Ο χαρακτήρας του Εθνικιστικού Κινήματος

  • Δημοσιεύτηκε: 19 Οκτώβριος 2012

    Η ιδεολογική τοποθέτηση, ενστικτώδης κατ' αρχήν, επεξεργασμένη στην συνέχεια, διαμορφώνει την δυνατότητα να εξηγείς τα γεγονότα και να σχηματίζεις την εικόνα του κόσμου που θέλεις. Να αρνείσαι, να καταδικάζεις, να προτείνεις και να οικοδομείς. Ο εθνικιστής πρέπει να γνωρίζει τι ακριβώς θέλει να δημιουργήσει.

    Η συγκυρία που βιώνουμε όλοι, σε ένα σύστημα που καταρρέει, παρουσιάζει μια δυναμική που είναι ταυτόχρονα ελπιδοφόρα και προβληματική. Ελπιδοφόρα, γιατί αποκαλύπτει τα σχέδια των επικυρίαρχων κατά της Ελλάδας και τοποθετεί την πολιτική τάξη εκεί που της αξίζει: στην περιφρόνηση. Προβληματική, γιατί η ελληνική κοινωνία είναι ανέτοιμη απέναντι στις δραματικές συνθήκες και ο καθοδηγητικός ρόλος που οι εθνικιστές οφείλουν να διαδραματίσουν, έχει μεγάλες απαιτήσεις.

    Ακριβώς σε αυτή την κοινωνία, που συνήθισε να ζει για δεκαετίες στο ψέμα, στην πελατειακή διαρκή λειτουργία, στην κοινωνία που απαξίωσε την εργασία και αποθέωσε τον εύκολο πλουτισμό, που σταδιακά αποκόπηκε από αξίες, αισθητική και παραδόσεις, σε αυτήν την κοινωνία ζει και ο εθνικιστής. Στις συνθήκες βαρβαρότητας της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, όπου οι άθλιοι στίχοι συνοδεύουν την εμετική μουσική, οι καθηγητές των ανώτατων ιδρυμάτων - άλλοτε αυθεντίες - περιμένουν την έγκριση αλήτικων συμμοριών για να διδάξουν, τα σχολεία καταλαμβάνονται σχεδόν χωρίς αιτία, οι αυτοκτονίες ξεπερνούν κάθε όριο και οι ανθρωποκτονίες, ναι οι ανθρωποκτονίες, που λίγα χρόνια πριν αποτελούσαν σπάνιες περιπτώσεις, είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο.

    Σημειώστε, ότι σε μια εβδομάδα ήρθε η Μέρκελ για να ξεκινήσει η λεηλασία του εθνικού πλούτου και να στηριχτούν οι άθλιες επιλογές σε συνθήκες κατοχής, ήρθε ο Νταβούτογλου για να κατοχυρώσει τα τουρκικά συμφέροντα στην επερχόμενη λεηλασία και να περιορίσει κάθε πιθανότητα αντίδρασης. Κατά την συνάντηση επιβεβαιώθηκε τόσο η συνέργεια των Ελλήνων πολιτικών στο έγκλημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, όσο και η ανεπάρκεια των μεταφραστών. Στην ίδια εβδομάδα ξεκίνησε η επιχειρηματική μετανάστευση - τελικό στάδιο συρρίκνωσης της εθνικής οικονομίας -, γνωστοποιήθηκε η άποψη που θέλει την εγκατάλειψη νησιών στο Αιγαίο για λόγους κόστους, που στην συνέχεια διαψεύστηκε... Επίσης, την ίδια εβδομάδα πληροφορηθήκαμε την πλήρη κατάρρευση του συστήματος ιατρικών και φαρμακευτικών υπηρεσιών και την κοινοποίηση της νέας αύξησης καταγεγραμμένης ανεργίας για τον μήνα Ιούλιο. Παρουσιάστηκε ένα ελεεινό θεατρικό έργο και κλήθηκε ως υπερασπιστής της χυδαιότητας, το γνωστό λόμπι της Αριστεράς. Υπό κανονικές συνθήκες, τα γεγονότα αυτά θα μπορούσαν να αποτελούν την ειδησεογραφία μηνών, αν όχι ετών.

    Οι συνθήκες λοιπόν είναι αυτές, που επιβάλλουν έναν ρόλο αυξημένης συμμετοχής και ευθύνης. Καθορίζουν τον χαρακτήρα του Κινήματος γιατί καθιστούν αναπότρεπτη πρώτον την επείγουσα και αποτελεσματική συγκρότησή του σε επίπεδο παραγωγής πολιτικής και όχι άρνησης, δεύτερον γιατί δεν επιτρέπουν χρόνο και τόπο στις γραφικότητες και τις εμμονές, τρίτον γιατί ηχούν ως σάλπισμα στους εθνικιστές και τους προστάζουν: σοβαρότητα - ήθος - ηγεσία - πρόβλεψη.

    Δεν πρέπει να απευθυνθούμε στα συμπλέγματα και τα απωθημένα, αλλά στα κομμάτι της ψυχής εκείνα που διατηρούν, έστω και σε ύπνωση, την δημιουργία, την ελευθερία, την ελληνική συνέχεια. Ο ρόλος μας είναι πρωτίστως καθοδηγητικός και παιδαγωγικός προς τα στελέχη και την κοινωνία. Δεν πρέπει να ακολουθούμε στην εκφώνηση ένα αντιαισθητικό σύνθημα, επειδή συγκινεί κάποιους κακοφορμισμένους. Πρέπει να εκφωνήσουμε αυτό που πρέπει. Ο εθνικιστής μπορεί να είναι φρουρός, δεν μπορεί να είναι μπράβος. Τον ρόλο μας θα τον προσδιορίσουμε εμείς. Αν ο εθνικισμός συνδεθεί με την λογική που οι εχθροί του θέλουν, θα συρρικνωθεί πολύ σύντομα και δεν θα μετουσιωθεί ποτέ σε δύναμη πολιτικής εξουσίας.

    Στο σύνθετο και ερειπωμένο περιβάλλον που εξέλιξαν οι θιασιώτες της παγκοσμιοποίησης, είναι δυσδιάκριτο το αληθές από το ψευδές, το γνώσιο από το κίβδηλο. Η άρση του εθνικιστή στο ύψος των περιστάσεων, που είναι πολεμικές και απαιτούν βαθύτατη συνείδηση, είναι το στοιχείο εκείνο που θα καθορίσει την νίκη ή την ήττα.


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 13ης Οκτωβρίου 2012 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.