Η κερκόπορτα των Βαλκανίων

  • Δημοσιεύτηκε: 12 Αύγουστος 2003

    Όταν ο τότε πρωθυπουργός Μητσοτάκης αναφωνούσε - ίσως και με κρυφή ικανοποίηση! - ότι "σε 10 χρόνια το θέμα της Μακεδονίας θα έχει ξεχαστεί", πιθανότατα να μην ήταν σε θέση να προβλέψει την κούρσα θανάτου την οποία ακολουθεί η ΠΓΔΜ που είχε εξ υπαρχής δημιουργηθεί ως θνησιγενές κρατίδιο.

    Καθώς η περίπτωση του προτεκτοράτου του Κοσσυφοπεδίου αποτελεί το κλειδί για την σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής της Χερσονήσου του Αίμου και ειδικότερα για το πολυφυλετικό μόρφωμα των Σκοπίων, εκτιμούμε ότι μια σύντομη αναφορά στην επικρατούσα πολιτική κατάσταση στην επίμαχη περιοχή είναι αναγκαία. Αν και υπό διεθνή εποπτεία η περιοχή του Κοσσυφοπεδίου σύμφωνα με την Απόφαση 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας ανήκει στην επικράτεια της Σερβίας. Αξίζει να σημειωθεί ωστόσο ότι κύκλοι του αμερικανικού Κογκρέσου (με ψήφισμα που κατατέθηκε αρχικά τον Μάρτιο 2002 και αργότερα τον Ιανουάριο 2003) σε συνεργασία με την αλβανική Βουλή στην Πρίστινα απεργάζονται την ανεξαρτησία της περιοχής. Προσφάτως η γιουγκοσλαβική κυβέρνηση σε συνεννόηση με την ΠΓΔΜ οριοθέτησαν τη γραμμή των συνόρων τους μέσα από την περιοχή του Κοσσυφοπεδίου. Παράλληλα στην γωνία ενεδρεύει ο Αλβανικός Εθνικός Στρατός, η πιο σκληροπυρηνική και διεκδικητική πτέρυγα του ένοπλου αλβανικού κινήματος.

    Για τον Αλβανικό Εθνικό Στρατό, που δημιουργήθηκε το 1999 και δραστηριοποιήθηκε με βιαιότητες και ακρότητες στην τελευταία κρίση της ΠΓΔΜ το 2001, η Συμφωνία της Οχρίδας (13.08.01) δεν έχει νομική ισχύ και συνεπώς η οριοθέτηση των συνόρων Γιουγκοσλαβίας και ΠΓΔΜ συνιστά προσβολή και καταπάτηση "αλβανικού" εδάφους. Με δελτία Τύπου στον διαδικτυακό τους τόπο ανακοινώνουν ότι οι βομβιστικές επιθέσεις του ΑΕΣ κατά της στρατιωτικής βάσης κοντά στο Τέτοβο, "αποσκοπούν στην καταστροφή του στρατιωτικού δυναμικού του Σλαβομακεδονικού καθεστώτος, ώστε να προστατευθούν από την γενοκτονία οι απροστάτευτοι Αλβανοί". Καθώς ο ολοένα αυξανόμενος αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός στοχεύει στην δημιουργία μιας Μεγάλης Αλβανίας, επιχειρώντας να υφαρπάξει εδάφη που δεν της ανήκουν, προβάλλει έναν χυδαίο και προκλητικά θρασύ αλυτρωτισμό. Έτσι η αλβανική προπαγάνδα μέσω του Αλβανικού Εθνικού Στρατού διακηρύσσει ότι υπάρχουν ομάδες ενόπλων εκτός των Τιράνων, της Πρίστινα, του Ulqin αλλά και στην Πρέβεζα! (έτσι, για να μην ξεχνάμε και το θέμα της "Τσαμουριάς").

    Είναι σαφές λοιπόν ότι η ΠΓΔΜ εκτός της οικονομικής δυσπραγίας, της ευρύτατα εξαπλωμένης διαφθοράς στον πολιτικό και κοινωνικό βίο αντιμετωπίζει και πρόβλημα ασφάλειας των συνόρων της. Τον Ιούνιο, στη Σύνοδο της Χαλκιδικής, τα συμπτώματα της επερχόμενης διάλυσης της δημοκρατίας των Σκοπίων ήταν βεβαίως εμφανή στους 25 Ευρωπαίους εταίρους, όπως γνωστά θεωρούμε πως ήταν και τα κίνητρα της ΠΓΔΜ όταν επεδίωκε να ενισχύσει τον διεθνή προσανατολισμό της με την ένταξη της χώρας στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

    Τα πρώτα δείγματα της αβεβαιότητας των Σκοπιανών ως προς το μέλλον της κρατικής τους υπόστασης παρουσιάστηκαν με τις μακρές ουρές που δημιουργήθηκαν στο Γραφείο Σύνδεσης της Ελλάδος στα Σκόπια όπου εκατοντάδες πολίτες της δημοκρατίας των Σκοπίων συνωστίζονται από τις αρχές του μήνα για να ζητήσουν τη πολυπόθητη βίζα 20ήμερης διάρκειας και η οποία θα αρχίσει να χορηγείται από τις 10 Αυγούστου έως τι 30 Οκτωβρίου. Θα κινδύνευε να χαρακτηριστεί φαιδρός όποιος θα θεωρούσε ως "σύμπτωση" την ιδιαίτερα ασταθή κατάσταση στο γειτονικό κρατίδιο με την από ελληνικής Πολιτείας διάθεση να διευκολύνει την διαδικασία έκδοσης βίζας στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Η ευνοϊκή αυτή μεταχείριση της Ελλάδος σχετικά με τις διευκολύνσεις της έκδοσης βίζας αφορά υποτίθεται όσους έχει "βαφτίσει" πολιτικούς πρόσφυγες δίκην ψηφοθηρίας.

    Είναι πολύ διαφωτιστικό να θυμηθούμε με ποιόν τρόπο μια πλημμυρίδα μεταναστών από την γειτονική Αλβανία κατέκλυσε την χώρα μας αμέσως μετά το άνοιγμα των συνόρων - αρχικά προς τους Βορειοηπειρώτες - όταν οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου δεν αποτελούσαν παρά ένα μικρό ποσοστό του ισχνού πληθυσμού της Αλβανίας. Επιπλέον οι φέροντες διαβατήριο και άλλα έγγραφα της "Δημοκρατίας της Μακεδονίας" θα μπορέσουν συν τω χρόνω να εποικίσουν, ομαλά και με περισσή άνεση, την ελληνικότατη Μακεδονία εις βάρος των ιθαγενών κατοίκων της που θα έχουν την "ατυχία" να είναι απλώς Έλληνες υπήκοοι!

    Είναι γνωστό τοις πάσι ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί υπάρχουν στα τελωνεία και ειδικότερα προσφάτως έχουν τελειοποιηθεί με τις ρυθμίσεις της συνθήκης Σένγκεν. Η κατάρρευση του γειτονικού κράτους θα οδηγήσει κάθε εθνικότητας πολίτες του στην πόρτα του Γραφείου Σύνδεσης της Ελλάδος στα Σκόπια για μια βίζα προς την χώρα μας. Όμως οι προαναφερθέντες μηχανισμοί των συνόρων θα τεθούν σε αχρηστία όταν μια μάνα με ένα μωρό στην αγκαλιά χωρίς έγγραφα πλησιάσει πεζή στα σύνορα ή όπου αλλού δυνητικά γίνεται έλεγχος διαβατηρίων. Άσχετο αν στην τελευταία περίπτωση η ευθύνη - ή μάλλον η ανευθυνότητα - είναι της μάνας και όχι του τελωνειακού υπαλλήλου ο οποίος απλώς θα πρέπει να εφαρμόζει τις γραπτές εντολές.

    Έχει εμπεδωθεί σε όλους όσους αναζητούν μια καλύτερη τύχη από αυτήν που δεν είχαν στις χώρες τους ότι ο δρόμος προς την σύγχρονη Γη της Επαγγελίας (όπερ μεθερμηνευόμενον Ευρωπαϊκή Ένωση!) περνά διαμέσου της Ελλάδος. Είναι λοιπόν η χώρα μας η οποία αναλογικά με τον πληθυσμό της έχει το μεγαλύτερο ποσοστό λαθρομεταναστών οι οποίοι στη συνέχεια νομιμοποιούνται και της οποίας ο εθνολογικός ιστός κινδυνεύει να υποστεί ανήκεστες βλάβες.

    Η περίπτωση της υπό διάλυση ΠΓΔΜ είναι χαρακτηριστική και χρήζει ιδιαίτερης προσοχής δεδομένου ότι πρώτον η μέχρι σήμερα συμπεριφορά του κρατιδίου των Σκοπίων προς την ευεργέτιδα Ελλάδα έχει παρουσιάσει άπειρες φορές ένδειξη της επιβουλής της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδος, δεύτερον οι προερχόμενοι από την ΠΓΔΜ πρόσφυγες και φέροντες το ψευδεπίγραφο όνομα "Μακεδόνες" θα δημιουργήσουν αυτομάτως εθνοτική ανισορροπία εις βάρος των γηγενών κατοίκων της γνήσιας Μακεδονίας.

    Η κυβέρνηση των Αθηνών δεν θα είχε καμμία αντίρρηση ώστε τα όρια της ελληνικής επικρατείας να υποχωρήσουν μέχρι το Κολωνάκι, ωστόσο εκτιμούμε ότι εκτός των υπό απειλή γηγενών πληθυσμών της περιοχής, θα υπάρξουν καίριας σημασίας παρεμβάσεις από υγιείς πολιτικούς φορείς των οποίων σημαντική μέριμνα παραμένει το αδιασάλευτο των ελληνικών συνόρων. Μέχρι τη στιγμή όμως εκείνη η ψυχραιμία, η νουνέχεια, η συγκροτημένη σκέψη θα πρέπει να είναι οι μόνοι σύμβουλοι ώστε οι ενέργειές μας να είναι αποτελεσματικές.

    Κατηγορία: