Φιλοτουρκική αλλαγή πολιτικής στο SPD

  • Δημοσιεύτηκε: 30 Νοέμβριος 2003

    Μετά το Ελσίνκι, όπου τα δώσαμε όλα στην Τουρκία χωρίς να πάρουμε τίποτα, η κυβέρνηση Σημίτη δικαιολογήθηκε ως εξής: "γιατί να φαινόμαστε εμείς σαν συνεχές εμπόδιο στην Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, την οποία ουσιαστικά κανείς δεν θέλει στην Ευρώπη και προπαντός η Γερμανία, η οποία έχει άνω των 2 εκατ. Τούρκων μεταναστών;" Και όντως ο Γερμανός Gunter Verheugen, επίτροπος αρμόδιος για τα θέματα διεύρυνσης της ΕΕ, ήταν μέχρι τουλάχιστον αρνητικός ως προς την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.

    Προσφάτως όμως αιφνιδιάστηκα διαβάζοντας άρθρο στο οποίο περιγράφεται η πρόθεση του SPD να στηρίξει την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Ανάλογη στάση και από τον "τουρκοφάγο" κ. Verheugen. Υπέθεσα αρχικά ότι το κυβερνών Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) στην Γερμανία το κάνει για να πάρει ψήφους από τους Τούρκους μετανάστες εν όψει των Ευρωεκλογών.

    Και φυσικά αυτός είναι ο βασικός λόγος, αλλά επειδή η απότομη αυτή μεταστροφή των Γερμανών υπέρ της Ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας μου κίνησε την περιέργεια, έψαξα λίγο στον γερμανικό Τύπο και ανακάλυψα στην έγκυρη Die Welt (17/11/03) άρθρο τιτλοφορούμενο: "Ένας εκατομμυριούχος αγωνίζεται για το SPD και την Τουρκία: Vural Oger". Στην συνέχεια παρουσιάζεται το βιογραφικό του Τούρκου επιχειρηματία, ο οποίος ζει από το 1960 στην Γερμανία και έχει φιλοδοξίες να εκλεγεί μέλος του Ευρωκοινοβουλίου με το γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD). Είναι Γερμανός υπήκοος από το 1990 και παραπονείται, διότι εξακολουθούν να τον αποκαλούν ... Τούρκο. Όχι ότι αυτό τον ενοχλεί, διότι είναι υπερήφανος για την καταγωγή του, αλλά επειδή δεν μπορούν να τον χαρακτηρίσουν ακόμη, να τον δεχτούν ως "γνήσιο Γερμανό" (!!). Εκείνο το οποίο δεν διευκρινίζεται όμως, είναι αν η υποστήριξη προς το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Τούρκου πολυεκατομμυριούχου είναι μόνον ιδεολογική, ή και χρηματική, οπότε βέβαια είναι ακόμα περισσότερο κατανοητή η απότομη αλλαγή πολιτικής της γερμανικής κυβέρνησης στο θέμα της Ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας.

    Το θέμα είναι περισσότερο από σοβαρό, διότι δείχνει πόσο εύκολα μπορεί να μεταβληθεί η πολιτική, ακόμη και του μεγαλυτέρου κράτους της ΕΕ, και πείθει για το πόσο μεγάλο λάθος κάνει η Ελληνική εξωτερική πολιτική να βασίζεται στους Ευρωπαίους εταίρους. Οι τελευταίοι, όπως φαίνεται, δεν κοιτάζουν μόνο τα εθνικά τους συμφέροντα, αλλά και τα κομματικά και πράττουν αναλόγως. Ας μην επαναπαυόμαστε λοιπόν λέγοντας "η Τουρκία δεν πρόκειται ποτέ να μπει στην ΕΕ, διότι δεν την θέλει κανείς", διότι την μεν Τουρκία πολλοί εμίσησαν, τον τουρκικό παρά ουδείς... Φαίνεται ότι η θυσία των εθνικών συμφερόντων στο βωμό της κομματικής σκοπιμότητας, δεν αποτελεί προνόμιο των Ελλήνων Σοσιαλιστών, αλλά και των Γερμανών ομοϊδεατών τους.