Όταν η ανοχή μας γίνεται συνενοχή

  • Δημοσιεύτηκε: 02 Φεβρουάριος 2020

    Παρακολουθώντας την πρόσφατη συνέντευξη του τέως πρωθυπουργού της χώρας μας Αλέξη Τσίπρα στον κ. Χατζηνικολάου, συνειδητοποίησα ότι, προϊούσης αυτής, αυξανόταν συνεχώς ένα αίσθημα απέχθειας και περιφρόνησης προς τα πρόσωπα που συνέδεσαν την δημόσια παρουσία τους με οδυνηρές για τον Ελληνισμό επιλογές.

    Οι εμμονικές και ιδεοληπτικές προσεγγίσεις και πρακτικές που ακολούθησε η κυβέρνηση Τσίπρα στο θέμα της «διαπραγμάτευσης» του χρέους με τους δανειστές μας είχαν καταστροφικά για την οικονομία της χώρας αποτελέσματα, που ήρθαν να ολοκληρώσουν μια ολέθρια οικονομική πολιτική δεκαετιών από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Η αγνόηση και η περιφρόνηση της λαϊκής βούλησης, όπως αυτή εκφράστηκε με το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015, είχε ως αποτέλεσμα την απαξίωση του ύψιστου αυτού αμεσοδημοκρατικού θεσμού, που από πάγια λαϊκή απαίτηση για την θεσμοθέτησή του κατάντησε έπειτα από αυτή την ασέβεια περίγελος και ανέκδοτο, αλλά και αρνητικό παράδειγμα πολιτικής ευθύνης.

    Το ξεπούλημα της Μακεδονίας μας, με την αποδοχή στην πράξη των βασικών ανιστόρητων και «αλυτρωτικών» ισχυρισμών και επιδιώξεων των Σκοπιανών, στιγμάτισε την ιστορική πορεία του Ελληνισμού, σηματοδοτώντας μια αδυναμία υπεράσπισης των εθνικών δικαίων του. Η συνεχιζόμενη μάλιστα ανοχή στην προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και η ατιμωρησία των υπευθύνων επιτείνουν το έλλειμμα αυτοσεβασμού των πολιτών και της ευθύνης τους απέναντι στην Ιστορία.

    Ο άνθρωπος που ενορχήστρωσε όλα τα παραπάνω έχει το θράσος ακόμη να εμφανίζεται ενώπιον των πολιτών. Ένα θράσος που σαφώς το αντλεί από την ανοχή την οποία συνεχίζει να δείχνει προς το πρόσωπό του μια σημαντική μερίδα των ψηφοφόρων, όπως αυτή αποτυπώθηκε στις τελευταίες εκλογές, αλλά και στις πρόσφατες ακόμη δημοσκοπήσεις.

    Από την άλλη πλευρά, πάλι, αντίστοιχη ανοχή δείχνει μεγάλη μερίδα των πολιτών στην συνεχιζόμενη εισβολή λαθρομεταναστών στην χώρα μας, στην ελλιπή φύλαξη των συνόρων μας, στην διάχυση δεκάδων χιλιάδων παρανόμως εισελθόντων σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, στη διαρκώς αυξανόμενη εγκληματικότητα και την αδυναμία ουσιαστικής αντιμετώπισής της, στην προκλητική απροθυμία των Σκοπιανών να υλοποιήσουν έστω αυτές τις ελάχιστες δεσμεύσεις τους έναντι της προδοτικής συμφωνίας, αλλά και στην παθητική και σπασμωδική μέχρι τώρα αντίδραση της χώρας μας έναντι των τουρκικών προκλήσεων σε Αιγαίο και Θράκη.

    Δεν μπορώ να γνωρίζω αν η ίδια απέχθεια και περιφρόνηση διακατέχει σημαντικό αριθμό πολιτών, αλλά με βάση τα παραπάνω δεδομένα, ακόμη και αν αυτό είναι κάτι που συμβαίνει, μάλλον κάμπτονται και αδρανοποιούνται εξαιτίας μιας κακώς νοούμενης πολιτικής αβρότητας απέναντι σε ανθρώπους που δεν την δικαιούνται. Αν αυτό δεν γίνει αντιληπτό τόσο με την λογική, όσο και με το συναίσθημα, τότε δεν δικαιούμαστε να διαμαρτυρόμαστε για όποιες δυσάρεστες για την πατρίδα μας εξελίξεις. Στο κάτω-κάτω της γραφής, τις εξελίξεις αυτές τις δημιουργούν οι ίδιοι οι πολίτες μιας χώρας. Είτε με την ενεργητική είτε με την παθητική στάση τους.

    Κατηγορία: