Στην πολιτική δεν πιάνουν τα ξόρκια

  • Δημοσιεύτηκε: 09 Φεβρουάριος 2017
    Ο Τεντ Μάλοχ, υποψήφιος νέος πρέσβης των ΗΠΑ στην ΕΕ.

    Όσο διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες και αν έχουμε, ας συμφωνήσουμε στο αυτονόητο. Στόχος κάθε συμμαχίας είναι να ωφελείται η Πατρίδα. Δεν χάσαμε τον γάιδαρο μας στην αυλή του Ομπάμα, ούτε της Μέρκελ. Στην εξωτερική πολιτική είναι παντελώς αδιάφορες προσωπικές ή ιδεολογικές συμπάθειες. Σημασία πάλι έχει να ωφελείται η Ελλάδα.

    Επομένως είναι λάθος η υβριστική ρητορική απέναντι στον νέο Αμερικανό Πρόεδρο. Ακατανόητο το πολιτικό πάθος ορισμένων για τον Ομπάμα, που βοήθησε στην δημιουργία του Ισλαμικού Κράτους, αποσταθεροποίησε την Λιβύη, την Αίγυπτο και την Συρία, ευθύνεται για τα κύματα προσφύγων και λαθρομεταναστών προς την Ευρώπη. Ο Ομπάμα στάζει αίμα και έφυγε και πάει.

    Ας συγκρατήσουν την οργή τους, όσοι παίρνουν προσωπικά το Τείχος με το Μεξικό και το Obamacare. Πέφτουν μακριά. Ας δούμε την επιρροή στα του οίκου μας. Εδώ είναι ο γάιδαρος μας, κοκκαλιάρης από τα μνημόνια, το παιδομάζωμα νέων επιστημόνων, την φυγή επιχειρήσεων, κεφαλαίων, την καταστροφή της παραγωγικής βάσης, τα ευρώ που στερεύουν, την ανεργία και τον μουσουλμανικό εποικισμό από τον μεγάλο δουλεμπορο, τον Ερντογάν.

    Οι δηλώσεις του νέου πρέσβη των ΗΠΑ στην ΕΕ στο BBC για διάλυση της ΕΕ, που ο Τραμπ θεωρεί πολύ γερμανική, στον επόμενο ενάμιση χρόνο και την σύναψη από τις ΗΠΑ διμερών εμπορικών συμβάσεων με κάθε ευρωπαϊκή χώρα χωριστά, όπως και οι χθεσινές δηλώσεις συμβούλου του πως η Γερμανία μέσω του ευρώ εκμεταλλεύεται τις ΗΠΑ και τις χώρες της ΕΕ, είναι πραγματικότητα. Οι ΗΠΑ κλιμακώνουν την σύγκρουση με την Γερμανία. Μπορεί να μην στείλουν τον Αϊζενχάουερ, τον Πάτον κι ολόκληρες στρατιές, η δουλειά να γίνει καταρχήν με δασμούς στα γερμανικά προϊόντα, όμως όποιος δεν βλέπει την κλιμάκωση αυτής της σύγκρουσης, βάζει το κεφάλι στην άμμο. Οι ΗΠΑ δεν έχασαν το 1918, ούτε το 1945. Δεν θα χάσουν ούτε τώρα.

    Πιθανόν στην επόμενη διετία να βιώσουμε δραματικές αλλαγές, ακόμη και διάλυση της ΕΕ, χωρίς αυτό να εξαρτάται από την Ελλάδα. Η απάντηση μας δεν μπορεί να είναι πως θα περιμένουμε να πεθάνουμε με το τελευταίο άυλο εικοσάευρω στην κάρτα μας. Οι πολιτικές δυνάμεις δεν μπορούμε να μιλάμε για την πιθανή διάλυση της Ευρωζώνης, όπως κάναμε κάποτε για τον καρκίνο, φτύνοντας τον κόρφο μας και αποκαλώντας τον «ο ξορκισμένος», «η επάρατος νόσος».

    Στην πολιτική δεν πιάνουν τα ξόρκια. Κανένας πατριώτης που δεν ανήκει στην πολιτική φεουδαρχία, δεν θέλει να αγοράσουν τζάμπα την χώρα οι γύπες. Όμως ο κίνδυνος είναι μπροστά μας. Να αφήσουμε τα ξόρκια, τις υστερίες και να φτιάξουμε εθνικό σχέδιο. Δεν μπορούμε να μείνουμε αμέτοχοι. Αυτή η διεθνής σύγκρουση και ανατροπή μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία. Πρέπει να πάρουμε θέση διεκδικητικά, γι’ άλλη μία φορά, με την σοφία της Ιστορίας, να είμαστε με τους νικητές, εξασφαλίζοντας τα μέγιστα οφέλη για την Πατρίδα. Και αυτή τη φορά να μην φαγωθούμε μεταξύ μας.

    Κατηγορία: