Τραμπ και Πούτιν αναστρέφουν την Παγκοσμιοποίηση

  • Δημοσιεύτηκε: 11 Νοέμβριος 2016

    Εάν φανταζόμουν τον εαυτό μου για ένα λεπτό ως έναν ηγέτη των αντικαθεστωτικών συντηρητικών κομμάτων της Δύσης, δύσκολα δύναμαι να σκεφθώ να πω κάτι πιο αντικαθεστωτικό από το να υποστηρίξω δημοσίως τον Βλάντιμιρ Πούτιν. Λίγα πράγματα ηχούν τόσο αντιδραστικά στις διεθνείς ελίτ του πολιτισμικού μαρξισμού όσο το όνομα του Ρώσου ηγέτη.

    Στο πρόσφατο βρετανικό δημοψήφισμα η καμπάνια του Bremain έπαιξε το χαρτί της κατάδειξης του θαυμασμού των Brexitiers προς τον Πούτιν, κάνοντας μία τρύπα στο νερό. Οι δε Αάρον Μπανκς, ο εκατομμυριούχος χρηματοδότης της καμπάνιας της αποχώρησης από την ΕΕ και ο πρώην ηγέτης του ευρωσκεπτικιστικού UKIP Νάιτζελ Φάρατζ υπερήφανα εξέφρασαν τον θαυμασμό τους για την ικανότητα του Ρώσου Προέδρου να διαχειρίζεται με αποτελεσματικότητα τα ζητήματα που άπτονται της εξωτερικής πολιτικής.

    Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ δέχθηκε σφοδρή επίθεση από την Χίλαρι Κλίντον κατά την διάρκεια των τριών debates αποκαλώντας τον «μαριονέτα της Ρωσίας», ο πρώτος δεν έκρυψε τον θαυμασμό του για τον Πούτιν. Ποντάροντας στο γεγονός πως η Ρωσία δεν αποσπά θέσεις εργασίας από τους Αμερικανούς όπως οι Μεξικανοί λαθρομετανάστες και γνωρίζοντας ότι η Ρωσία δεν απειλεί άμεσα στρατιωτικά τις ΗΠΑ όπως ο ισλαμικός φονταμενταλισμός, το να συνδέσει ο Ντόναλντ Τραμπ το όνομά του με τον στιβαρό ηγέτη του Κρεμλίνου τον κάνει να κερδίζει στα μάτια του κοινού του ώστε να σπάσουν όλα τα καθιερωμένα μετα-ψυχροπολεμικά ταμπού των ελίτ.

    Αλλά και η πρωτοπόρος του κινήματος της ευρωπαϊκής Νέας Δεξιάς και ηγέτιδα του Front National, Μαρίν Λε Πεν, έχει ανοιχτά ταχθεί υπέρ της άρσης των κυρώσεων εις βάρος της Μόσχας. Μάλιστα έχει επιδοκιμάσει τα δημοψηφίσματα εκείνα που επικυρώνουν τις καταλήψεις εδαφών από τον Πούτιν παρόλο που τα αποτελέσματά τους έχουν διαψευσθεί από παγκόσμια ιδρύματα. Μάλιστα, το κόμμα της έχει λάβει δάνεια ύψους 11 εκατομμυρίων ευρώ από ρωσική τράπεζα.

    Όλα αυτά βέβαια έχουν και κάποια εξήγηση. Ο Πουτινικός πολιτισμικός συντηρητισμός που έχει εφαρμοσθεί στην Ρωσία είναι και ο πυρήνας των ιδεών των κομμάτων της Νέας Δεξιάς στην Ευρώπη. Ένα ενδιαφέρον παράδειγμα είναι ο νόμος του 2013 που απαγορεύει την προπαγάνδα των ομοφυλοφιλικών προτύπων. Ο νόμος αυτός επισύρει ποινές στην LGBT κοινότητα (όπως επισήμως καλείται διεθνώς η κοινότητα των Ομοφυλοφίλων, Λεσβιών, Αμφιφυλοφίλων και Τρανσέξουαλ) απαγορεύοντάς τους τις δημόσιες επιδείξεις όπως το διαβόητο «Gay Pride» αλλά και επιβάλλοντας βαρύ πρόστιμο στα ομόφυλα ζευγάρια που επιδεικνύουν την τρυφερότητά τους δημοσίως. Ο νόμος αυτός όπως ήταν φυσικό δέχθηκε τρομερές επικρίσεις από τα mainstream media της Δύσεως, αλλά στην Ρωσία, όπου η συνειδητοποίηση εκ μέρους του Πούτιν του πόσο γρήγορα μειώνεται ο πληθυσμός της, ο επαναπροσδιορισμός των παραδοσιακών οικογενειακών αξιών είναι καθοριστικής σημασίας και πολύ ψηλά στις προτεραιότητες της κυβέρνησης εν σχέσει με το δημογραφικό.

    Αυτή την νέα συντηρητική αντεπανάσταση του Πούτιν θαυμάζουν και τα κόμματα της Νέας Δεξιάς στην Δύση, αφού διαβλέπουν πως και η Ευρώπη μαστίζεται από το σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού της, βλέποντας στο πρόσωπο του Ρώσου ηγέτη μεγαλύτερη εγγύτητα από ότι στις φιλελεύθερες μαρξίζοντες ελίτ της Δύσεως που επιτρέπουν την διάδοση των ομοφυλοφιλικών προτύπων μέσω του γάμου και της υιοθεσίας. Οι τελευταίες άλλωστε δεν έχουν κρύψει πως το δημογραφικό πρόβλημα της Δύσεως πρέπει να λυθεί μέσω της μετανάστευσης.

    Η σχέση μεταξύ Πούτιν και της Δυτικής Νέας Δεξιάς φυσικά θα βρει και τον Ρώσο Πρόεδρο κερδισμένο, αυξάνοντας τα ερείσματά του στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και στην γεωπολιτική σκακιέρα. Αλλά και από την πλευρά της, η Δυτική Νέα Δεξιά, μόνο σε συνεργασία με τον Πούτιν θα μπορέσει να επαναφέρει στο προσκήνιο τις αξίες του Έθνους και του Συντηρητισμού που θα μπορέσουν να αποβαλτώσουν την Δύση από τον εκφυλισμό στον οποίο έχει περιπέσει αναστρέφοντας την παγκοσμιοποίηση και δημιουργώντας στην θέση της μία νέα και πιο δημοκρατική τάξη πραγμάτων.

    Κατηγορία: