Τα Όσκαρ της αμερικανικής Δεξιάς (Γ' μέρος)

  • Δημοσιεύτηκε: 26 Φεβρουάριος 2013

    Με αφορμή τα 85α Όσκαρ της Κυριακής 24 Φεβρουαρίου, συνεχίζουμε και τελειώνουμε με τις οσκαρικές ταινίες και ρόλους που εξύμνησαν τις εθνικές και παραδοσιακές αξίες. Ήτοι την Ελευθερία, το προσωπικό όραμα και το ξεπέρασμα των δυσκολιών που εμποδίζουν την αυτο-ολοκλήρωση του ατόμου, οριοθετημένες από τις αξίες του Εθνικού Κράτους (Έθνος, Φυλή, Πίστη, Οικογένεια, Παράδοση) και μια ηθική στάση ζωής και συνοδευόμενες από ένα ηρωικό ιδεώδες.

    Braveheart του Μελ Γκίμπσον (1995). Με τους Μελ Γκίμπσον, Σοφί Μαρσό, Πάτρικ Μακ Γκούχαν, Μπρένταν Γκλήσον, Κάθριν Μακ Κόρμακ. Η ζωή και δράση του Ουίλλιαμ Ουάλας, ο οποίος τον 13ον αιώνα ηγήθηκε του Πρώτου Πολέμου για την Ανεξαρτησία της Σκωτίας εναντίον του βασιλιά της Αγγλίας, Εδουάρδου του Αʼ. Η ταινία που η βράβευση σηματοδότησε την γέννηση του σύγχρονου δεξιού κινηματογράφου. Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Μελ Γκίμπσον.

    Λογική και Ευαισθησία (Sense and Sensibility) του Ανγκ Λη (1995). Με τους Έμμα Τόμπσον, Κέητ Γουίνσλετ, Χιου Γκραντ και Άλαν Ρίκμαν. Τα βιβλία της Τζέην Ώστην αποτελούν την απάντηση των συντηρητικών στο «Sex and the City». Εδώ έχουμε επίσης την κλασσική ηθική του αυτοπεριορισμού, τους καλούς τρόπους, την υπεράσπιση της διαφορετικότητας ανάμεσα στον άνδρα και την γυναίκα, αλλά και την ιδέα του να μην ξεγελιέσαι από το κοινωνικό φαίνεσθαι για να ξεχωρίσεις τις αρετές ενός ανθρώπου. Όσκαρ καλύτερου προσαρμοσμένου σεναρίου στην Έμμα Τόμπσον.

    Φάργκο (Fargo) των Τζόελ και Ήθαν Κοεν (1996). Με τους Ουίλλιαμ Μέρσυ, Φράνσες Μακ Ντόρμαντ, Στηβ Μποσέμι. Μία έγκυος σερίφης με παραδοσιακές αξίες λύνει μία πολύπλοκη περίπτωση απαγωγής και ανθρωποκτονίας. Όσκαρ Αʼ Γυναικείου Ρόλου στην Φράνσες Μακ Ντόρμαντ και Καλύτερου Σεναρίου στους Κοέν.

    Ο Μικρός Κόλυα (Kolya) του Γιαν Σβέρακ (1996). Λίγο πριν την Βελούδινη Επανάσταση του 1989, ένας Τσέχος τσελίστας, ο οποίος απεχθάνεται τον γάμο και τους Σοβιετικούς, βλέπει την ζωή να αλλάζει όταν αποφασίζει να κάνει ένα λευκό γάμο με μια Ρωσίδα. Εκείνη θα εκμεταλλευτεί την νέα ζωή για να φύγει με τον φίλο της στην Δυτική Γερμανία, αλλά από γραφειοκρατικό λάθος δεν μπορεί να μαζί της τον μικρό της γιο. Τότε εκείνος θα αναπτύξει μια τρυφερή σχέση με τον τσελίστα. Από τις ταινίες που εξυμνούν το να έχει κανείς παιδιά. Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

    Λος Άντζελες, εμπιστευτικό (L.A. Confidential) του Κέρτις Χάνσον (1997). Με τους Ράσελ Κρόου, Γκάι Πηρς, Κιμ Μπάσινγκερ. Μια ματιά στην γέννηση των άντρων της διαφθοράς που ήταν το Λος Άντζελες και το Χόλυγουντ με τρεις αστυνομικούς να αρνιούνται να υποταχτούν σε αυτήν. Όσκαρ Βʼ Γυναικείου Ρόλου για την Κιμ Μπάσιντζερ και Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου για τους Κέρτις Χάνσον και Μπράιαν Χέλγκελαντ από το νουάρ βιβλίο του υπερσυντηρητικού Τζέημς Ελρόυ.

    Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράυαν (Saving Private Ryan) του Στήβεν Σπίλμπεργκ (1998). Με τους Τομ Χανκς, Έντουαρντ Μπερνς, Ματ Ντέημον, Μπάρυ Πέππερ. Ο ηρωισμός και η συντροφικότητα των Αμερικανών στρατιωτών στην διάρκεια της Απόβασης της Νορμανδίας. Στιγμές-στιγμές αντιηρωική, είναι μία από τις κορυφαίες πολεμικές ταινίες και χρησιμοποιεί τον κλασσικό λόγο του Ρεπουμπλικάνου Λίνκολν στο Γκέτυσμπεργκ για να καλλιεργήσει πατριωτισμό. Μια ακόμη απόδειξη ότι μερικές από τις καλύτερες συντηρητικές ταινίες στην Αμερική γίνονται από προοδευτικούς (Σπίλμπεργκ, Χανκς). Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας στον Σπήλμπεργκ.

    Ο Μονομάχος (Gladiator) του Ρασελ Κρόου (2000). Με τους Ράσελ Κρόου, Γιοακίμ Φοίνηξ, Ρίτσαρντ Χάρις, Κόνι Νίλσεν, Όλιβερ Ρηντ, Ντέρεκ Τζάκομπι. Ο πιστός στρατηγός Μάξιμος Δέκιμος Μερίδιος προδίδεται όταν ο Κόμμοδος σκοτώνει τον πατέρα του Μάρκο Αυρήλιο και η οικογένεια του δολοφονείται. Θα καταλήξει σκλάβος και αφού γίνει αρχηγός των μονομάχων, θα επιστρέψει στην Ρώμη για να εκδικηθεί την οικογένεια του και τον αγαπημένο του αυτοκράτορα. Η ταινία που έστρεψε το ενδιαφέρον στη Ρωμαϊκή ιστορία και τα ανάλογα κινηματογραφικά έπη. Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Αʼ Ανδρικού Ρόλου για τον Ράσελ Κρόου.

    Τίγρης και Δράκος (Wohu Changlong) του Άνγκ Λη (2000). Με τους Τσόου Γιουν Φατ, Μισέλ Γέο και Ζανγκ Ζιγί. Ο ανεκπλήρωτος έρωτας ανάμεσα στον καλύτερο πολεμιστή και την καλύτερη πολεμίστρια της Δυναστείας των Τσινγκ (1773), ένα χαμένο σημαντικό σπαθί και μια επαναστατημένη νεαρή πριγκίπισσα με προτίμηση στα όπλα συνθέτουν τον μίτο της ιστορίας της ταινίας που αναγέννησε τις ταινίες «γουξία» (το κινέζικο αντίστοιχο των επών με σαμουράι). Η δημοφιλέστερη ταινία στην ιστορία που κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Ειδικά εκτιμήθηκε για τις χορογραφίες με πολεμιστές που ξεπερνούν την βαρύτητα.

    Η Τριλογία του Άρχοντα των Δακτυλιδιών (The Lord of the Rings Trilogy) του Πήτερ Τζάκσον (2001-2003). Με τους Ελάιζα Γουντ, Ίαν Μακ Κέλεν, Βίγκο Μόντερσεν, Ορλάντο Μπλουμ, Κέητ Μπλάνσετ, Λιβ Τάιλερ, Σην Ώστιν, Κρίστοφερ Λη. Ο νεαρός χόμπιτ Φρόντο αναλαμβάνει με την παρέα του να καταστρέψει το σκοτεινό δακτυλίδι που έφτιαξε ο διαβολικός Σάουμαν για να σώσει την Μέση Γη. Η τριλογία της Μέσης Γης μιλάει για την νίκη του Καλού επί του Κακού, τον ηρωισμό, την φιλία, την πάλη με τον κακό εαυτό μας, τις ιδιότητες που πρέπει να έχει ο σωστός ηγέτης, ενώ καταδικάζει την οικολογική καταστροφή και την φυλετική επιμιξία. Ο Τόλκιεν, ο οποίος ήταν ένθερμος καθολικός, είχε δηλώσει ότι ο τίτλος «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» παρέπεμπε στον Βασιλέα των Βασιλέων, δηλαδή τον Ιησού. 17 Όσκαρ για ολόκληρη την τριλογία, ανάμεσα τους Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερης Σκηνοθεσίας στην «Επιστροφή του Βασιλιά».

    Χαμένοι στην Μετάφραση (Lost in Translation) της Σοφία Κόπολα (2003). Με τους Μπιλ Μάρεη, Σκάρλετ Γιόχανσον. Αποξένωση, μοναξιά και αντιχολιγουντιανά βέλη σε μια γνωριμία ανάμεσα σε μία παρατημένη νεαρή νύφη (είναι δυνατόν;) και ένα ξεπεσμένο ηθοποιό που γνωρίζονται στο Τόκιο. Ένας από τους συντηρητικούς ρόλους του Μπιλ Μάρεη και η ταινία που μετέτρεψε την Γιόχανσον σε σύμβολο του σεξ. Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου για τη Σοφία Κόπολα.

    Master and Commander: Μέχρι τα Πέρατα του Κόσμου (Master and Commander: The Far Side of the World) του Πήτερ Γουέηρ (2003). Ένας Βρετανός ναύαρχος στην διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων θα αναζητήσει μέχρι την άκρη του κόσμου το γαλλικό πλοίο που βομβάρδισε το δικό του. Ηρωισμός σε ένα πλήρωμα που αρνείται τις εξισωτικές ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης και όπου ο καθένας ξέρει την θέση του και το καθήκον του. Όσκαρ Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας.

    Ψάχνοντας τον Νέμο (Finding Nemo) του Άντριου Στάντον (2003). Με τις φωνές των Άλμπετ Μπρουκς και Έλεν Ντε Ζενίρες, Αλεξάντερ Γκουλντ, Ουίλλιαμ Ντεφόε. Ο Μέρλιν, ένα υπερπροστατευτικό κλωνόψαρο θα ταξιδέψει μέχρι το Σίδνεϋ μαζί με την αφηρημένη, αλλά γλυκύτατη, Ντόρυ για να βρει τον γιο του Νέμο, που απήγαγαν δύτες. Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων.

    Οι Απίθανοι (The Incredibles) του Μπραντ Μπερντ. Μια οικογένεια υπερηρώων καταπιέζει τις δυνάμεις της και ζει μια «φυσιολογική» ζωή, μέχρι που μια καινούργια περιπέτεια θα τους κάνει να γυρίσουν στην δράση για να σώσουν τον κόσμο. Μια ταινία που εξυμνεί τον γάμο, την οικογένεια, την υπευθυνότητα, τον ηθικό χαρακτήρα και το ξεχωριστό άτομο, και η αμερικανική Αριστερά αποκάλεσε «φασιστική». Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων.

    Οι Ζωές των Άλλων (Das Leben der Aderen) του Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ (2006). Με τον Ούλριχ Μύχε, Σεμπάστιαν Κοχ, Μαρτίνα Γκέντεκ. Η ηθική εξέγερση του καλύτερου πράκτορα της Στάζι, που παρακολουθεί το πιο γνωστό καλλιτεχνικό ζευγάρι της χώρας και το αντίτιμο που πληρώνει. Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας για μια από τις καλύτερες απεικονίσεις του ερυθρού ολοκληρωτισμού.

    Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους (No Country for Old Men) των Τζόελ και Έθαν Κοέν (2007). Με τους Τόμμυ Λη Τζόουνς, Χαβιέρ Μπέρδαμ, Χος Μπρόλιν. Ένας κυνηγός αντιλοπών βρίσκει μια τσάντα με εκατομμύρια, που είναι προϊόν εμπορίου ναρκωτικών και θα βρει την ερινύα του σε ένα ψυχοπαθή δολοφόνο. Ενώ ο σερίφης, που ανήκει σε μια πιο τίμια εποχή, βρίσκεται πάντα ένα βήμα πίσω του. Απρόσμενη συντηρητική ταινία βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Κόρμαν Μακ Κάρθυ, που δείχνει με τον σκληρότερο τρόπο το κακό ως απεχθές, ενώ σε κάνει να σκεφτείς ότι το έγκλημα χρειάζεται σκληρότερες μεθόδους αντιμετώπισης. Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου.

    Σκοτεινός Ιππότης (Dark Knight) του Κρίστοφερ Νόλαν (2007). Με τους Κρίστιαν Μπέηλ, Χήθερ Λέτζερ, Μάικλ Κέην, Μόργκαν Φρήμαν και Γκάρυ Όλντμαν. Μία από τις κορυφαίες δεξιές ταινίες όλων των εποχών με τον Μπάτμαν να αρνείται να υποκύψει στις τρομοκρατικές μεθόδους του Τζόκερ. Θα εφαρμόσει σκληρά τον Νόμο χωρίς ποτέ να πέσει στο επίπεδο του κακού. Όσκαρ Βʼ Ανδρικού Ρόλου για τον Χηθερ Λέτζε που του αποδόθηκε μεταθανάτια για τον ρόλο του Τζόκερ.

    Ο Ρατατούης (Ratatouille) του Μπραντ Μπερντ (2007). Ένας ποντικός πραγματοποιεί το όνειρο του να γίνει σεφ στο σεφ, κερδίζοντας τους πιο απαιτητικούς κριτικούς γαστρονομίας. Μια ταινία που μιλά για το προσωπικό όραμα, που όμως πρέπει να συνδυάζεται με μια ηθική στάση ζωής. Ενώ εξυμνεί την φιλία, την οικογένεια, την ράτσα, αλλά και την υπεροχή της παράδοσης απέναντι στον εκσυγχρονισμό. Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων.

    Wall-E του Άντριου Στάντον (2008). Ένα οικολογικό καρτούν για την καταστροφή του πλανήτη, ενώ θεωρεί ότι το «κράτος-νταντά» κάνει τους πολίτες μαλθακούς, ενώ μπορεί άνετα να καταλήξει τυραννικό. Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων.

    The Hurt Locker της Κάθριν Μπίνγκελοου (2009). Το πρώτο γυναικείο Όσκαρ Σκηνοθεσίας του Χόλυγουντ ήταν ύμνος στον ηρωισμό μιας αμερικανικής ομάδας αφοπλισμού βομβών στο Ιράκ, ενώ παρουσίαζε την Αλ Κάιντα ως κακή. Άλλη μια απόδειξη ότι οι «προοδευτικοί» στην Αμερική φτιάχνουν πατριωτικές ταινίες, ενώ στην Ελλάδα ιδεολογικά σκουπίδια.

    Η Σιδηρά Κυρία (The Iron Lady) της Φιλίντα Λόυντ (2011). Με την Μέρυλ Στρηπ, Τζίμ Μπρόαντμπεντ, Ρίτσαρντ Γκραντ. Η 80χρονη Θάτσερ που πάσχει από Αλτσχάιμερ θυμάται πως έβγαλε την χώρα της από την οικονομική κρίση. Όσκαρ Αʼ Γυναικείου Ρόλου για την Μέρυλ Στρηπ.

     

     

     

    Κατηγορία: