Τα λογότυπα των φορέων της Ελληνικής Πολιτείας: Μία ακόμη εκδοχή υποταγής στην Παγκοσμιοποίηση

  • Δημοσιεύτηκε: 27 Οκτώβριος 2005

    Στις ημέρες μας που η επικοινωνία βασίζεται σε συντριπτικό ποσοστό στην «εικόνα», πολλοί δημοσίου συμφέροντος οργανισμοί και φορείς της Ελλάδος, ονοματοθετούν τις δράσεις που αναλαμβάνουν και τις εντάσσουν κάτω από την «σκέπη» κάποιων διακριτικών σημάτων (λογότυπα), τα οποία - κατά κανόνα και εναντίον πάσης λογικής - διαπνέονται από το ουδέτερο, άχρωμο, κοινότυπο και αντεθνικό πνεύμα της Παγκοσμιοποίησης.

    Είναι περιττό ίσως να μιλήσουμε για την κοινωνιολογική αξία και την επικοινωνιακή δύναμη των συμβόλων. Ποιος δεν μπορεί σήμερα να διακρίνει, το μήλο της Apple, το μπουκάλι της Coca Cola, το αλογάκι της Φεράρι στο κόκκινο φόντο; Ποιος δεν γνωρίζει την αμερικανική σημαία, το σφυροδρέπανο, τον αγκυλωτό σταυρό, το σύμβολο της ειρήνης και την τεράστια εμβληματική τους δύναμη, φορτισμένη έντονα από ιστορικές και πολιτικές μνήμες;

    Είναι προφανές λοιπόν πως το σύμβολο / έμβλημα / διακριτικό σήμα, οφείλει να περιγράφει εικαστικά την λειτουργία, τους στόχους και την φιλοσοφία του φέροντος αυτό, να εκφράζει την δυναμική του, αλλά ταυτόχρονα να είναι ξεχωριστό, μοναδικό, ούτως ώστε να είναι εξαιρετικά αναγνωρίσιμο. Κάτω από αυτήν την επικοινωνιακή επιταγή και επειδή στις ημέρες μας η επικοινωνία βασίζεται σε συντριπτικό ποσοστό στην «εικόνα», πολλοί δημοσίου συμφέροντος οργανισμοί και φορείς της Ελληνικής Πολιτείας, τις δράσεις που αναλαμβάνουν τις ονοματοθετούν και τις εντάσσουν κάτω από την «σκέπη» διακριτικών σημάτων (λογότυπα).

    Η διαπίστωσή μας είναι πως τα σήματα αυτά, όχι μόνον είναι κακόγουστα, αντιαισθητικά και προχειροφτιαγμένα, αλλά το κυριότερο δεν φαίνεται πως έχουν σχέση με την Ελλάδα και την επιστημονική ή ιστορική της Παράδοση! Επομένως αποτυγχάνουν να συμπυκνώσουν με εικαστικό τρόπο το πνεύμα του κατά περίπτωση διαφορετικού εθνικού προγράμματος / δράσεως / φορέως που προσπαθούν να απεικονίσουν και έτσι στερούνται εμβληματικής και επικοινωνιακής δυνάμεως. Τα σήματα αυτά, ως μη έχοντα καμία σχέση με την Ελλάδα, όντας εξαιρετικά ουδέτερα και αποφορτισμένα, κάλλιστα θα μπορούσαν να αφορούν προγράμματα οποιασδήποτε ελληνόφωνης αφρικανικής, λατινοαμερικανικής, ασιατικής ή - διαβρωμένης από το μικρόβιο της Παγκοσμιοποίησης - ευρωπαϊκής χώρας. Οπωσδήποτε όμως, όχι της Ελλάδος!

    «Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια» θα πείτε. «Εδώ δεν προλαβαίνουμε να μετράμε τις κατραπακιές». Πράγματι δεν προλαβαίνουμε, αλλά εσείς, τι αισθάνεστε όταν βλέπετε λ.χ. το πρόγραμμα του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας της Ελλάδος να ονομάζεται «TAXIS»; Να «παίζει» δηλαδή με την αγγλική λέξη «φόρος» και την ελληνική «τάξη» και το αποτέλεσμα να αποδίδεται με λατινικούς χαρακτήρες; Όπως άλλωστε και το έμβλημα «PROASTIAKOS» του προαστιακού σιδηροδρόμου Αττικής. Είναι τυχαίο άραγε πως κρατικά ελεγχόμενες τράπεζες επιλέγουν τα εξής: Η Εμπορική Τράπεζα να αποβάλει την κεφαλή του Ερμού από έμβλημά της και παράλληλα να μετονομάζεται σε «Emporiki Bank», την ίδια ώρα που η Γενική Τράπεζα ομοίως αποβάλει την κερασφόρο κεφαλή του Μεγάλου Αλεξάνδρου από έμβλημά της και μετονομάζεται σε «Geniki Bank»;

    Ευτυχώς οι εξαιρέσεις των Πανεπιστημίων της χώρας που αντλούν τα σήματά τους από την ιστορική και επιστημονική Παράδοση, του τόπου έδρας τους (λ.χ. Πανεπιστήμια Θεσσαλίας, Ιωαννίνων, Πελοποννήσου, Αθηνών) ή του επιστημονικού τους προσανατολισμού (λ.χ. Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Πολυτεχνείο Κρήτης, Οικονομικό Πανεπιστήμιο), της Ακαδημίας (Αθηνά), του Υπουργείου Παιδείας (γλαυξ), διασώζουν την κατάσταση και δείχνουν πως δεν έχουν αλωθεί τα πάντα, αλλά υπάρχει διάθεση σεβασμού, ανάδειξης και πρόκρισης των παραδόσεών μας και της ιδιαίτερης εθνικής μας ιδιοσυστασίας. Με χαρά θα βλέπαμε και άλλους κρατικά ελεγχόμενους οργανισμούς και φορείς να ακολουθούν το ωραίο παράδειγμά τους.

    Κατηγορία: