του Ιωάννη Κων. Μπουγά

    Δημοσιεύτηκε: 12 Μάρτιος 2017
    Το μνημείο των θυμάτων της Σφαγής του Μελιγαλά.
    Νεκροταφείο θυμάτων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στον Μελιγαλά.
    Ανασκαφή και προσπάθεια αναγνώρισης των θυμάτων της Σφαγής στον Μελιγαλά.
    Οι δολοφόνοι του ΕΑΜ ποζάρουν με μικρά παιδιά πάνω από τα πτώματα του λυντσαρίσματος της 17ης Σεπτεμβρίου 1944 στην Καλαμάτα.
    Άρης Βελουχιώτης και Παναγιώτης Βελουχιώτης στην Καλαμάτα. Ο πρώτος παραπλανούσε τον δεύτερο για τις σφαγές που είχαν συμβεί προ της αφίξεώς του.

    Το παρόν είναι απάντηση στο άρθρο του Διονύση Χαριτόπουλου στο «Πρώτο Θέμα» («Έγινε η ντροπή σημαία», 22.01.2017), το οποίον κατά δήλωσή του ήταν απάντηση σε άρθρο του Μάριου Αθανασόπουλου στο «Βήμα» («Μνήμη και Πολιτική στην Πηγάδα του Μελιγαλά», 12.12.2016).

    Δημοσιεύτηκε: 21 Σεπτέμβριος 2012

    Σεβαστοί ιερείς, κύριε Δήμαρχε, μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, κύριε πρόεδρε του Συλλόγου Θυμάτων του Μελιγαλά, αγαπητοί συγγενείς θυμάτων, κυρίες και κύριοι,

    Δημοσιεύτηκε: 14 Μάρτιος 2010

    «Άξιος άρχοντας είναι όποιος κατορθώσει να κάνει σπουδαία μια πολιτεία φαύλη»
    Πατριάρχης Φώτιος Α'

    Στα 35 χρόνια που ζω στο εξωτερικό, για πρώτη φορά βρίσκομαι συχνά στην ανάγκη να εξηγήσω σε μη Έλληνες που συναναστρέφομαι ότι «όλοι οι Έλληνες δεν είναι απατεώνες». Στο ερώτημα «πως φτάσαμε εδώ, πως πιάσαμε πάτο», που είναι στα χείλη όλων μας, χρειάζεται πάντα μια πρώτη απόφαση σχετική με το «από πού να αρχίσει κανείς». Από πότε άρχισε ο κατήφορος της πατρίδας μας, που μας οδήγησε εδώ;

    Δημοσιεύτηκε: 21 Ιανουάριος 2010

    Σας γράφω σήμερα, γιατί με έκπληξή μου διάβασα το κατωτέρω απόσπασμα στο φύλλο της 9/1/2010 και στην σελίδα 13, σχετικά με την παρουσίαση στην Καλαμάτα του έργου «Νότια Πελοπόννησος 1935-1950». Το απόσπασμα, που αποδίδεται από τον συντάκτη σας στον συμπατριώτη καθηγητή κ. Κρεμμυδά, έχει ως εξής:

    Δημοσιεύτηκε: 03 Δεκέμβριος 2009

    Είναι γεγονός ότι για τα γεγονότα της περιόδου που καλύπτει το βιβλίο μου, το 1940-45, αλλά και ολόκληρη την δεκαετία 1940-49 κυριάρχησε η παραποιημένη άποψη της Αριστεράς, που επιβλήθηκε ιδιαίτερα μετά την μεταπολίτευση. Δύο είναι τα κεντρικά στοιχεία της παραποίησης: πρώτον, η απόκρυψη των εγκλημάτων της Αριστεράς, και δεύτερον, η καλλιέργεια της θέσης ότι η ανταρσία του 1946-49 ήταν αποτέλεσμα της «Λευκής Τρομοκρατίας» που εκδηλώθηκε μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας.