Ευρωπαϊκή λύση για την Ευρωπαϊκή Κύπρο

  • Δημοσιεύτηκε: 02 Δεκέμβριος 2005

    Όπως οι διευθύνοντες μιας κερδοσκοπικής επιχείρησης, στο κλείσιμο της χρονιάς κρίνονται από τα κέρδη ή τις ζημιές της, με παρόμοιο τρόπο, πιστεύω, κρίνεται και η ηγεσία μιας χώρας. Από τα αποτελέσματα της πολιτικής που εφάρμοσε δηλαδή. Στην περίπτωση λοιπόν της διαχείρισης του Κυπριακού, κρίνουμε ότι μόνο ως χρεοκοπημένες μπορούν να χαρακτηριστούν οι πολιτικές που μας οδήγησαν στο σχέδιο Ανάν και στον εφιάλτη του δημοψηφίσματος, τόσο κοντά στην καταστροφή. Από την άλλη όμως, με το δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου του 2004, έκλεισε ο κύκλος της αναζήτησης της λύσης στο Κυπριακό με προδιαγραφές άλλων εποχών.

    Η πορεία αυτή, της οποίας ο κύκλος έκλεισε με το δημοψήφισμα, ξεκίνησε από τις περίφημες συμφωνίες κορυφής του 1977 και 1979 που προνοούσαν για λύση με βάση την ξεπερασμένη από τα γεγονότα και την ιστορία, Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Οι χρεοκοπημένοι ηγέτες όμως, υποτιμώντας βάναυσα την νοημοσύνη μας, και ξεχνώντας ότι είμαστε πλέον κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιμένουν να μας παρουσιάζουν τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Παρουσιάζουν την αντι-ευρωπαϊκή λύση της Διζωνικής Ομοσπονδίας, πρόδρομο του σχεδίου Ανάν, η οποία έρχεται σε κάθετη σύγκρουση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, το οποίο θα έπρεπε να επικαλούνται πρώτα οι ίδιοι, ως πατριωτική λύση. Οφείλουμε εκ νέου να το ξεκαθαρίσουμε: Η διζωνική ομοσπονδία, το "ιερό ευαγγέλιο" των μέχρι πρότινος αδιαμφισβήτητων ηγετών μας, αποδεδειγμένα, είναι το ίδιο ύπουλη, το ίδιο καταστροφική ως λύση, και θέτει στον ίδιο θανάσιμο κίνδυνο την βιωσιμότητα του Κυπριακού Ελληνισμού.

    Είναι αλήθεια ότι από την μέρα της κατάθεσης του σχεδίου Ανάν μέχρι σήμερα, βιώνουμε μια άνευ προηγουμένου αμφισβήτηση των επιλογών της ηγεσίας μας. Η πιο τρανή απόδειξη περί τούτου, το περήφανο 76% που εισέπραξαν οι διάφοροι ατζέντηδες του σχεδίου Ανάν, ξένοι και δικοί. Είναι όμως επίσης αλήθεια δεν υπήρξε η κεφαλαιοποίηση αυτού του περήφανου ΟΧΙ που άρθρωσε ο Κυπριακός Ελληνισμός, αφού κάποιοι ηγέτες μας, συμπεριλαμβανομένου δυστυχώς του προέδρου, επιμένουν στην νεκρανάσταση του σχεδίου λύσης που απορρίψαμε. Η γύμνια της ακολουθούμενης πολιτικής, που αποκαλύφθηκε κυρίως από το περιεχόμενο του σχεδίου Ανάν, φάνηκε και πρόσφατα από την αντιπαράθεση γύρω από τις δηλώσεις Τζιωνή.

    Ο κάθε πολίτης δικαιούται να αναρωτιέται: Μέχρι που μπορεί να φτάσει το κατάντημα των ηγετών μας; Αυτό το ερώτημα δεν μπορεί να απαντηθεί, αφού φαίνεται ότι η αποσύνθεση προχωράει. Είδαμε σύσσωμη σχεδόν την πολιτική ηγεσία (ακόμα και τους μέχρι πρότινος "αμέτοχους" στις κάθε είδους επαναπροσεγγιστικές συνευρέσεις) να παρίσταται στην κηδεία του Οζκιέρ Οζκιούρ στο "Πνευματικό Κέντρο Κεμάλ Ατατούρκ" όντας σχεδόν σκεπασμένη από τις δύο τεράστιες σημαίες του ψευδοκράτους και της Τουρκίας. 'Αραγε θυμήθηκε κάποιος από τους ηγέτες μας, ποιος ήταν ο Κεμάλ Ατατούρκ ή το ότι η κηδεία θα γινόταν στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας η οποία μετατράπηκε σε τζαμί;

    Εκ των πραγμάτων, υπάρχουν σοβαροί λόγοι, η αμφισβήτηση των ηγετών να μην μείνει μόνο στα λόγια. Στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές θα πρέπει να εκφραστεί και με την ψήφο. Μόνον έτσι θα επενεργήσει προς το συμφέρον του τόπου. Σε διαφορετική περίπτωση, οι δυνάμεις που αναζητούν λύση με βάση το σχέδιο Ανάν, θα κοκορεύονται και πάλι ότι νίκησαν, και ότι αποτελούν την πλειοψηφία του εθνικού συμβουλίου. Αυτούς θα βλέπουν οι ξένοι απεσταλμένοι, κι αυτούς θα λαμβάνουν μόνο υπόψη. Και σε τέτοια περίπτωση, παρέχονται οι απαραίτητες βάσεις για γρήγορη επαναφορά του σχεδίου Ανάν.

    Αυτά θα πρέπει να τα έχουν όλοι υπόψη. Ακόμα και αυτοί που έκαναν λάθος επιλογές, αυτοί του 24%. Κανείς, δεν έχει το δικαίωμα να στερήσει ένα αξιοπρεπές μέλλον από τα παιδιά του. Δεν τρελαθήκαμε ακόμα! Οι Έλληνες της Κύπρου, ως πολίτες μιας ευρωπαϊκής χώρας, στον εικοστό πρώτο αιώνα, επιβάλλεται να επιδιώκουν μια ευρωπαϊκή λύση, και όχι σε μια ρατσιστική και αναχρονιστική λύση με ελλείμματα δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

    Κατηγορία: