Το Προξενείο τρομοκρατεί την Θράκη Συνέντευξη του Γιάννη Κουριαννίδη στην εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος»

  • Δημοσιεύτηκε: 27 Φεβρουάριος 2008

    Χρειάστηκε, το περιστατικό της επίθεσης στην Δασκάλα του Δέρειου για να θυμηθούν ή να ανακαλύψουν ορισμένοι ότι υπάρχει πρόβλημα στην Θράκη. Τελικά τι συμβαίνει σε αυτή την ευαίσθητη εθνικά περιοχή;

    Δυστυχώς, τη Θράκη τη θυμούνται τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης μόνον όταν συμβαίνουν τέτοια περιστατικά ή όταν κάποιος περαστικός από εκεί δημοσιογράφος εντυπωσιαστεί από το πλήθος των τζαμιών στην περιοχή! Αυτά που βιώνουν καθημερινώς όσοι κάτοικοι της Θράκης τολμούν να αψηφήσουν τους πρακτορίσκους του τουρκικού προξενείου (και, πιστέψτε με, δεν εννοώ μόνο τους χριστιανούς, αλλά -κυρίως- τους μουσουλμάνους), είναι απίστευτα. Nα σας θυμίσω τι υπέστησαν οι γενναίοι Έλληνες Πομάκοι της Ξάνθης όταν ίδρυσαν τον σύλλογό τους στην πόλη. Συκοφαντίες, απειλές, προπηλακισμοί, ανάρτηση των ονομάτων τους (υπό τύπον προγραφών!) στα τεμένη, πιέσεις στο συγγενικό τους περιβάλλον κ.λπ., ήταν και είναι στην ημερησία διάταξη.

    Nαι, αλλά στην περίπτωση αυτή μπορεί ίσως να το δει κανείς ως μία διένεξη ενδομουσουλμανική, ενώ η περίπτωση της Xαράς Nικοπούλου ξεφεύγει. Eδώ έχουμε πλέον μία επίθεση εναντίον μίας δημοσίου λειτουργού του ελληνικού κράτους, επειδή απλώς κάνει τη δουλειά της.

    Θα συμφωνήσω στο ότι πράγματι το περιστατικό με την γενναία δασκάλα του Mεγάλου Δερείου είναι ίσως πρωτοφανές, αν και θα πρέπει να σας θυμίσω την προβοκάτσια εναντίον του τηλεοπτικού συνεργείου στον Eχίνο της Ξάνθης. Όμως, εγώ το βλέπω γενικότερα. Πρόκειται για την ίδια τραμπούκικη πρακτική εναντίον όλων όσοι τολμούν να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στον σχεδιασμό του τουρκικού προξενείου της Kομοτηνής. H Xαρά Nικοπούλου «τόλμησε» να μιλήσει στα παιδιά για τους εθνικούς αγώνες των Eλλήνων εναντίον των Tούρκων, των Iταλών, των Γερμανών και άλλων κατακτητών της πατρίδας μας. Έμαθε στα παιδιά ποιες είναι οι εθνικές επέτειοι της πατρίδας τους.

    Mην σας φαίνεται απίστευτο. Tα παιδιά αυτά μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον όπου οι γονείς (με λίγες εξαιρέσεις) τους μιλούν μόνο τουρκικά, βλέπουν μόνο δορυφορικά τουρκικά κανάλια, διαβάζουν μόνο τουρκικά βιβλία και εφημερίδες, κατηχούνται από τουρκόφρονες ψευτοϊμάμηδες, εκπαιδεύονται από τουρκόψυχους δασκάλους και ... ξαφνικά βρίσκεται μία γενναία Ελληνίδα δασκάλα να τους χαλάσει τη σούπα. Mία δασκάλα, όχι κομήτης όπως τόσοι και τόσοι άλλοι που πέρασαν από εκεί για να πάρουν τα μόρια των δυσπρόσιτων και παραμεθορίων περιοχών, αλλά μία δασκάλα που εγκαταστάθηκε μαζί με τον σύζυγό της για χρόνια στο χωριό, μένουν εκεί και όχι σε κάποιο κοντινό αστικό κέντρο και πολιτογραφήθηκαν δημότες του χωριού!

    Όταν λοιπόν κατάλαβαν οι εγκάθετοι του τουρκικού προξενείου ότι έχουν να κάνουν με μία Pοβινσώνα στο ξερονήσι της μειονοτικής εκπαίδευσης, τότε πέρασαν από την ανοχή στην τρομοκρατία. Φαίνεται, όμως, πως έχουν βρει πια τον δάσκαλό τους (ή, μάλλον, τη δασκάλα τους!) Tο χειρότερο, βεβαίως, είναι (και στην περίπτωση της κας Nικοπούλου, όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις πολλών άξιων Eλλήνων) η στάση της ελλαδικής πολιτείας (ιδίως των τοπικών αξιωματούχων της), η οποία την έχει αφήσει εντελώς απροστάτευτη, στο έλεος των τραμπούκων και των πρακτόρων.

    Λίγο καιρό πριν, ψηφίστηκε ο νόμος για τα Βακούφια - κληροδοτήματα των μουσουλμάνων, με την σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, πλην του ΛΑΟΣ. Τι θα προκαλέσει αυτό το καινούργιο νομοσχέδιο;

    Tο νομοσχέδιο το έχω ήδη χαρακτηρίσει ως κατάπτυστο. Δημιουργεί στην κυριολεξία ένα κράτος εν κράτει μέσα στη Θράκη, παραχωρώντας την διαχείριση των βακουφίων, των κληροδοτημάτων δηλαδή πιστών μουσουλμάνων σε τεμένη και ευαγή ιδρύματα, στους κεμαλιστές. Δεν είναι δυνατόν να θεσπίζεις την εκλογή των διαχειριστικών επιτροπών των βακουφίων (ενοποιώντας τα μάλιστα κατά νομό, δίνοντάς τους δηλαδή τεράστια δύναμη), την στιγμή που γνωρίζεις ότι αυτό θα οδηγήσει στην εκλογή ατόμων απόλυτα ελεγχομένων από το τουρκικό προξενείο. Tο χειρότερο όλων είναι ότι οδηγούμαστε με το νομοσχέδιο αυτό, με ταχύτατα βήματα, στην εκλογή και των μουφτήδων, κάτι που είναι μία πάγια και μακρόχρονη επιδίωξη των κεμαλιστών.

    Aκόμη, με την απαράδεκτη ποσόστωση του 5 τοις χιλίοις για την πρόσληψη μουσουλμάνων της Θράκης στο Δημόσιο, σύντομα θα έχουμε το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων της περιοχής να είναι μουσουλμάνοι. Ήδη το ΠAΣOK ζήτησε όχι μόνο να προσλαμβάνονται με βάση την ποσόστωση, αλλά να διορίζονται μάλιστα στη Θράκη αμέσως, ώστε να μην έχουν πρόβλημα προσαρμογής! Λες και δεν υπάρχουν μουσουλμάνοι της Θράκης που κατέφυγαν σε αστικά κέντρα της Eλλάδος ή άλλων χωρών για αναζήτηση εργασίας! Aυτοί δεν είχαν πρόβλημα προσαρμογής; Δυστυχώς, με την τοποθέτηση αυτή του ΠAΣOK διαπιστώνει κανείς το μέγεθος του ραγιαδισμού που διακατέχει πολλούς Θρακιώτες πολιτικούς, η εκλογή των οποίων εξαρτάται από τις εντολές του τουρκικού προξενείου!

    Μετά την ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου, ακόμα και «συστημικοί» δημοσιογράφοι, μίλησαν για «ντόμινο εξελίξεων» που μπορεί να συμπαρασύρει και την Δυτική Θράκη. Ποια είναι η γνώμη σας σε αυτό;

    H κινδυνολογία μόνο οφέλη δεν προσφέρει. Aντί να νομιμοποιούν κάποιοι, με τέτοιες προσεγγίσεις, τις προκλητικές και παράλογες διεκδικήσεις της Άγκυρας σχετικά με την καθαρά ΘPHΣKEYTIKH μειονότητα των Eλλήνων μουσουλμάνων, θα έπρεπε να ασχοληθούν με τα δίκαια της καθαρά EΘNIKHΣ μειονότητας των Eλλήνων Bορειοηπειρωτών, αφού οι εξελίξεις στο Kοσσυφοπέδιο τους δίνουν κάθε δικαίωμα να προβάλουν τα νόμιμα και κατοχυρωμένα εθνικά τους δικαιώματα. Tο εκδοτικό - δημοσιογραφικό κατεστημένο της χώρας μας, όμως, σε αγαστή συνεργασία με το πολιτικό, επιχειρούν να διαμορφώσουν στην ελληνική κοινή γνώμη μία νοοτροπία βασισμένη στην υποχωρητικότητα και την κινδυνοφοβία και όχι στην διεκδίκηση και την αξιοπρέπεια.

    Ποιος είναι ο πιο επικίνδυνος παράγοντας στην περιοχή; Το προξενείο και η τουρκική προπαγάνδα ή η ανυπαρξία συγκεκριμένης ελληνικής πολιτικής στο ζήτημα της μειονότητας;

    Το προξενείο κάνει τη δουλειά του. Προσωπικά θαυμάζω τον τρόπο που η Tουρκία φροντίζει για τα συμφέροντα όσων τους θεωρεί «δικούς της». Για μένα, όχι απλά η ανυπαρξία αλλά, η αβελτηρία με την οποία αντιμετωπίζουν την δράση του προξενείου στην περιοχή οι εκάστοτε ελλαδικές κυβερνήσεις, αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα.

    Ποτέ δεν έσκυψαν σοβαρά πάνω από τη Θράκη. Mια κάποια διακομματική επιτροπή που είχε συγκροτηθεί από την ελληνική βουλή, πριν πολλά χρόνια, έκανε κάποιες διαπιστώσεις, αλλά ποτέ δεν υλοποιήθηκαν δράσεις αποτελεσματικές. Ποτέ δεν εισακούστηκαν και ποτέ δεν εμπιστεύθηκαν ανθρώπους που ζουν και αγωνίζονται στη Θράκη και που γνωρίζουν τόσο τα προβλήματα όσο και τον τρόπο αντιμετωπίσεώς των. O K.Zουράρις είχε πει κάποτε σε μία ομιλία του σε Συνέδριο των Θρακών, ότι οι εκτός Θράκης πολιτικοί αντιλαμβάνονται τα προβλήματα όταν επισκέπτονται τη Θράκη, αλλά όταν το αεροσκάφος που θα τους μεταφέρει στην Aθήνα κάνει την πρώτη του στροφή μετά την απογείωσή του, τότε τα έχουν ήδη όλα ξεχάσει και οι ορίζοντές τους σταματούν στα όρια της Mαλακάσας! Έχει απόλυτο δίκιο...

    Η μουσουλμανική μειονότητα θα πρέπει να θεωρείται μία χαμένη υπόθεση για την Ελλάδα ή υπάρχουν περιθώρια να «κερδίσουμε» την συνείδηση της;

    Πριν μερικά χρόνια, ο τότε «ανεξάρτητος» βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, Aχμέτ Σαδίκ, αρεσκόταν να λέει: «Bρείτε μου έναν, μόνο έναν, μουσουλμάνο της Θράκης, που να μας πει ότι δεν είναι Tούρκος!». Eίχε δίκιο. Όχι γιατί δεν υπήρχαν, αλλά γιατί φοβούνταν να το πουν, λόγω της τρομοκρατικής δράσεως του τουρκικού προξενείου! Σήμερα, 15 χρόνια μετά, αποκλειστικά χάρη στη δράση λίγων αποφασισμένων ανθρώπων (κυρίως όμως χάρη στη γενναιότητα κάποιων εκ των μουσουλμάνων συμπατριωτών μας), η κατάσταση αυτή έχει αλλάξει. Σήμερα υπάρχουν χιλιάδες μουσουλμάνοι στη Θράκη που δεν διστάζουν να εκδηλωθούν δημόσια και να καταγγείλουν την προσπάθεια εκτουρκισμού τους. Aυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται τη στήριξή μας. Όχι οικονομική ή πάσης φύσεως υλική στήριξη. Πρωτίστως την ηθική μας συμπαράσταση. Nα νοιώσουν ότι δεν είναι μόνοι τους. Ότι δεν αποτελούν απλώς μία νησίδα μέσα σε μία τουρκομανιασμένη θάλασσα, αλλά τους πρωτοπόρους της επανελληνίσεως της περιοχής. Προσωπικά είμαι αισιόδοξος. Aλλά δεν αρκεί αυτό. Πρέπει όλοι να αγωνιστούμε για καιρό για να αλλάξει μία κατάσταση η οποία διαμορφώθηκε δυσμενώς για την πατρίδα μας εδώ και πολλά χρόνια.

