Τα ΟΧΙ θέλουν Μεταξάδες

  • Δημοσιεύτηκε: 28 Οκτώβριος 2004

    Ποταμούς μελάνης έχουν χύσει και συνεχίζουν να χύνουν οι κάθε φύσεως και αποχρώσεως «προοδευτικοί» κονδυλοφόροι, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι το ΟΧΙ στον Ιταλική εισβολή την 28η Οκτωβρίου 1940 δεν το είπε ο Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς, αλλά "ο Ελληνικός λαός". Πλήθος επιχειρήματα και σοφιστείες επιστρατεύονται, για να μας πείσουν ότι, ενώ ο Μεταξάς ήταν έτοιμος να παραδώσει την χώρα στον πρώτο τυχόντα, αναγκάσθηκε από το φόβο της λαϊκής οργής να απαντήσει ΟΧΙ στην Ιταλική πρόκληση.

    Αν όμως είναι αυτή η αλήθεια και αν μάλιστα είναι τόσο αυτονόητη, γιατί τότε πασχίζουν και κουράζονται τόσο για τόσα χρόνια για να μας πείσουν; Μήπως ακριβώς γιατί η πασιφανής πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική; Μήπως γιατί και οι ίδιοι γνωρίζουν πώς η κοινή λογική και το αλάνθαστο αισθητήριο των απλών ανθρώπων, γνωρίζουν και αντιλαμβάνονται πολύ καλά την πραγματικότητα και απορρίπτουν τις σοφιστείες και τις ψευδοϊστορικές ερμηνείες.

    Η αλήθεια λοιπόν είναι απλή και καθαρή: Την στιγμή πού ο Μεταξάς άρθρωσε την ιστορική φράση «Alors c' est la guerre - Λοιπόν είναι ο πόλεμος» προς τον Ιταλό Πρεσβευτή Γκράτσι, τη φράση που η Ιστορία κράτησε στην αιωνιότητα σαν το θρυλικό πια ΟΧΙ, ήταν τελείως μόνος απέναντί του. Παντοδύναμος και απόλυτος δικτάτορας τότε, θα μπορούσε την κάθε του απόφαση να την επιβάλλει στο λαό και στην κυβέρνησή του. Προτίμησε όμως όπως το συμφέρον του έθνους το επέβαλλε, το δρόμο του αγώνα και της θυσίας και όχι του συμβιβασμού και της μειοδοσίας. Μόνος και αδιαφιλονίκητος ηγέτης ο κ. Σημίτης τον καιρό των Ιμίων, προτίμησε την εύκολη οδό της αιωνίας αισχύνης.

    Εξ άλλου είναι πολύ καλά γνωστό ότι ο Ιωάννης Μεταξάς, προετοίμασε το κράτος, τον στρατό και τον λαό πολύ καιρό πριν για εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Ο εκσυγχρονισμός και εξοπλισμός του στρατεύματος, η προετοιμασία και η ενίσχυση του φρονήματος του λαού με την εθνική ηθική διαπαιδαγώγηση, με τις διαρκείς ασκήσεις πολιτικής αμύνης και μέσω των διαφόρων κοινωνικών οργανώσεων και φορέων όπως η περίφημη ΕΟΝ, καθώς και η κατασκευή εξ ολοκλήρου από Ελληνικά μυαλά και χέρια της περίφημης γραμμής Μεταξά, ενός κολοσσιαίου για τα όχι μόνο τότε ελληνικά δεδομένα συνόλου οχυρωματικών έργων, πού πάνω της σκόνταψε η ισχυρότερη πολεμική μηχανή της εποχής, αποτελούν μερικά γνωστά σε όλους στοιχεία της προετοιμασίας αυτής, προετοιμασίας που οδήγησε τελικά στο θαύμα του 1940.

    Είναι γεγονός ότι το σύνολο σχεδόν του ελληνικού λαού τότε, στάθηκε στο πλευρό του κυβερνήτη του πανηγυρίζοντας κυριολεκτικά για την απόφασή του. Αυτό δείχνει είτε τα αποτελέσματα της ηθικής προετοιμασίας του λαού, είτε την απόλυτη συμφωνία του λαού με την ηγεσία του, είτε και τα δύο.

    Το συμπέρασμα είναι ότι η ευτυχής συγκυρία της εμπνευσμένης καθοδηγήσεως του πάντα έτοιμου για μεγάλα έργα λαού μας, από ένα κυβερνήτη του διαμετρήματος του Ιωάννη Μεταξά, μετατρέπει μια δύσκολη ιστορική στιγμή σε ένα εθνικό θρίαμβο, σε μία ηθική (και όχι μόνο) νίκη με παγκόσμια αλλά και διαχρονική ακτινοβολία. Αντίθετα, η καθοδήγηση στις δύσκολες στιγμές από ανικάνους, αναξίους ή μειοδότες οδηγεί σε εθνικές ήττες και ταπεινώσεις.

    Σήμερα η επίθεση που δέχεται η πατρίδα μας και όχι μόνο, από την λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης που προσβάλλει τις εθνικές ιδιαιτερότητες και τους εθνικούς πολιτισμούς, που ουσιαστικά απεργάζεται την κατάργηση των εθνικών οντοτήτων και την μετατροπή τους σε πολυ-(μη)εθνικά και πολυ-(α)πολιτισμικά μορφώματα που ουσιαστικά είναι ένας πόλεμος με διαφορετικά όπλα, επιβάλλει την συσπείρωση και αντίδρασή μας, επιβάλλει να αρθρώσουμε σθεναρά το δικό μας σύγχρονο ΟΧΙ, το ΟΧΙ της πατρίδας, του πολιτισμού και της ελευθερίας, το ΟΧΙ της ανθρωπότητας ενάντια στην απανθρωπιά και την βαρβαρότητα.

    Κατηγορία: