Φόρος τιμής για τον Ντομινίκ Βεννέρ

  • Δημοσιεύτηκε: 16 Ιούλιος 2013

    Η αυτοκτονία του Ντομινίκ Βεννέρ στις 21 Μαΐου στην Παναγία των Παρισίων: Η Μαρίν Λεπέν υποκλίθηκε σε αυτή την χειρονομίας της αναδυόμενης συνειδητότητας, κάτι που μπορεί να μας εξέπληξε αλλά είναι προς τιμήν της.

    Μία γυμνόστηθη εκπρόσωπος της Femen, μίας ομάδας φεμινιστριών μπούφων, προσπάθησε να βεβηλώσει την μνήμη του την επόμενη ημέρα, μιμούμενη την αυτοκτονία του στην χορωδία της Παναγίας των Παρισίων. Στο στεγνό στήθος της είχε βάψει «μακάρι ο φασισμός να αναπαυθεί στην κόλαση». Είναι η δεύτερη φορά που αυτές οι γυμνές groupies μπαίνουν στον καθεδρικό με ατιμωρησία, παρόλο που υπάρχει έλεγχος στην είσοδο. Δημοσιογράφοι του AFP είχαν προειδοποιηθεί για να καλύψουν αυτό το «δρώμενο» και ως εκ τούτου είναι πιθανότατα συνένοχοι.

    Τα αριστερίστικα μήντια και οι πολιτικοί (ιδιαίτερα o παθητικός Harlem Desir) μαζί κατηγόρησαν τον Βεννέρ μετά θάνατον για παρακίνηση σε βία, για προβοκάτσια. Πέρα από τις βλακείες τους, ξεκάθαρα η Ρωμαϊκή χειρονομία του Βεννέρ, τόσο τραγική όσο και η ίδια η ιστορία, τρόμαξε αυτούς τους ανθρώπους, που περνούν το σύνολο της ζωής τους έρποντας.

    Ο Βεννέρ έδωσε τον θάνατό του σαν παράδειγμα, όχι από απελπισία, αλλά από ελπίδα: Η συμβολική θυσία ενθαρρύνει τα νιάτα μας, μπροστά στο πρόσωπο της εξελισσόμενης δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού πολιτισμού, με την γραμμή αίματος και τις αξίες του, να αντισταθούν και να πολεμήσουν μέχρι θανάτου, κάτι που είναι η τιμή του πολέμου. Ενός πολέμου που έχει αρχίσει. Ο Βεννέρ ήθελε από εμάς να καταλάβουμε ότι η νίκη μπορεί να επιτευχθεί στην ιστορία των ανθρώπων, εάν οι πολεμιστές είναι έτοιμοι να πεθάνουν για τον σκοπό τους. Είναι για τις μελλοντικής γενιές των αντιστεκόμενων και μαχόμενων Ευρωπαίων που ο Ντομινίκ Βεννέρ έδωσε την ζωή του. Ήταν ένας «αφυπνιστής του λαού» σύμφωνα με τα λόγια του φίλου του Jean Mabire.

    Και σκότωσε τον εαυτό του, παρόλο που δεν ήταν Χριστιανός με την συνηθισμένη έννοια, στον κεντρικό βωμό της Παναγίας των Παρισίων, κάτι το οποίο σημαίνει στην καρδιά του πιο πολυάσχολου ιερού και ιστορικού τόπου όλης της Ευρώπης. Ευρώπη: Η πραγματική, αυθεντική πατρίδα του Βεννέρ, όχι η ψεύτικη δικαιολογία της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Παναγία των Παρισίων, ένα μέρος μνήμης πολύ πιο πλούσιο για παράδειγμα, από τον τύμβο του Αγνώστου Στρατιώτη κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου. Ήθελε να δώσει στην θυσία του ένα ειδικό μήνυμα, όπως στις παλιές Ρωμαϊκές παραδόσεις, όπου η ζωή ενός ανθρώπου ως το τέλος, είναι αφιερωμένη στην χώρα που αγαπά και πρέπει να υπηρετεί.

    Όπως ο Κάτων, ο Βεννέρ ποτέ δεν συμβιβάσθηκε στις αρχές του. Ούτε σε θέματα απαραίτητου τρόπου συμπεριφοράς, γραψίματος και ιδεών - που δεν έχουν τίποτε να κάνουν με πόζες, εμφάνιση και λοιπά. Η νηφαλιότητά του επέδειξε, στην ουσία, την δύναμη του μαθήματός του. Ένας μακρινός δάσκαλος που δεν ήταν άσχετος με την Στωική παράδοση, ένας επαναστάτης με καρδιά και κουράγιο και όχι ματαιοδοξία και μεγαλομανία, ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος της δράσης και της ανασκόπησης, ποτέ δεν απομακρύνθηκε από το μονοπάτι του. Κάποτε μου είπε ότι δεν θα έπρεπε ποτέ να χάνω τον χρόνο μου κριτικάροντας προδότες, δειλούς, τύπους που κοιτούν το συμφέρον τους. Ούτε θα έπρεπε, φυσικά να τους συγχωρείς. Απλά να τους αγνοείς και να συνεχίζεις εμπρός. Η σιωπή της περιφρόνησης.

    Αυτός είναι ο Ντομινίκ Βεννέρ, ο οποίος το 1970 με έφερε στην Αντίσταση, την οποία ποτέ δεν απαρνήθηκα ή εγκατέλειψα από τότε. Ήταν αυτός ο λοχαγός της στρατολογίας. Ο εθελοντικός του θάνατος - που ηχεί περισσότερο τον Μισίμα παρά τον Μοντερλάν - είναι μια πράξη θεμελίωσης. Και με γέμισε με μία χαρούμενη στεναχώρια, σαν την λάμψη μιας αστραπής. Ένας πολεμιστής δεν πεθαίνει στο κρεβάτι. Ο θυσιαστικός θάνατος αυτού του ανθρώπου της τιμής, απαιτεί να τιμήσουμε την μνήμη του και την δουλειά του, να μην θρηνήσουμε αλλά να πολεμήσουμε.

    Αλλά να πολεμήσουμε για τι; Όχι απλά για την αντίσταση, αλλά για την επανάκτηση. Την αντεπίθεση με άλλα λόγια. Μετά από μία από τις εργασίες μου, όπου ανέπτυξα αυτή την ιδέα, ο Βεννέρ μου έστειλε ένα γράμμα έγκρισης, με τον κομψό του γραφικό χαρακτήρα. Η θυσία του δεν θα είναι εις μάτην ή γελοία. Ο εθελοντικός θάνατος του Ντομινίκ Βεννέρ είναι ένα κάλεσμα για την νίκη.


    Το κείμενο μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον Δημήτρη Παπαγεωργίου.

    Κατηγορία: