Το «σύστημα Μέρκελ» και τα γιουσουφάκια του

  • Δημοσιεύτηκε: 17 Αύγουστος 2016
    Η Άνγκελα Μέρκελ φωτογραφίζεται με μουσουλμάνο «πρόσφυγα»

    Η πλήρης αντιστροφή της λογικής σκέψης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στην Ευρώπη, με αφορμή τις πρόσφατες ισλαμικές τρομοκρατικές επιθέσεις σε Γαλλία και Γερμανία. Κύριο χαρακτηριστικό των αναλύσεων που βλέπουν το φως της δημοσιότητας είναι η απουσία λογικής, η στρέβλωση της πραγματικότητας και ένα αόριστο ευχολόγιο ώστε να σταματήσει αυτό που άρχισε εδώ και καιρό και παίρνει την μορφή χιονοστιβάδας: Η γενική επίθεση του Ισλάμ στην Ευρώπη με σκοπό την πλήρη επιβολή. Τίποτα απολύτως λιγότερο.

    Πρωταθλήτρια στις ευχές η Γερμανίδα καγκελάριος με ένα νεφελώδες σύνθημα: «Θα τα καταφέρουμε». Είναι το «σύστημα Μέρκελ», το οποίο δεν παίζει ούτε άμυνα, ούτε επίθεση. Απουσιάζει πλήρως και έχει πάει για μπάνιο στα αποδυτήρια, παρακαλώντας ο αντίπαλος να χάσει την μπάλα. Μια επίθεση που ασφαλώς δεν έχει αποφασισθεί από την μία μέρα στην άλλη. Έχει δρομολογηθεί από την εμφάνιση του ΙSIS πριν λίγα χρόνια, μια και αυτός είναι ο κύριος σκοπός του. Είναι οι συνθήκες όμως που ωρίμασαν τώρα, αφού ο μουσουλμανικός πληθυσμός στην Ευρώπη αυξάνεται συνεχώς, χάρις στην γενικευμένη πολιτική «ανοιχτών συνόρων» στην οποία έχουν επιδοθεί οι πολιτικοί αστέρες της Ευρώπης, με πρώτη και καλύτερη την φράου Μέρκελ.

    Να αναφέρω μόνο, ότι η Γερμανία έχει υποδεχθεί 1,1 εκατομμύρια ανθρώπους το 2015 με τον χαρακτηρισμό του πρόσφυγα. Αν σε αυτούς προσθέσουμε και τις 200 χιλιάδες που έχουν παρεισφρήσει στη χώρα το πρώτο εξάμηνο του 2016, φτάνουμε στα 1,3 εκατομμύρια. Μέσα σε ενάμιση μόλις χρόνο δηλαδή, το 1,6% του πληθυσμού της Γερμανίας, εγένετο μουσουλμανικό! Αλλά το κοντέρ δεν σταματάει εδώ: Η Γερμανία του 2016 φιλοξενεί συνολικά γύρω στα 8 εκατομμύρια μετανάστες με ξένο διαβατήριο. Από αυτούς τα 2,7 εκατομμύρια είναι μουσουλμάνοι από χώρες όπως η Τουρκία, το Κόσσοβο, η Κροατία, το Μαυροβούνιο, ο Λίβανος, η Συρία κ.λπ. Σύνολο δηλαδή μεταναστών και προσφύγων 4 εκατομμύρια, σε μια χώρα 80 εκατομμυρίων. Μιλάμε δηλαδή για το 5% του γερμανικού πληθυσμού, χωρίς να υπολογίσουμε και τους «γερμανοποιημένους» μουσουλμάνους των τελευταίων 60 ετών. Οι οποίοι είναι πάρα, μα πάρα πολλοί, ειδικότερα οι Γερμανοί πολίτες τουρκικής καταγωγής, οι οποίοι αποτελούν και την μεγαλύτερη εθνική κοινότητα της Γερμανίας.

    Οι αριθμοί καμιά φορά ζαλίζουν, αλλά όταν συνειδητοποιήσει κάποιος ότι η καρδιά της Ευρώπης φιλοξενεί ένα ποσοστό μουσουλμάνων, που μπορεί να φτάνει έως και το 10% του πληθυσμού (5% καταμετρημένο + 5% υπολογισμένο από τον γράφοντα για τους «γερμανοποιημένους» μουσουλμάνους), τότε η ζαλάδα των αριθμών ξεχνιέται γρήγορα και την θέση της παίρνει η προσγείωση στην πραγματικότητα: ότι δηλαδή η αντικατάσταση του πληθυσμού βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, αν φανταστεί κανείς τον ρυθμό γεννήσεων των μουσουλμάνων της Γερμανίας (των 35% των παιδιών που γεννιούνται είναι από μετανάστες) και το αρνητικό πρόσημο στον ρυθμό γεννήσεων των Γερμανών (-0,9%), είναι εύκολο να συμπεράνει κάποιος τι θα συμβεί την επόμενη δεκαετία.

    Θα αναρωτηθεί κάποιος για ποιο λόγο διέθεσα τόσο χώρο στο κείμενο αυτό για να αναλύσω την πληθυσμιακή κατάσταση στην Γερμανία. Το έκανα για δύο λόγους: Πρώτον γιατί δεν ζούμε μόνοι μας στον κόσμο και ότι συμβαίνει γύρω μας (και μάλιστα σε μια χώρα της ΕΕ, στην οποία συμμετέχουμε), μας αφορά άμεσα και δεύτερον διότι αυτή η χώρα κατέχει την οικονομική, αλλά και πολιτική πρωτοκαθεδρία στην ΕΕ. Και αυτό με απλές λέξεις σημαίνει, ότι αφού αυτή η χώρα αποφάσισε να αυτοκτονήσει, είναι αφελές να πιστεύει κάποιος ότι η αυτοκτονία της δεν θα συμπαρασύρει και την υπόλοιπη Ευρώπη στα τάρταρα.

    Οι Γερμανοί συνειδητοποιούν ότι η πολιτική της Μέρκελ στο μεταναστευτικό οδηγεί στην αυτοκτονία και αντιδρούν με διαδηλώσεις εναντίον της, αλλά και με ένα γενικότερο κλίμα δυσαρέσκειας στην πολιτική «ανοιχτών συνόρων» που ακολουθεί. Πρόσφατα μάλιστα είχαμε και έντονη κριτική εναντίον αυτής της πολιτικής από τον Χορστ Ζεεχόφερ, πρόεδρο του CSU (Χριστιανοκοινωνική Ένωση της Βαυαρίας), αδελφό κόμμα του CDU της φράου Μέρκελ, ο οποίος παραδέχθηκε ότι είναι αδύνατον να δεχθεί το «Θα τα καταφέρουμε» της Γερμανίδας καγκελαρίου.

    Αυτό που ο Γερμανός χριστιανοκοινωνιστής βλέπει ξεκάθαρα και αρνείται να δεχθεί, δεν φαίνεται να αγγίζει το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας, το οποίο όχι μόνο δεν ασχολείται με το ζήτημα, αφού στην πατρίδα μας το αντίστοιχο ποσοστό ξένων (στην πλειοψηφία τους λαθρομετανάστες) είναι πάνω από 20%. Και οι πολιτικοί αστέρες μας, αντί να ψάξουν να βρουν τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος, ευθυγραμμίζονται πλήρως με την φράου Μέρκελ: Ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του αντιγράφουν ακριβώς το «σύστημα Μέρκελ», ο δε Μητσοτάκης κάνει δηλώσεις που αντιγράφουν το «Θα τα καταφέρουμε» της Μέρκελ: «Εύχομαι να σταματήσει η τρομοκρατία στην Ευρώπη» (κατουρήθηκαν πάνω τους οι τζιχαντιστές). Και όλοι μαζί βγαίνουν μετά από κάθε τρομοκρατικό χτύπημα να προειδοποιήσουν για τον «ακροδεξιό» κίνδυνο και την πρόθεσή τους να νομιμοποιήσουν τους πάντες που έρχονται παρανόμως στην Ελλάδα, φροντίζοντας παράλληλα για την μόρφωσή τους, την περίθαλψή τους, την άσκηση των θρησκευτικών τους καθηκόντων.

    Και όλα αυτά σε μια χρεωκοπημένη χώρα και με δεδομένη την ... αχαριστία των ισλαμιστών σε όλα αυτά τα ωραία που περιγράφουν ως «ανθρώπινα δικαιώματα» τα εγχώρια γιουσουφάκια. Πλήρης υποκρισία, πλήρης ανευθυνότητα και «σφάξε με πασά μου να αγιάσω»! Προπαγάνδα «Made by Merkel» ως καλά γιουσουφάκια. Καμία καταδίκη του Ισλάμ. Ότι ακριβώς κάνει και η καγκελάριος της καρδιάς τους. Πλήρης συμπόρευση των πυλώνων του σάπιου συστήματος που διέλυσε την Ελλάδα και σε αυτό το ζωτικό ζήτημα, το οποίο παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

    Και ο ελληνικός λαός; Ναρκωμένος στο λήθαργο της επιβίωσης επικεντρώνεται στην μείωση μισθών, στο κουτσούρεμα των συντάξεων, στην αδυναμία πληρωμής του ΕΝΦΙΑ. Όταν η ισλαμική βία θα επιδεινωθεί και στην χώρα μας, τότε θα παρακαλάμε να έχουμε μόνο οικονομικά προβλήματα. Και δυστυχώς τότε, θα ανακαλύψουμε ξαφνικά ότι το «σύστημα Μέρκελ» δεν φέρνει θετικό αποτέλεσμα στην χώρα του, θα φέρει στην δική μας;


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο Αυγούστου 2016 της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος».