Οι φίλοι μας οι Τούρκοι

  • Δημοσιεύτηκε: 03 Ιούνιος 2004

    Την Παρασκευή, 21 Μαΐου ενεργοποιήθηκε η νέα ιστοσελίδα των Ελληνικών Γραμμών και μαζί μ' αυτήν η διαφημιστική εισαγωγή του κόμματός μας για τις Ευρωεκλογές της 13ης Ιουνίου, που περιστρέφεται γύρω από την άρνηση των Ελλήνων πατριωτών να γίνει δεκτή η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για πρώτη φορά, είχαμε την δυνατότητα να δούμε από πρώτο χέρι, τι γνώμη έχουν πραγματικά οι Τούρκοι για την χώρα και το έθνος μας και ποιο είναι το επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων μετά από μία πολύχρονη επίθεση φιλίας, που είχε ως κύριο φορέα της τον μέχρι πρότινος Υπουργό Εξωτερικών και νυν Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, κ. Γιώργο Παπανδρέου.

    Πριν όμως μπούμε στα γενικότερα συμπεράσματα αυτής της εμπειρίας, πρέπει να τονίσουμε ότι το δείγμα αυτής της πρόχειρης - αν θέλετε - μελέτης, δεν είναι ο μέσος Τούρκος, βιοπαλαιστής του εξαθλιωμένου, υποανάπτυκτου και ισλαμικού κράτους. Είναι ο μέσος Τούρκος χρήστης του διαδικτύου, ο ανήκων στην νομενκλατούρα μίας φτωχής μιλιταριστικής χώρας, ο οποίος έχει πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες, είναι σχετικά μορφωμένος και ευκατάστατος και είτε εργάζεται σε μεγάλες εταιρείες, από αυτές που ανεπτύχθησαν βασιζόμενες στην πολύ φθηνή εργασία των φτωχών συμπατριωτών τους είτε σπουδάζουν σε κάποιο πανεπιστήμιο της Τουρκίας, της Ευρώπης ή της Αμερικής. Σ' αυτούς πρέπει να συμπεριλάβουμε και τους προερχομένους από την τουρκική κοινότητα της Γερμανίας, η οποία οικονομικά αλλά και πνευματικά - ίσως - βρίσκεται σε πολύ υψηλότερο επίπεδο από εκείνο των κατοίκων της Τουρκίας.

    Αυτή λοιπόν η τουρκική νομενκλατούρα, η οποία δήθεν "πρωτοστάτησε" ανταποκρινόμενη στους τεμενάδες του Yorgo, επέδειξε ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο, στο άκουσμα του δικού μας συνθήματος και στην θέα του ευρηματικότατου "σποτ", το οποίο είναι δημιούργημα της Δ/νσεως Επικοινωνίας του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ. Το Βιβλίο Επισκεπτών των Ελληνικών Γραμμών, βομβαρδίστηκε με υβριστικά μηνύματα. Ένας μικρός αριθμός αυτών των μηνυμάτων, πέραν των αθυροστόμων εκφράσεων για τις μανάδες μας, έλεγαν ουσιαστικά ότι "δεν θα περάσει το δικό μας" και ότι η Τουρκία θα εισέλθει ούτως ή άλλως στην Ευρωπαϊκή Ένωση". Άλλα πάλι απλά μας έβριζαν με τις γνωστές ακατονόμαστες εκφράσεις, ενώ τα περισσότερα έλεγαν αυτό ακριβώς που λέγαμε κι εμείς.

    Όπως δηλαδή ο συμβολικός Pacman του διαφημιστικού εισαγωγικού τρώει όλα τα αστεράκια της Ευρώπης, μεταμορφώνεται ξανά σε ημισέλινο και στη συνέχεια έχοντας καταλάβει όλη την Ευρώπη την κοκκινίζει από τη μια άκρη ως την άλλη, έτσι θα γίνει και στην πραγματικότητα. Μας ευχαριστούσαν δε οι κύριοι αυτοί που αναπαραστήσαμε με τόσο ευχάριστο τρόπο το όραμά τους.

    Από ενάρξεως της λειτουργίας της νέας ιστοσελίδος, οι επισκέψεις είναι περί της 40.000 κατά μέσο όρο ημερησίως. Εξ' αυτών πάνω από τις μισές προέρχονται από την Τουρκία. Το πρόγραμμα στατιστικών που χρησιμοποιούμε για την σελίδα μας, όπως όλα άλλωστε, μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε από πού βρήκε την ιστοσελίδα μας ο επισκέπτης. Όλα ξεκίνησαν την περασμένη εβδομάδα, όταν το διαφημιστικό μας βρέθηκε στα πρωτοσέλιδα όλων των μεγάλων τουρκικών ηλεκτρονικών ενημερωτικών τόπων, αντιστοίχων του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων και του IN.GR. Φυσική συνέπεια αυτού, ήταν να ξεκινήσουν κάποιες συζητήσεις, κυρίως μεταξύ των Τούρκων αλλά και μεταξύ ατόμων άλλων εθνικοτήτων στα διάφορα πολιτικά φόρα του διαδικτύου, μεταξύ των οποίων το πολύ δημοφιλές γερμανικό “defence.net” και το γαλλικό Altermedia, για το αν η Τουρκία πρέπει να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Φυσικά, οι περισσότεροι Τούρκοι, κατά την γνωστή Ευρωλαγνεία που διακατέχει και τον δικό μας λαό - πιο δικαιολογημένα πάντως γι' αυτούς - καίγονται να μπει η χώρα τους στην Ε.Ε. Το βασικό επιχείρημα είναι ότι η Τουρκία ΕΙΝΑΙ μία ευρωπαϊκή χώρα, καθ' ότι κυριαρχούσε στα Βαλκάνια επί αιώνες, ενώ έκανε την παρουσία της αισθητή για 200 περίπου χρόνια και στην Κεντρική Ευρώπη. Δεν χάνουν δε ευκαιρία να αναφερθούν στα εκατομμύρια Τούρκων που ζουν στην Γερμανία αλλά και στους χιλιάδες "συμπατριώτες" τους που κατοικούν …στη Θράκη!

    Κουβέντα φυσικά για τον ισλαμισμό και τις κοινωνικές και πολιτισμικές του προεκτάσεις, κουβέντα για τα λευκά κελιά και τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κουβέντα για την οικονομική εξαθλίωση. Παρά ταύτα, ο τουρκικός λαός, και δη αυτή η ελίτ των πανεπιστημίων, των βιομηχανιών και των ΜΜΕ δείχνουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο βέβαιοι ότι οι μέρες για την έναρξη των ενταξιακών διαδικασιών της Τουρκίας στην Ε.Ε. είναι μετρημένες.

    Κι αν το "προκλητικό" φλασάκι του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ, παρά τα δελτία τύπου και την ενημέρωση των ελληνικών Μ.Μ.Ε. άφησε το ελληνικό εκδοτικό και πολιτικό κατεστημένο ασυγκίνητο, από τις πρώτες κιόλας ημέρες η σελίδα μας εδέχθη μόνιμους επισκέπτες από την πρωθυπουργία της Τουρκίας, ο διαχειριστής του δικτυακού τόπου της οποίας, ενεγράφη και στην λίστα παραληπτών των ειδήσεων του κόμματός μας. Την ίδια στιγμή και επί 12 ημέρες κάποιος “hacker” προσπαθούσε να παραβιάσει την ασφάλεια της ιστοσελίδος μας, κάτι που πέτυχε με αποτέλεσμα να μπορέσει να προξενήσει μικρές φθορές, όπως διαστρεβλώσεις φωτογραφιών και κειμένων και να αλλοιώσει τον αριθμό των ψήφων υπέρ της Εντάξεως της Τουρκίας στην Ε.Ε.

    Το συμπέρασμα απ' όλ' αυτά είναι ότι παρά τον ντόρο που προξένησε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο η σελίδα αυτή, δεν λάβαμε ούτε ένα μήνυμα από μη-Τούρκο που να μας κατηγορεί ή να μας υβρίζει για την στάση μας αυτή. Τουναντίον, απ' ό,τι φαίνεται, οι μόνοι που είναι σίγουροι για την επιθυμία τους να εισέλθει η Τουρκία στην Ε.Ε. είναι οι ίδιοι οι Τούρκοι. Εξίσου βέβαιοι δε είναι οι ίδιοι ότι μία τέτοια ενέργεια θα προξενήσει την ολοκληρωτική, αν και ειρηνική - άλωση των χωρών-μελών της Ε.Ε. από το τουρκικό στοιχείο, δεδομένης της Συνθήκης του Σένγκεν, η οποία θα επιτρέψει αυτομάτως την ελεύθερη διακίνηση των Τούρκων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ε.Ε.

    Πολλώ δε μάλλον, επιβεβαιώνεται η άποψη ότι ο Τούρκος είναι Τούρκος. Είτε φτωχός, άθλιος και φουνταμεταλιστής ισλαμιστής, είτε ευκατάστατος, μορφωμένος, ενημερωμένος και "ανοικτόμυαλος", υπέρμαχος της "ελληνοτουρκικής φιλίας", κατά βάθος κουβαλάει όλα τα συμπλέγματα της κοινωνίας μίας ισλαμικής και ολοκληρωτικής χώρας, που απλά πασχίζει μάταια να βγει από την μιζέρια της και δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με την γενικότερη ταυτότητα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, πλην της παρουσίας της στην ευρωπαϊκή ιστορία ως επεκτατική βαρβαρική δύναμη προ αμνημονεύτων ετών …και βάλε, που μόνον καταστροφές προξένησε και μόνον τζαμιά και μιναρέδες την θυμίζουν.

    ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!!!