αγοράζει χωράφια, ιδρύει τράπεζες, χρηματοδοτεί συλλόγους, δίνει υποτροφίες στα παιδιά της μειονότητας και ούτω καθʼ εξής.

    Δημοσιεύτηκε: 13 Μάρτιος 2014

    Η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να υπερψηφίσει την άρση της ασυλίας των βουλευτών της Χρυσής Αυγής σηματοδοτεί μια πολύ σημαντική εξέλιξη. Επί της ουσίας αποτελεί τον νεκρικό τύμβο της περίφημης θεωρίας των δύο άκρων. Γιατί η στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ προς την «επιβαλλόμενη νομιμότητα» από πλευράς κυβέρνησης που θέλει να «πνίξει» την Χρυσή Αυγή, τον τοποθετεί οριστικά εντός του «συνταγματικού τόξου».

    Δημοσιεύτηκε: 01 Φεβρουάριος 2014

    Τις προηγούμενες εβδομάδες έγιναν στην χώρα μας δύο δίκες. Η δίκη για την δολοφονία του Πακιστανού Λουκμάν από δύο Έλληνες, και η δίκη για την απόπειρα ανθρωποκτονίας και του βιασμού της νεαρής Ελληνίδας Μυρτώς από έναν Πακιστανό. Δεν πρόκειται να αναφερθούμε στο δικαστικό μέρος των δύο υποθέσεων. Ούτε πρόκειται να αναδείξουμε το πώς η πρώτη περίπτωση χρησιμοποίηθηκε για πολιτικούς σκοπούς από την Αριστερά για να ποινικοποιηθεί το πολιτικό κόμμα της Χρυσής Αυγής.

    Δημοσιεύτηκε: 04 Ιανουάριος 2014

    Οι φωτογραφίες με παιδιά, ήταν πάντοτε πρώτη προτεραιότητα των πολιτικών. Όχι μόνο των Ελλήνων αλλά όλων των πολιτικών σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. Γιατί; Γιατί η πολιτική και δη οι δημόσιες σχέσεις, φωτογραφίσεις και κινήσεις των πολιτικών είναι κατά κύριο λόγο θεατρικές πράξεις. Έχουν ως σκοπό να προσπεράσουν τον εγκέφαλο του δέκτη-πολίτη και να απευθυνθούν κατευθείαν στο συναίσθημα. Το συναίσθημα είναι κάτι πολύ πιο εύκολα διαχειρίσιμο από ότι η λογική.

    Δημοσιεύτηκε: 28 Νοέμβριος 2013

    Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου άκουσα πολλές φορές τις τελευταίες ημέρες να αναφέρεται η «εθνική ενότητα», το πόσα μπορούν οι Έλληνες να καταφέρουν αν είναι ενωμένοι και όλα τα υπόλοιπα. Συνήθως όλα τα παραπάνω ακολουθούνται από παρατηρήσεις περί της διχόνοιας, της αιώνιας κατάρας του ελληνικού λαού. Ωραία, συναισθηματικά και όμορφα. Όπως περίπου το σύνολο του λόγου του πατριωτικού & εθνικιστικού χώρου στην Ελλάδα. Επιπρόσθετα, δίχως πολλή ουσία και δίχως σοβαρή ανάλυση.

    Δημοσιεύτηκε: 12 Νοέμβριος 2013

    Η διοργάνωση του τουρνουά “White Rex” στην Ρώμη, τον μήνα που πέρασε, ήταν για μία ομάδα ανθρώπων ιδιαίτερα σημαντική. Το ίδιο χρονικό διάστημα και με βάση άλλες εθνικιστικές ομάδες πραγματοποιήθηκε στην Ρώμη μία εκδήλωση διαμαρτυρίας για τα γεγονότα στην Συρία.

    Δημοσιεύτηκε: 05 Νοέμβριος 2013

    Το βράδυ της Παρασκευής

    Την πρώτη στιγμή που άκουσα την είδηση, μπήκα σε μία κατάσταση άρνησης. Κυκλοφόρησε κάπως έτσι: «Πυροβολισμοί με δύο νεκρούς κοντά σε γραφεία της Χρυσής Αυγής». Ήθελα να πιστέψω ότι ήταν κάτι που τυχαία έγινε εκεί, ότι ήταν κάτι της νύκτας που έτυχε να γίνει κοντά στα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Να το ακούσω λίγο αργότερα και να ανακουφιστώ. Γιατί είχα αρχίσει να βράζω.

    Δημοσιεύτηκε: 17 Οκτώβριος 2013

    Ο μήνας που πέρασε ίσως είναι καθοριστικός για το μέλλον του Εθνικιστικού Κινήματος στην χώρα μας. Η υπόθεση της σύγκρουσης της Χρυσής Αυγής με τα Υπουργεία Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη, το μόνο βέβαιο είναι ότι θα έχει θύματα και από τις δύο πλευρές. Η καρέκλα του Ν. Δένδια τρίζει και από «κορυφαίο» πολιτικό στέλεχος της ΝΔ, ίσως τον δούμε σύντομα να μετατρέπεται σε Ιφιγένεια.

    Δημοσιεύτηκε: 01 Οκτώβριος 2013

    Πραγματικά δεν ξέρει κανείς τι μπορεί να μάθουμε το επόμενο χρονικό διάστημα σχετικά με τα όσα οδήγησαν στην σύλληψη του αρχηγού και της ηγετικής ομάδας της Χρυσής Αυγής. Ως εκ τούτου πρέπει ο κάθε ένας από εμάς να είναι προετοιμασμένος. Παρόλα αυτά εξίσου αδύνατον είναι το να διαφύγει της προσοχής μας το γεγονός ότι με αφορμή τα όσα λαμβάνουν χώρα παρατηρείται ένα «αντιφασιστικό» ξεσάλωμα τόσο στην Δεξιά όσο και στην Αριστερά. Από τα παράθυρα των καναλιών περνούν ένα σωρό στελέχη των κομμάτων του «δημοκρατικού» τόξου.

    Δημοσιεύτηκε: 29 Σεπτέμβριος 2013

    Είμαστε παντού. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τα όσα είδα και άκουσα τον τελευταίο χρόνο. Παντού εθνικιστές, πατριώτες, φασίστες, χουντικοί, χρυσαυγίτες (οι περισσότεροι), όπως θέλετε ονομάστε το. Γιόμισε ο τόπος από δαύτους. Σε ορισμένα χωριά, εάν μαζευόντουσαν άνετα θα μπορούσαν να κάνουν τοπικές οργανώσεις που θα ξεπερνούσαν σε αριθμητική δύναμη τις κεντρικές οργανώσεις κομμάτων της Βουλής στην Αθήνα. Δεν κάνω πλάκα. Απ' ότι φαίνεται, είμαστε χιλιάδες, είμαστε παντού και όλα τα υπόλοιπα.

    Σελίδες