Ιστορία

    Δημοσιεύτηκε: 30 Μάιος 2010

    Η 29η Μαΐου, ημέρα μνήμης του Ελληνισμού, σηματοδοτεί μια πτώση και μια έγερση. Γιατί η κάθε ηρωική πτώση αποτελεί μια κρυμμένη μείζονα νίκη τη στιγμή που σοκάρει, αφυπνίζει και διεγείρει υπνώττουσες συνειδήσεις.

    Δημοσιεύτηκε: 27 Μάιος 2010

    Στις 29 Μαΐου 1453 έπεσε η Πόλη. Αυτό σαν ανακοίνωση είναι ιστορικά ακριβές. Εκείνες οι στιγμές δεν αγωνιζότανε το κράτος ή το Έθνος των Βυζαντινών και των Ρωμαίων, αλλά μόνο μία πόλη. Αυτή ήταν η Αυτοκρατορία του Κωνσταντίνου ΙΑʼ. Η πόλη που λεγόταν Κωνσταντινούπολη και υπήρξε πρωτεύουσα μιας μεγάλης Αυτοκρατορίας κάποτε. Ο Κωνσταντίνος υπήρξε ο ήρωας και συγχρόνως το θύμα. Ήρωας σε μια πρωτόφαντη και ανέλπιστη αντίσταση που θα έμενε ιστορική και θύμα διότι ήτανε άξιος να κυβερνήσει τη μεγάλη και δυνατή χώρα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του δώσανε μόνο μια πόλη.

    Δημοσιεύτηκε: 21 Μάιος 2010

    Το παρόν κείμενο δεν γράφεται για κανέναν συγκεκριμένο λόγο. Δεν γράφεται λόγω κάποιας εθνικής επετείου την οποία καλούμαστε να εορτάσουμε εν μέσω τυμπανοκρουσιών (αν και είμαι βεβαιότατος πώς εντός ολίγων ετών όλα αυτά δεν θα υπάρχουν καν ή αν υπάρχουν θα εξυπηρετούν πλέον μόνο το οικονομικό τους κομμάτι αφήνοντας απ' έξω τους όποιους συμβολισμούς τους οποίους γνωρίζαμε).

    Δημοσιεύτηκε: 18 Μάιος 2010

    Το Ελληνικό έθνος, εκτός από την Ελληνική χερσόνησο, αναπτύχθηκε και ήκμασε τόσο σε Ανατολή όσο σε Δύση και πρωταγωνίστησε για χιλιετίες στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της ανθρωπότητος. Θα δούμε σήμερα την ανάπτυξή του προς την Ανατολή όπου, αφού έφτασε κατά καιρούς μέχρι τόπους ιδιαίτερα μακρινούς, ρίζωσε στην Μικρά Ασία, στα νότια και βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου και στις Θρακικές και Ασιατικές ακτές της Προποντίδας.

    Δημοσιεύτηκε: 17 Μάιος 2010

    Κορυφαίος σταθμός στην πορεία του Ελληνικού Έθνους, αλλά και ολόκληρου του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, αποτελεί η Μάχη του Μαραθώνα όπου οι Έλληνες εμπόδισαν τους Πέρσες να εισβάλλουν στην Ευρώπη. Φέτος συμπληρώνονται 2500 χρόνια από την κοσμοϊστορική μάχη και οι εκδόσεις «Πελασγός» του Ιωάννη Γιαννάκενα, κυκλοφόρησαν ένα σημαντικό νέο έργο του γνωστού συγγραφέως Αθανασίου Κόρμαλη, με τίτλο «Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι...»

    Δημοσιεύτηκε: 15 Μάιος 2010

    Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στην Καρδίτσα το Σάββατο 15 Μαΐου η εκδήλωση του Συλλόγου Φίλων της Ιστορίας με θέμα «Η Γενοκτονία του Ελληνισμού, τότε και τώρα». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της επετείου της 19ης Μαΐου, ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, αλλά δεν εστιάστηκε μόνο σ' αυτήν.

    Δημοσιεύτηκε: 12 Απρίλιος 2010

    Η δόξα της Ελλάδος, έτσι θα μπορούσε να ονομασθεί η συμβολή του Ελληνισμού στην Παγκόσμια ιστορία. Της πορείας του Ελληνισμού που για χιλιάδες χρόνια καταγράφεται από την θυσία και την δημιουργικότητα των Ελλήνων, σαν ραχοκοκαλιά και συνείδηση της λευκής φυλής. Στην διαχρονική μας πορεία το γένος των Ελλήνων, φωτοδότης πολιτισμού και ανθρωπιστικής παιδείας, πορεύτηκε μαχόμενος πάντα υπέρ βωμών και εστιών διαλέγοντας τις περισσότερες φορές τον δρόμο της αρετής που πηγάζει από τα θεμέλια που έβαλαν οι πρόγονοί μας ώστε να ακολουθήσουμε.

    Δημοσιεύτηκε: 10 Απρίλιος 2010

    Χωρίς περιττολογίες: Τα γραπτά που μας άφησε ο Περικλής Γιαννόπουλος, σήμερα 100 χρόνια μετά τον θάνατό του, είναι κάτι παραπάνω από επίκαιρα. Πέρασε ένας αιώνας και η κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου μας μαστίζεται από τα ίδια παρακμιακά συμπτώματα.

    Δημοσιεύτηκε: 04 Απρίλιος 2010

    Κάποτε μαθαίναμε στα σχολεία ότι για να γραφεί η ιστορία μιας χρονικής περιόδου, πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 30 χρόνια από την εποχή που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα αυτής. Ο λόγος είναι, μας έλεγαν τότε οι καλοί μας δάσκαλοι, ότι στο διάστημα αυτό θα καταλάγιαζαν τα πάθη που είχαν δημιουργηθεί και θα έφευγαν από τη ζωή οι πρωταγωνιστές των γεγονότων αυτών.

    Δημοσιεύτηκε: 25 Μάρτιος 2010

    Πριν από 189 χρόνια δεν ήταν και τόσο αυτονόητη σε ένα έθνος η ανάγκη για υπεράσπιση της ταυτότητάς του. Μέσα στις πολυεθνικές αυτοκρατορίες της εποχής εκείνης, η έννοια του έθνους, όχι ως κρατικής οντότητας, αλλά ως παράγοντα πολιτισμού, στηριζόμενος στο όμαιμον, ομόγλωσσον και ομότροπον, είχε χάσει τη σημασία της στους ευρωπαϊκούς λαούς και παρέμενε ως μία απλή αίσθηση περισσότερο της κοινής καταγωγής.

    Σελίδες