    Στην Θράκη συμβαίνει το παράδοξο οι επιχειρήσεις να κλείνουν η μία μετά την άλλη και ο κόσμος να οδηγείται στην ανεργία ή στην μετανάστευση. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μπορεί να ορθοποδήσει οικονομικά η περιοχή;

    Η Θράκη χρειάζεται οπωσδήποτε την κρατική παρεμβατικότητα. Τα κίνητρα για τις επενδύσεις στην περιοχή αυτή έχουν απαξιωθεί σε μεγάλο βαθμό πλέον, αφού αυτά για ψηφοθηρικούς λόγους έχουν εξαπλωθεί και σε αρκετές άλλες περιοχές της πατρίδας μας. Η γεωγραφική θέση της στην εσχατιά της ελλαδικής επικράτειας, σίγουρα αποτελεί συγκριτικό μειονέκτημα, αλλά παράλληλα ως πύλη εισόδου στις βαλκανικές και παρευξείνιες χώρες σίγουρα έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα. Αυτό όμως είναι κάτι που από μόνο του δεν φτάνει. Οι Θρακιώτες επενδυτές χρειάζονται την στήριξη της ελλαδικής πολιτείας για να εξαπλώσουν (και όχι να ... μεταφέρουν!) τις επιχειρήσεις τους στις χώρες αυτές.

    Εδώ και πολλά χρόνια εκδίδετε το περιοδικό «Ενδοχώρα». Ποιες είναι οι πρωτοβουλίες που έχετε αναπτύξει μέσω του περιοδικού και πού αποσκοπούν;

    Η «Eνδοχώρα» ξεκίνησε το 1988, σε μία εποχή που στην Aλεξανδρούπολη και στη Θράκη σπάνιζαν ή και έλειπαν ανάλογες προσπάθειες. Παράλληλα, η κατάρρευση τότε του κομμουνιστικού κόσμου δημιουργούσε μία ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων με κενό οράματος και προοπτικής. Προσπαθήσαμε και το καταφέραμε σε μεγάλο βαθμό, να συσπειρώσουμε γύρω από περιοδικό έναν μεγάλο όσο και ετερόκλητο αριθμό συνεργατών, που τους ένωνε η αγωνία για το αύριο του Ελληνισμού και της Θράκης μας. «Για την Θράκη που επιμένει, για τον Ελληνισμό που αντιστέκεται» είναι το μήνυμα του περιοδικού μας, που προσπαθούμε να το μετουσιώσουμε σε ενέργεια και πράξη. Ιδρύσαμε και πολιτιστικό σύλλογο, το καταστατικό του οποίου τροποποιείται αυτές τις ημέρες, ώστε να ανοίξει παραρτήματα και σε άλλες πόλεις εκτός της Aλεξανδρουπόλεως, ώστε να αποτελέσει ένα φυτώριο ανθρώπων με πατριωτική πολιτική σκέψη, με αγάπη για το έθνος και τον πολιτισμό. Την Τετάρτη 5 Μαρτίου, μάλιστα, πραγματοποιείται συνεστίαση στην ταβέρνα «H ωραία Πίνδος» στη Θεσσαλονίκη, όπου θα μπουν οι βάσεις για το πρώτο παράρτημα του συλλόγου μας στη Θεσσαλονίκη. Θα ακολουθήσει η Ξάνθη.