Εθνικισμός και Πατριωτισμός

    Δημοσιεύτηκε: 13 Δεκέμβριος 2011

    Από 14 χρονών παιδάκι που άρχισα να ασχολούμαι με τα «πολιτικά», έως και σήμερα, άκουγα συνέχεια γι' αυτόν. Όλοι οι συμμετέχοντες σε αυτόν, μιλούσαν για την προοπτική του, ενίοτε για την ένωσή του, αλλά πάντοτε για την πολιτική επικράτησή του. Οι ιδεολογικές αναλύσεις προς αποθέωση της «ιδεολογικής καθαρότητας», ατέρμονες. Οι «παρεμβάσεις» στην πολιτική ζωή του τόπου, εξαντλούνταν στου Μακρυγιάννη, στο Βίτσι, στον Μελιγαλά και στο Κλίμα Δωρίδος.

    Δημοσιεύτηκε: 11 Δεκέμβριος 2011

    Η άμεση δημοκρατία προβλήθηκε ως ενστικτώδες αίτημα του αγανακτισμένου Ελληνικού λαού και κυρίως της αγανακτισμένης νεολαίας, στις πλατείες όλης της χώρας, τον Μάιο και τον Ιούνιο που μας πέρασε. Και λέω ενστικτώδες, διότι η λαϊκή διαίσθηση κατανοεί όχι μόνο πως αυτό που ζει είναι μία κατ' επίφαση «δημοκρατία» αλλά και πως εκείνο το οποίο του φέρνουν (την περιβόητη «παγκόσμια διακυβέρνηση») θα αποτελέσει μία στυγνή παγκόσμια δικτατορία.

    Δημοσιεύτηκε: 10 Δεκέμβριος 2011

    Η ελευθερία είναι η σημαντικότερη αξία του ανθρώπου. Είναι συνυφασμένη με την ίδια την ζωή, νοηματοδοτεί την ύπαρξή της, δίνει περιεχόμενο και αξία. Η ελευθερία στον νεότερο Ελληνισμό συνδέθηκε με την Εθνεγερσία του 1821. Την κερδίσαμε, δεν μας την χάρισαν. Και την κερδίσαμε στα πεδία των μαχών με δάκρυα και αίμα, με αρετή και τόλμη.

    Δημοσιεύτηκε: 04 Δεκέμβριος 2011

    Τι ανήκει στην σφαίρα του ιδιωτικού βίου και τι στον δημόσιο χώρο; Πως αλληλοσυμπληρώνονται αυτοί οι δύο χώροι και που συγκρούονται; Πως τα δικαιώματα του ιδιωτικού χώρου δεν πρέπει να αναιρούν τα δικαιώματα της πλειοψηφίας στον δημόσιο; Ερωτήματα που ανακύπτουν συνεχώς στην άσκηση της πολιτικής. Για παράδειγμα, το ζήτημα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες ήταν μία κορυφαία σύγκρουση μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου χώρου.

    Δημοσιεύτηκε: 03 Δεκέμβριος 2011

    Στο πολιτικό περιβάλλον της σύγχρονης τραγωδίας της πολυσήμαντης ελληνικής κρίσεως, στην θύελλα της οικονομικής εξαθλιώσεως μεγάλων τμημάτων του ελληνικού λαού, στο δράμα που βιώνουν όλοι οι Έλληνες λιγότερο ή περισσότερο, καλούμαστε όλοι και πάλι να επαναπροσδιορίσουμε την σχέση μας με την πολιτική. Ακόμη και μέσα από την γενική αμφισβήτηση, ακόμη και μέσα από την καθολική άρνηση να αποδεχτεί κανείς την δύσκολη πραγματικότητα, ο καθημερινός άνθρωπος έρχεται σε σύγκρουση, αλλά πάντως σε σχέση με την αληθινή έννοια της πολιτικής.

    Δημοσιεύτηκε: 24 Νοέμβριος 2011

    Εθνοκεντρισμός: Η ενεργητική πίστη, υπαρκτή σε όλους τους μακραίωνους λαούς, ότι ανήκουν σε κάτι ανώτερο και ότι πρέπει να προστατέψουν την εθνική τους ταυτότητα, αν θέλουν να επιβιώσουν στην ιστορία.

    Δημοσιεύτηκε: 23 Νοέμβριος 2011

    Η καθημερινή διαχείριση της πολιτικής δεν μας επιτρέπει πολλές φορές να αποσαφηνίσουμε τα ιδεολογικά και αξιακά προτάγματα των επιλογών μας. Ένα σημαντικό για εμένα ερώτημα είναι το εξής: Ποια είναι «η πηγή της εξουσίας», στο όνομα τίνος ασκείται, ή θα έπρεπε να ασκείται, η πολιτική και η εξουσία;

    Δημοσιεύτηκε: 13 Νοέμβριος 2011

    «Το θέμα δεν είναι αν καταρρεύσει ο κομμουνισμός. Αυτό είναι σίγουρο. Το θέμα είναι να φύγουμε από αυτόν, πριν καταρρεύσει στα κεφάλια μας». Αυτό είχε προφητεύσει ο Αλέξανδρος Σολζενίτσιν για την Ρωσία το 1970. Δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν αποφύγαμε τα ερείπια της Μεταπολιτεύσεως να μην καταπέσουν επάνω στα κεφάλια μας. Σήμερα βιώνουμε την Νέμεσι των επιλογών μας, βλέποντας το είδωλό μας στον καθρέπτη.

    Δημοσιεύτηκε: 11 Νοέμβριος 2011

    Τα τελευταία χρόνια ζούμε την μετωπική επίθεση της νεοταξικής Αριστεράς στην έννοια και την αξία του Έθνους και της Πατρίδος. Ενδεδυμένη και κρυπτόμενη αυτή η Αριστερά πίσω από τα προσωπεία της υπερασπίσεως των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», της «διαφορικής ταυτότητος» και όλων των άλλων εύηχων λέξεων με τις οποίες καλύπτει την εχθρότητά της έναντι όλων των φυσικών αξιών, εμφανίζεται πλέον και ως ο εκφραστής του «ορθού λόγου», συνεχιστής του κλασικού Διαφωτισμού, προσαρμοσμένου στις ανάγκες του 21ου αιώνος.

    Δημοσιεύτηκε: 07 Οκτώβριος 2011

    Στις αρχές του 17ου αιώνος η ιδεολογική επικυριαρχία του Διαφωτισμού ήταν ήδη εδραιωμένη. Σε αυτό συνέβαλαν η άνοδος της αστικής τάξεως που χειραφετήθηκε πολιτικά και κοινωνικά από την Μοναρχία και την κληρονομική αριστοκρατία, η άνθηση των επιστημών που χρησιμοποιήθηκαν ως όπλο κατά «της αλήθειας της Εκκλησίας», ο Τεκτονισμός που προκάλεσε την εξουσία του Βασιλέως με τις εξισωτικές του διακηρύξεις. Αυτό όμως που πραγματικά υπονόμευσε την υπάρχουσα τάξη του παλαιού καθεστώτος ήταν το φιλοσοφικό και ιδεολογικό ρεύμα του Διαφωτισμού.

    Σελίδες