Ο Μάκης Βορίδης για την νομιμοποίηση των 300 λαθρομεταναστών

  • Δημοσιεύτηκε: 11 Μάρτιος 2011

    Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για να μιλάμε κάποια στιγμή με την πληροφόρηση, την οποία έχουμε και να ξέρουμε και τι συγκεκριμένα λέμε, σας διαβάζω το εξής.

    Το διαβάσατε; Το διαβάζω για τους συναδέλφους: «Το πακέτο των προτάσεων της Κυβέρνησης οδηγεί μετά από συμπλήρωση οκταετίας στη χώρα σε νομιμοποίηση παραμονής των μεταναστών με σχετική υπουργική απόφαση. Μειώνονται έτσι από δώδεκα σε οκτώ τα χρόνια παραμονής στην Ελλάδα, για να μπορούν οι μετανάστες να καταθέτουν αίτηση νομιμοποίησης».

    Σας διαβάζω ανάρτηση από τον ιστότοπο In.gr.

     

    Κύριε Πρωτόπαπα, εγώ εύχομαι τώρα να μην είναι έτσι. Εύχομαι να μην έχει συρθεί το ελληνικό κράτος, γιατί η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εκπροσωπεί το ελληνικό δημόσιο και αυτό είναι το σημαντικό. Το σημαντικό για εμένα δεν είναι το ΠΑΣΟΚ! Το σημαντικό, όμως, είναι το ελληνικό κράτος! Εύχομαι, λοιπόν, να μην έχει συρθεί σε έναν απαράδεκτο συμβιβασμό, σε μια άθλια διαπραγμάτευση, γιατί αυτό πρωτίστως και κυρίως δημιουργεί τραγικό προηγούμενο! Από την επόμενη ημέρα το πρωί όποιος έχει αίτημα, θα κάνει αυτό και δεν θα μπορεί κανείς να του το αρνηθεί, γιατί δεν θα έχει ηθική βάση να του το αρνηθεί.

    Τα υπόλοιπα -θα μου επιτρέψετε να σας πω- περί ανθρωπισμού είναι φληναφήματα, όχι γιατί δεν ανησυχεί κάποιος για την υγεία των ανθρώπων, όχι γιατί δεν έχει παιχτεί ένα θλιβερό παιγνίδι πάνω στην πλάτη τους, όχι γιατί το ελληνικό κράτος επίσης έχει ανεχθεί αυτούς που τους εμποδίζουν να λάβουν τροφή την ώρα που το ζητούν -το ελληνικό κράτος το ανέχθηκε αυτό, τα ελληνικά νοσοκομεία το ανέχονται αυτό, όλοι μας το ανεχθήκαμε αυτό!- αλλά πολύ χειρότερα, διότι σήμερα το μήνυμα είναι αυτό.

    Χίλιες οι αιτίες για τη μετανάστευση, χίλια τα ζητήματα που μπορεί να τεθούν -αλλά εδώ δεν είναι μία γενική συζήτηση για τη μετανάστευση- και χίλιες οι καταδίκες σε όσους παρανόμους απασχολούν. Και έχουμε από εδώ προτείνει κατ' επανάληψη να αυξηθεί το αξιόποινο γι' αυτούς που παρανόμως απασχολούν.

    Όμως, άλλο είναι το ζήτημα αυτό και άλλο το ζήτημα του πώς εδώ πέρα έρχεσαι και λες «για εσάς τους τριακόσιους έρχομαι να κάνω μία ρύθμιση, επειδή βρίσκομαι σε πρόβλημα, επειδή κάποιοι -να μας το πουν ποιοι είναι αυτοί επιτέλους- θα διασαλεύσουν την κοινωνική ειρήνη».

    Το ελληνικό κράτος εκβιαζόμενο δηλαδή από τους «κάποιους» που θα διασαλεύσουν την κοινωνική ειρήνη, γιατί δεν υπάρχει αστυνομία, γιατί δεν υπάρχει τάξη, γιατί δεν υπάρχουν νόμοι, γιατί δεν υπάρχουν Υπουργοί, γιατί δεν υπάρχει τίποτα. Εκβιαζόμενο, λοιπόν, το ελληνικό δημόσιο.

    Εμένα η Ελλάδα με απασχολεί. Δεν με απασχολεί η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Τυχαίνει να έχετε αυτή τη στιγμή την κυβέρνηση. Αύριο θα είναι μία άλλη.

    Μα, δεν είπα ότι την έχετε παρανόμως. Με παρεξηγήσατε, κύριε Δριβελέγκα. Δεν λέω ότι την έχετε παρανόμως. Το λέω υπό την έννοια πως τώρα είναι το ΠΑΣΟΚ, αύριο θα είναι η Νέα Δημοκρατία, μεθαύριο θα είναι μια άλλη κυβέρνηση.

    Δεν το συνδέω, λοιπόν και δεν με ενδιαφέρει η πολιτική χρέωση του ΠΑΣΟΚ, αλλά με ενδιαφέρει η μείωση του τόπου αυτού! Ο τόπος αυτός είναι συνδεδεμένος με την υπόσταση του ελληνικού κράτους και αυτό είναι που δεν μπορεί να σύρεται και που δεν μπορεί να εκβιάζεται.

    Έρχομαι στο νομοσχέδιο. Την ώρα που είμαστε -επιτρέψτε μου να σας πω-τόσο πια έτοιμοι να παραχωρήσουμε τα πάντα -έτοιμοι να παραχωρήσουμε τα πάντα!- γιατί έχουμε μπροστά μας μία ανθρωπιστική κρίση, την ίδια ώρα είμαστε τόσο αυστηροί στον Έλληνα πολίτη.

    Γιατί ο Έλληνας πολίτης δεν κατέβηκε σε απεργία πείνας. Γιατί βέβαια τώρα πρέπει να κατέβει σε απεργία πείνας και αυτός που θα του περιορίσει η κυρία Υπουργός με την πρωτοβουλία της το περιουσιακό του δικαίωμα και αυτός ο καημένος δεν είναι παράνομος. Δεν ήρθε παραβιάζοντας τους νόμους του κράτους. Συμμορφώθηκε στους νόμους του κράτους, όταν αγόρασε τα δύο στρέμματα και του είπαμε ότι με αυτές τις προϋποθέσεις τα δύο στρέμματα δομούν και του είπαμε ότι τα 1.200 τετραγωνικά με αυτές τις προϋποθέσεις δομούν.

    Αυτός συμμορφώθηκε με το νόμο. Έκανε αυτό που του είπαμε, αλλά σήμερα εμείς διατηρούμε το δικαίωμα να λέμε όχι, δεν μας αρέσει τώρα έτσι όπως το έκανες, σήμερα το αλλάζουμε και άρα τη δική σου περιουσία, αυτή που νόμιμα έχεις, σήμερα αποφασίζουμε και την περιορίζουμε για τους καλούς σκοπούς που θέλει να υπηρετήσει το νομοσχέδιο, αν υπηρετούνται.

    Εγώ είπα πως δεν ξέρω γιατί η βιοποικιλότητα υπηρετείται και υπερασπίζεται και καλύπτεται και προστατεύεται εάν κάποιος μπορεί να δομήσει στα τέσσερα στρέμματα, αλλά δεν μπορεί να δομήσει στα δύο. Δεν ξέρω έτσι πώς ακριβώς θα προστατεύσουμε τη βιοποικιλότητα.

    Αλλά εν πάση περιπτώσει, το περιουσιακό δικαίωμα; Καμία σημασία, γιατί απέναντι σ' αυτόν τον πολίτη δεν έχουμε ευήκοον ους. Αυτός θα συμμορφωθεί, αυτός είναι νόμιμος, αυτός θα πληρώσει τους φόρους, αυτός θα πληρώσει την άδεια, αυτός θα πληρώσει το τέλος ακίνητης περιουσίας, αυτός θα πληρώσει τους μισθούς όλων μας εδώ μέσα. Αυτός όμως δεν θα κατέβει σε απεργία πείνας, αλλά αυτό πρέπει να κάνει τώρα κι αυτός, να πάει και να πει: «Τι κάνατε; Μου περιορίζετε το περιουσιακό μου δικαίωμα; Απεργία πείνας κι εγώ μέχρι να το πάρετε πίσω», για να δούμε τι θα μείνει τώρα εδώ, για να δούμε πώς θα περάσει ο παραμικρός νόμος σε μία τόσο δύσκολη στιγμή.

    Βεβαίως και ζητάμε ονομαστική ψηφοφορία για το άρθρο 9, για το θέμα των παρεκκλίσεων, με την ίδια ακριβώς λογική που υποστήριξε ο κ. Πρωτόπαπας χθες, γιατί δεν προβλέπεται οποιαδήποτε μεταβατική περίοδος. Να συζητήσουμε για την εκτός σχεδίου δόμηση, να ακούσουμε τα επιχειρήματα. Ορισμένα απ' αυτά έχουν και βάση. Δεν μπορείτε να το κάνετε χωρίς να δώσετε «μεταβατικότητα». Έχει αποκτήσει δικαίωμα ο άλλος. Δόθηκε το δικαίωμα να το υλοποιήσει και εν συνεχεία δεν το έκανε ευθύνη του, αλλά όχι αιφνιδιαστικά.

    Άρθρο 29, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Έχετε διαβάσει τι λέει το άρθρο 29, τι είναι αυτές οι διατάξεις οι οποίες καταργούνται με το άρθρο 29; Καταργείται το εξής. Ακούστε: Ο χαρακτηρισμός των εκτάσεων που εμφανίζονται στον προσωρινό κτηματικό χάρτη ως μη δασικές, καθώς και των εκτάσεων που κρίθηκαν με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις (Άρειος Πάγος) κατά τη διαδικασία των άρθρων 12 και επόμενα του ν. 248/1976 ότι δεν αποτελούν δάσος ή δασική έκταση: Παραμένει ισχυρός -έλεγε- ο νόμος και δεν επανεξετάζεται από τον οικείο δασάρχη ή τις επιτροπές επιλύσεως δασικών αμφισβητήσεων. Αυτό έλεγε ο νόμος που καταργούμε. Τι έλεγε δηλαδή; Πήγε ένας χριστιανός με βάση ένα νόμο του 1976, ήγειρε ενδεχομένως αναγνωριστική αγωγή και είπε: «Θέλω τα δικαστήρια να μου πουν αν αυτό που έχω είναι δικό μου» -πρώτον, το εμπράγματο δικαίωμα δεν θίγεται εδώ με τις διατάξεις- «και δεύτερον, είναι ή δεν είναι δασικό;» Πήγε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο, βγήκε μία απόφαση. Πήγε στο Εφετείο, βγήκε δεύτερη απόφαση. Πήγε στον Άρειο Πάγο και έρχεται ο Άρειος Πάγος και του λέει: «Μάλιστα, κύριε. Εφαρμόζοντας τη δασική νομοθεσία δεν είναι δασικό».

    Τι θέλει να κάνει η κ. Υπουργός; Πάμε πάλι από την αρχή, μετά από την απόφαση του Αρείου Πάγου. Ποιο είναι το επιχείρημά της; Λέει το Συμβούλιο της Επικρατείας σε μία απόφαση: «Το αν κάτι είναι δασικό ή δεν είναι δασικό δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κρίσης της πολιτικής διαδικασίας των αστικών δικαστηρίων. Είναι διοικητική κρίση και γι' αυτό ελέγχεται στα διοικητικά δικαστήρια». Μάλιστα. Άλλο νόμο εφάρμοσαν τα πολιτικά δικαστήρια; Δεν εφάρμοσαν τους δασικούς νόμους, δεν εφάρμοσαν τη δασική νομοθεσία; Ο Άρειος Πάγος δεν έκρινε αυτό; Όχι, δεν μας νοιάζει εμάς πολιτικά αυτό. Εμείς του λέμε: «Ξαναπήγαινε, να το κρίνουμε όλο από την αρχή» και αυτό είναι σχέση κράτους και πολίτη.

    Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται να το ψηφίσετε. Με συγχωρείτε πάρα πολύ, αλλά ακούω συναδέλφους να διαμαρτύρονται για τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι Βουλευτές μέσα στην κοινωνία. Άμα ψηφίζουμε τέτοια, έτσι θα αντιμετωπιζόμαστε.

    (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

    Κατηγορία: