Τουρίστες ή πρόσφυγες;

  • Δημοσιεύτηκε: 24 Σεπτέμβριος 2003

    Οι εξελίξεις στην Κύπρο έχουν, δυστυχώς αποδυναμώσει την δικαιολογημένη αισιοδοξία μας μετά την υπογραφή της συνθήκης προσχώρησης στην Ενωμένη Ευρώπη. Ενώ η τουρκική πλευρά ήταν αυτή την φορά πράγματι στην γωνιά. Ενώ εμπεδωνόταν τα νέα ευρωπαϊκά δεδομένα και ενώ οι ίδιοι οι Τούρκοι παραδέχονταν την πανωλεθρία τους. Ενώ οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ζωντάνευαν τον χειρότερο εφιάλτη των Τούρκων λέγοντας ότι η Τουρκία κατέχει ευρωπαϊκό έδαφος. Ενώ λοιπόν συνέβαιναν αυτά και ελπίζαμε (και ελπίζουμε ακόμα), ότι επιτέλους ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε λύση ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την Κύπρο, με βάση το πολυπόθητο Ευρωπαϊκό κεκτημένο, ήρθε η κίνηση του Ντενκτάς για διακίνηση από και προς τα κατεχόμενα.

    Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η κίνηση αυτή δεν έγινε παρά για να εξουδετερώσει τα ερείσματα που απόκτησε η πλευρά μας με την ένταξη στην Ε.Ε. Ο Ντενκτάς πετυχαίνει σε τρεις τομείς: Πρώτον, κατευνάζει τις αντιδράσεις των Τουρκοκυπρίων, ειδικά μετά την ένταξη, μέσω ενός εναλλακτικού τρόπου οικονομικής ενίσχυσης του ψευδοκράτους. Δεύτερον, ενίσχυση της υπόστασης του ψευδοκράτους και εμπέδωση στην συνείδηση του λαού και των ξένων, ότι στα κατεχόμενα λειτουργεί "κράτος" με "θεσμούς" και "αρχές". Πέραν τούτου πέτυχε να δημιουργήσει στο υποσυνείδητο των Ελλήνων, μια κατάσταση οπού η συνείδηση, η ηθική, κι ο πατριωτισμός, είναι ξεπερασμένες έννοιες, αντίθετες με το νέο ρεύμα της εποχής. Τρίτον, καταρρίπτει την εικόνα του αδιάλλακτου και προσπαθεί να δώσει προς τα έξω την εικόνα του ηγέτη που ευθύνεται για τη πτώση του "τείχους της Λευκωσίας".

    Ας μην αυταπατόμαστε! Η κίνηση των Τούρκων έγινε για λόγους Τουρκικής στρατηγικής, και οπωσδήποτε δεν συνιστά κανενός είδους υποχώρηση. Η κατοχή συνεχίζεται, παρά το ότι δεν βλέπουμε πια στους δέκτες μας ούτε ένα ένστολο Τούρκο στρατιώτη (για λόγους τουριστικής και άλλης πολιτικής). Υπάρχει μεν ο ανθρώπινος πόθος των πολιτών, να αντικρίσουν έστω και για μια φορά τα πάτρια εδάφη, και αυτό είναι κατανοητό υπό τις περιστάσεις.

    Πρέπει όμως, λαός και ηγεσία, να ανασκουμπωθούμε πριν αυτή η κίνηση του Ντενκτάς αποβεί μοιραία, και παρά την υποτιθέμενη "ελεύθερη διακίνηση" ορθωθεί, μόνιμα πλέον, θεόρατο και ανυπέρβλητο το τείχος/σύνορο του διαχωρισμού. Να αντιμετωπίσουμε άμεσα τα αρνητικά και να εκμεταλλευτούμε τα θετικά της νέας κατάστασης πραγμάτων. Υπάρχει η πιθανότητα, σε χρόνο της δικής του επιλογής, ο Ντενκτάς να "τορπιλίσει" το κλίμα, με προβοκατόρικη ενέργεια με απώτερο σκοπό να αποδείξει αυτό που ήταν από ανέκαθεν η κορωνίδα της πολιτικής του: ότι οι δύο κοινότητες δεν μπορούν να ζήσουν μαζί και ότι η σωστή λύση για το Κυπριακό θα ήταν η λύση δύο κρατών με σχέσεις καλής γειτονίας.

    Υπάρχει και το πιο προχωρημένο σενάριο να έρχονται οι Τουρκοκύπριοι στις ελεύθερες περιοχές για μόνιμη εγκατάσταση (πιθανώς παρακινημένοι και από τον Ντενκτάς ο οποίος ξέρει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει τυπική στις υποχρεώσεις της προς τους νόμιμους κατοίκους της). Σε αυτή την περίπτωση θα έχουμε ένα τουρκικό "κράτος" στον βορρά και ένα ελληνοτουρκικό στον νότο.

    Επιβάλλονται οι σωστοί χειρισμοί, μακρυά από ερασιτεχνισμούς. Αποδεικνύεται ότι οι δύο κοινότητες μπορούν να ζήσουν μαζί, και ότι οι Τουρκοκύπριοι αιτούνται να επανενταχτούν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτά είναι τα θετικά που πρέπει να τύχουν της κατάλληλης αξιοποίησης. Επανένταξη, ναι, αλλά υπό καθεστώς δικαίου, και όχι σε καθεστώς προνομιακής μεταχείρισης το οποίο θα δυναμίτιζε την ομαλή συμβίωση. Επανένταξη στα πλαίσια των δημοκρατικών θεσμών του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου.

    Το Κυπριακό δεν είναι όμως, μόνο θέμα διακοινοτικής διαφοράς όπως θέλει να το παρουσιάζει η τουρκική ηγεσία. Είναι κυρίως θέμα εισβολής και κατοχής από ξένη χώρα. Η Κύπρος είναι κατεχόμενο Ευρωπαϊκό έδαφος και πάνω σε αυτό το ορθό δεδομένο πρέπει να βασισθεί η νέα προσέγγιση του Κυπριακού από την Ελληνική ηγεσία. Θα ήταν ασυνέπεια με τραγική κατάληξη εάν δεν τολμήσουμε δικαιωματικά να τροποποιήσουμε τις επιδιώξεις μας. Θα έχουμε τότε την μονιμοποίηση και νομιμοποίηση της κατοχής με την μορφή των δύο κρατών με σχέσεις καλής γειτονίας, με ή χωρίς την ομπρέλα μιας ψευδεπίγραφης λύσης, είτε αυτή ονομάζεται Διζωνική, είτε λύση Ανάν, είτε άλλως πως. Από εμάς εξαρτάται με ποια ιδιότητα θα πηγαίνουμε στα βόρεια ακρογιάλια μας: Ως τουρίστες ή ως πρόσφυγες που επιστρέφουν;

    Κατηγορία: