Σχέδιο Ανάν, τι μέλλει γενέσθαι;

  • Δημοσιεύτηκε: 09 Οκτώβριος 2003

    Πολλοί, όχι κατ' ανάγκη ειδήμονες, είχαν προβλέψει, ευθύς μετά την υποβολή του σχεδίου Ανάν ότι το σχέδιο "ήρθε για να μείνει". Δυστυχώς η ανικανότητα και η ανεπάρκεια της πολιτικής μας στο Κυπριακό είχε ως τελική κατάληξη ένα εκτρωματικό σχέδιο-κόλαφο κατά των αρχών της δικαιοσύνης. Όσες θεωρίες κι αν αναπτυχθούν, δεν υπάρχουν δικαιολογίες και ελαφρυντικά. Τα αποτελέσματα βοούν.

    Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι οι "πατέρες" του, οι οποίοι διαδραματίζουν, ως αξιωματική αντιπολίτευση πλέον, σημαντικό ρόλο, είναι αμετανόητοι. Ο κύριος Κασουλίδης παλαιότερα είχε δηλώσει ότι το σχέδιο είναι ισορροπημένο. Τα πιο πρόσφατα, που μας λούουν με κρύο ιδρώτα, είναι η υπεράσπιση "μέχρις εσχάτων" του συντάκτη της έκθεσης για τις οικονομικές επιπτώσεις του σχεδίου Ανάν, Γιώργου Βασιλείου (εραστή της εφαρμογής του ως έχει), από τον Δημοκρατικό Συναγερμό.

    Έχει διαπιστωθεί, και μετά από επίσημες επισημάνσεις και παραδοχές, ότι το εν λόγω σχέδιο δεν ήρθε από τον ουρανό. Ήταν απότοκο των συνομιλιών, κυρίως της προηγούμενης κυβέρνησης. Η ευθύνη για την τροπή που πήρε το εθνικό μας θέμα βαρύνει όλους όσους ήταν από ανέκαθεν θιασώτες της αναχρονιστικής λύσης της Διζωνικής Ομοσπονδίας, η οποία στην ουσία είναι προσαρμογή με τα κατοχικά δεδομένα και νομιμοποίηση της κατοχής.

    Παρά ταύτα, αναπτερώθηκαν οι ελπίδες μας για επιτέλους στροφή προς την ορθή κατεύθυνση και λύση του Κυπριακού με βάση το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, με την Ευρωπαϊκή μας πορεία να βαίνει καλώς. Ήρθε όμως το Σχέδιο Ανάν να ανατρέψει τα πάντα. Παραμονές σημαντικών εξελίξεων (Χάγη, Κοπεγχάγη), λίγο πριν την υπογραφή της συνθήκης προσχώρησης, άρχισαν οι εκβιασμοί για αποδοχή του, διαφορετικά δεν θα μπαίναμε, δήθεν, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μας έσωσε η τουρκική αδιαλλαξία την τελευταία στιγμή, και πήραμε απάνω μας (κι ας κοκορεύονται κάποιοι ότι πέτυχαν και πέτυχαν). Τι μέλλει γενέσθαι όμως;

    Τίθεται ένα μέγα ερώτημα: Γιατί επιλέξαμε, ως Κύπρος, να ενταχθούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Σίγουρα δεν έγινε μόνο για οικονομικούς μόνο λόγους. Μεγαλοστομίες ακούσαμε πολλές. Ακόμα και για απελευθέρωση μέσω της Ευρωπαϊκής λύσης μιλούσαν οι ευρωπαϊστές. Στους καχύποπτους για το ασυμβίβαστο της Διζωνικής Ομοσπονδίας με τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι υπερασπιστές της ακολουθούμενης πολιτικής είχαν πάντα ασπίδα το "πολυθρύλητο" Ευρωπαϊκό Κεκτημένο το οποίο θα διόρθωνε τα πάντα. Τι γίνεται όμως τώρα που οι ίδιοι που απαντούσαν με αυτό τον τρόπο, υποστηρίζουν λύσεις αντίθετες με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Θα μας μείνουν μόνο οι εναρμονίσεις και οι ευρωπαϊκές φορολογίες και μια αντιευρωπαϊκή λύση;

    Υπάρχουν ενώπιον μας κάποια αδιαμφισβήτητα δεδομένα. Πρώτον, το σχέδιο Ανάν ως έχει, είναι η νομιμοποίηση της κατοχής, ένα σχέδιο λύσης που μετατρέπει την Κύπρο σε Τουρκικό προτεκτοράτο, όμηρο της Τουρκίας. Ορθά το τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, και απορούμε σε τι αποσκοπούσε αυτή η επίθεση που δέχθηκε γι αυτή του την δήλωση από την αντιπολίτευση. Αν νέρωσαν κι άλλο το κρασί τους ας μας το πουν να το ξέρουμε. Δεύτερο, οι ηγέτες μας κομπάζουν ότι το σχέδιο έγινε αποδεκτό μόνο ως βάση για λύση (και όχι ως βάση για συζήτηση πια), και ότι επιβάλλονται αλλαγές που θα το κάνουν λειτουργικό. Τρίτον, το σχέδιο δεν αλλάζει, παρά με αμοιβαίες υποχωρήσεις σε επουσιώδη ζητήματα. Αυτό δηλώνουν οι συγγραφείς του, οι πάτρωνες του, και οι ηγέτες μας, και είναι και το πιο λογικό αν λάβει κανείς υπ' όψη την χωριστική φιλοσοφία του σχεδίου. Δεν μπορεί επιτέλους ένα σχέδιο που φτιάχτηκε στα μέτρα της Τουρκίας (και της Αγγλίας) να αλλάξει προς όφελος μας, όσο δεινοί κι αν είναι οι διαπραγματευτές μας.

    Θα συγκεκριμενοποιήσω κάποια βασικά ερωτήματα, τα οποία πρέπει επιτέλους να απαντηθούν: Τι γίνεται αν πει το ναι η Τουρκική πλευρά; Τι γίνεται αν κερδίσει τις ψευδοεκλογές η λεγόμενη αντιπολίτευση; Ποιο θα είναι το κέρδος από την "επένδυση" στον Ταλάτ και τους "προοδευτικούς" Τουρκοκυπρίους οι οποίοι στην καλύτερη περίπτωση υπογράφουν το "προοδευτικό" σχέδιο Ανάν; Ο κόμπος λοιπόν έφτασε στο χτένι. Ας σταματήσει αυτή η κοροϊδία!

    Ο καθ' όλα αρμόδιος για να διαχειρίζεται το Κυπριακό είναι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μπορεί με σωστούς χειρισμούς να αποδεσμευτεί από το καταστροφικό αυτό σχέδιο. Ως έμπειρος πολιτικός, ήδη γνωρίζει ότι το σχέδιο αυτό, ο λαός δεν το θέλει. Περιμένουμε από αυτόν να τηρήσει τους όρκους του και να διαφυλάξει τον Κυπριακό Ελληνισμό. Το όχι της αξιοπρέπειας (με τις απαραίτητες επεξηγήσεις) θα πρέπει επιτέλους να ειπωθεί. Και να είναι σίγουρος ότι ο λαός θα στηρίξει αποφάσεις που έχουν μόνο κριτήριο το δικό μας εθνικό συμφέρον και όχι πιθανά χειροκροτήματα και πιστοποιητικά καλής διαγωγής δοσμένα από ξένα κέντρα.

    Η λύση με βάση το Ευρωπαϊκό κεκτημένο είναι εφικτή τώρα όσο ποτέ άλλοτε. Χρειάζονται όμως και οι μεγάλοι ηγέτες για να αντιστρέψουν τα δεδομένα και να εμπνεύσουν τον λαό για να πιστέψει, πριν να είναι αργά.

    Κατηγορία: