Μία νέα μαύρη σελίδα στην Ελληνική ιστορία

  • Δημοσιεύτηκε: 05 Οκτώβριος 2005

    Η 4η Οκτωβρίου του 2005 θα πρέπει να σημειωθεί ως μια νέα μαύρη σελίδα στην Ελληνική ιστορία. Ο νέος εθνικός εξευτελισμός ήταν από βδομάδες αναμενόμενος (μετά το ξεκαθάρισμα για την μη-χρήση του βέτο που έκανε εκ των προτέρων ο Έλληνας πρωθυπουργός), αλλά αυτό δεν αφαιρεί από την απογοήτευση που νιώθουμε. Οι Έλληνες, για άλλη μια φορά, κατατροπώθηκαν, ενώ οι Τούρκοι κατακτητές, φτάνοντας σε ένα μεγάλο αντικειμενικό στόχο, έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν για τον νέο θρίαμβό τους. Δεν θα λέγαμε το ίδιο και για τους ηγέτες μας. Έχοντας να κάνουμε με την Τουρκία, δεν νομίζουμε ότι δικαιούνται να θεωρούν τις κάποιες ασαφείς διατυπώσεις, που ερμηνεύονται όπως θέλει ο κάθε ενδιαφερόμενος, ως κέρδος. Ατυχώς, για ακόμα μια φορά συμπεριφερθήκαμε σαν οι καλύτεροι ατζέντηδες της Τουρκίας.

    Το θέατρο του παραλόγου καλά κρατεί. Η Τουρκία πατά με τις αιματοβαμμένες μπότες της στα χαλιά της Ευρώπης, και κανείς δεν φαίνεται να ενοχλείται. Ούτε ακόμα και η Κύπρος, της οποίας το αίμα βρίσκεται σ' αυτές τις μπότες. Παρά ταύτα, οι πολιτικοί έχουν έτοιμες απαντήσεις για όλα αυτά που συμβαίνουν, και αντεπεξέρχονται ακόμα και στα πιο δύσκολα ερωτήματα (παραπλανώντας την κοινή γνώμη): Γιατί η κατακτημένη Κύπρος, και η Ελλάδα που καθημερινά αντιμετωπίζει τις προκλήσεις στο Αιγαίο (χθες, 4-10-2005, 36 τόσες παραβιάσεις στο Αιγαίο), να δίνουν πράσινο φως για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας; Πως είναι δυνατόν να μην κάνουμε χρήση του βέτο, τη στιγμή που οι Τούρκοι που ζητούν την ψήφο μας, μας δηλώνουν κατάμουτρα, ότι δεν αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία; Πως είναι δυνατόν να πανηγυρίζουν οι ηγέτες μας για αυτά που υποτίθεται ότι πέτυχαν, ενώ οι Τούρκοι δηλώνουν ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο πραγματικότητες (πριν στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής τους θα μας το ξαναπούν πιο ξεκάθαρα, δεν μας αναγνωρίζουν).

    Αναρωτιόμαστε, όπως θα πρέπει να αναρωτιέται και το κάθε θύμα της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής, ποια σημασία μπορούν να έχουν οι νομικίστικες διατυπώσεις όταν είναι γνωστές οι προθέσεις. Η Τουρκία δεν σκοπεύει να μας διαψεύσει εμάς τους 'κινδυνολόγους'. Στην πρώτη αίτηση της Κυπριακής Δημοκρατίας για ένταξη σε κάποιο διεθνή οργανισμό (όχι στο ΝΑΤΟ το οποίο δικαίωμα ήδη απεμπολήσαμε), η Τουρκία θα προτάξει βέτο. Πως θα αξιοποιήσουμε τότε αυτά που 'πετύχαμε' στην αντιδήλωση, και στο διαπραγματευτικό πλαίσιο; Μάλλον πάλι θα επικρατήσουν 'σοφότερες σκέψεις', για να 'υπηρετηθεί το ευρύτερο εθνικό συμφέρον'. Το καλόπιασμα της Τουρκίας θα συνεχίσει ανεξαρτήτως κόστους.

    Καταντήσαμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια πράγματα: Με τα όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη, εξουδετερώνονται και τα τελευταία όπλα που είχαμε στην διάθεσή μας. Εάν ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Κύπρος δεν απαιτεί τα αυτονόητα, και αντιθέτως αναζητεί λύση με βάση το άδικο και αντιευρωπαϊκό σχέδιο Ανάν, διερωτόμαστε γιατί ευθύς εξαρχής μπήκαμε στην Ε.Ε. Θα μας μετατρέψουν άραγε οι ηγέτες μας σε 'Ευρωπαίους αντιευρωπαϊστές';

    Οι Κύπριοι κατάντησαν αθώοι, ευκολόπιστοι, δυστυχώς και αδιάφοροι. Θα πρέπει να προσέξουν! Θα πρέπει να ξυπνήσουν πριν να είναι αργά. Τα δείπνα με τον Ταλάτ, που θα προετοιμάσουν το έδαφος για την επαναφορά του σχεδίου Ανάν, αρχίζουν σύντομα. Τα δύο μεγάλα κόμματα, οι κατ' εξοχήν εραστές της επαναφοράς του σχεδίου που ο Κυπριακός λαός απέρριψε, συνεχίζουν την ίδια πλεύση, και δυστυχώς με την στάση του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δείχνει να συμπλέει μαζί τους (ας μας διαψεύσει αλλάζοντας επιτέλους πορεία, κι ας μας αποκαλέσουν 'Κασσάνδρες'). Οφείλει ο κάθε σώφρων πολίτης να μην μείνει θεατής στο θέατρο του παραλόγου. Αν και στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, οι πιο μεγάλες στοίβες των καταμετρημένων ψηφοδελτίων ανήκουν στους εραστές του σχεδίου Ανάν, τότε το σχέδιο αυτό θα είναι... και με ευρωπαϊκή βούλα, η λύση του Κυπριακού. Τότε..., ναι, η Τουρκία θα αναγνωρίσει την Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία που θα προκύψει, ισχυριζόμενη ότι εκπλήρωσε τις δεσμεύσεις της.

    Κατηγορία: