Η πολιτική της ηττοπάθειας

  • Δημοσιεύτηκε: 01 Ιούνιος 2003

    Είναι θρασύτατα υποκριτική η στάση της κυβέρνησης στο θέμα των παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου μας στο Αιγαίο από τα τουρκικά αεροσκάφη. Η παθητική και κατ' επέκταση δουλοπρεπής στάση της πασοκικής κυβέρνησης εντάσσεται ούτως ή άλλως στην ευρύτερη φιλοσοφία των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων του "δεν διεκδικούμε τίποτα" - τις παραχωρήσεις τις κουβεντιάζουμε (βλέπε Ίμια, υφαλοκρηπίδα, S-300 κλπ).

    Η θρασύτητα και τα "μιξοκλάματα" (βλέπε διαβήματα) προκύπτουν από το εξής, γιατί ας πούμε κάθε φορά που οι Τούρκοι παραβιάζουν τον εθνικό εναέριο χώρο μας δεν αντιμετωπίζονται ακριβώς με την ίδια κίνηση που δεν είναι παρά η παραβίαση του δικού τους εναέριου χώρου; Έφτασαν τα τουρκικά μαχητικά πάνω από τη Ρόδο; Να φθάσουν οι Έλληνες πιλότοι πάνω από την Μικρά Ασία. Πετάνε οι Τούρκοι στα μισά το Αιγαίου; Να πετάξουν τα μαχητικά μας πάνω από την Κωνσταντινούπολη. Για να πάψουν επιτέλους τα "επιχειρήματα" του φόβου με τα οποία εντέχνως ποτίζουν τον λαό "μα τι να κάνουμε, να τα καταρρίψουμε και να γίνει πόλεμος;" ΟΧΙ. Ας αναγκάσουμε τους φίλους του Γιωργάκη να τρέχουν αυτοί πίσω από τα δικά μας και να προβαίνουν σε ... διπλωματικά διαβήματα.

    Αυτά όμως για να γίνουν πρέπει από την εξουσία αυτού του τόπου, να ξεκουμπιστούν οι οσφυοκάμπτες, οι εντολοδόχοι ξένων συμφερόντων και τα εναλλασσόμενα πολιτικά τζάκια που καταδυναστεύουν αυτόν τον τόπο. Χρέος πλέον του Ελληνικού λαού να αναδείξει πατριωτικές δυνάμεις στο πολιτικό σκηνικό, συμμετέχοντας έτσι ενεργά στην ανατροπή του σχεδίου αφανισμού μας, τόσο δημογραφικά όσο και εδαφικά.

    Κατηγορία: