Οι «Φίληδες» αποδομούν μπουρδολογώντας

  • Δημοσιεύτηκε: 12 Απρίλιος 2016
    Ο Νίκος Φίλης, υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης Τσίπρα.

    Η διεθνιστική Αριστερά, συνεπέστατη ως προς τις ιδεοληψίες της και πρακτικές της, βρήκε πάλι αφορμή να βάλλει κατά του Ελληνισμού, την εβδομάδα που πέρασε. Ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά γεγονότα του έθνους μας, η επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821, αμαυρώθηκε και «βιάστηκε» με τον πιο επίσημο τρόπο από τα πλέον επίσημα χείλη: από τον άνθρωπο που παριστάνει τον υπουργό Παιδείας και ο οποίος βάλθηκε να «αναθεωρήσει» όλη την ελληνική ιστορία, όπως πρόσφατα φάνηκε όταν επιχείρησε να κάνει το ίδιο και με την γενοκτονία των Ποντίων.

    Με μια αισχρή ανακοίνωση που θα ζήλευαν όλα τα Υπουργεία Εξωτερικών των χωρών που διεκδικούν ακόμη και εδάφη από την Ελλάδα, επιτέθηκε στην βασική αρχή του ελληνικού έθνους που είναι η συνέχεια: Ανακάλυψε «νέο έθνος» που γεννήθηκε από την επανάσταση του 1821, μια και ανέφερε ότι η 25η Μαρτίου είναι η γενέθλια μέρα της σύγχρονης Ελλάδας αφού κατά τον ίδιο «η παιδεία έπαιξε τον αποφασιστικό ρόλο στην γέννηση και στην δημιουργία της εθνικής μας συλλογικότητας». Συγκρουόμενος στην ίδια ανακοίνωση με τον ... εαυτό του, τονίζει τους αγώνες των δασκάλων στα χωριά, οι οποίοι υπό δύσκολες συνθήκες διέδωσαν την ελληνική γλώσσα στους μικρούς μαθητές. «Γενιές γενεών» μαθητών ήταν η ακριβής διατύπωση.

    Δεν χρειάζεται να αναλυθεί πλήρως η μπουρδολογία του ανθρώπου σε όλη την ανακοίνωσή του, που αντί να ασχοληθεί με αυτό που η μέρα ορίζει, ανακατεύει, φτιάχνοντας το ιδεοληπτικό «τουρλού» του, Πολυτεχνεία, πρόσφυγες κλπ. Θα σταθώ στον βασικό σκοπό του μηνύματός του που είναι καταφανέστατα η αποδόμηση της πραγματικότητας, την οποία και επιχειρεί ξεδιάντροπα, αφού ο ίδιος διατείνεται στην ανακοίνωσή του ότι «η ιστορική πραγματικότητα πρέπει να εξετάζεται κάθε εποχή και να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα».

    Ας αναρωτηθεί ο καθένας που διαβάζει αυτές τις γραμμές, αν είναι δυνατόν το «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» του Γέρου του Μοριά, να έχει διαφορετικό νόημα σήμερα από ότι είχε πριν 50 ή 100 χρόνια, αφού τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Ή μήπως βρήκε ο τραγικός Φίλης καμία επιστολή της Μπουμπουλίνας που να αποκαλύπτει ότι διέθεσε τα ωραία της χρήματα στον αγώνα για ίδιο όφελος; Ή μήπως ανακάλυψε καμία εργατική συνδικαλιστική οργάνωση που συμμετείχε στην επανάσταση για τα «δικαιώματα του λαού»; Εδώ να τον πληροφορήσουμε, αν δεν το έχει ακουστά, ότι ήταν οι φτωχοί ψαράδες του Αιγαίου που επάνδρωσαν τα πλοία της «κεφαλαιούχου» Μπουμπουλίνας, ενωμένοι μαζί της στον κοινό σκοπό που γνωρίζουν όλοι οι Έλληνες, πλην των σάπιων μυαλών της νεοταξίτικης Αριστεράς που σήμερα ατυχώς κυβερνά.

    Πάμε όμως στην ουσία που είναι και ο τελικός στόχος του Φίλη και των ομοίων του: η αποδόμηση της έννοιας, αλλά και της πραγματικότητας του ελληνικού έθνους: Σε ποιες «γενιές γενεών μαθητών» αναφέρεται ο τραγικός υπουργός, τις οποίες ο ίδιος θέλει να ακυρώσει; Μήπως ήταν τουρκόπουλα τα παιδάκια που διδάσκονταν την ελληνική γλώσσα; Πως γίνεται το ελληνικό έθνος να γεννήθηκε με την έναρξη της επαναστάσεως και ταυτοχρόνως ο ίδιος να παραδέχεται στην ίδια ανακοίνωση ότι «γενιές γενεών» διδάσκονταν από τους Έλληνες δασκάλους;

    Εάν δεν ήταν γνωστές οι ανθελληνικές απόψεις του, θα τον χαρακτήριζα άνετα αμαθή και άσχετο. Επειδή όμως δεν είναι και επειδή είναι αναγκασμένος να ακροβατεί μεταξύ της πραγματικότητας και των ιδεοληψιών του έως ότου τις επιβάλλει, δεν θα το κάνω. Συγκρούεται ο ίδιος με τον εαυτό του, διότι ενώ ισχυρίζεται ότι το έθνος γεννήθηκε το 1821, δέχεται ταυτοχρόνως την πραγματικότητα, που λέει ότι οι «γενιές γενεών» ήταν μέλη μιας αδιάσπαστης και όμαιμης εθνικής κοινωνίας, η οποία μέσω της ενδογαμίας, της παράδοσης, της θρησκείας και της γλώσσας, κράτησε όρθιο επί 4 αιώνες, αυτό που ο Ηρόδοτος περιέγραψε χιλιάδες χρόνια πριν ως έθνος. Αυτό που συνέβη την 25η Μαρτίου του 1821, ήταν η εκπλήρωση των πόθων αυτού του συμπαγέστατου πληθυσμού που λέγεται και λεγόταν πάντα Ελληνικό Έθνος, για λευτεριά και εθνική αυτοδιάθεση υπό την μορφή κράτους.

    Φυσικά δεν είναι το μόνο σημείο που ο υπουργός εθνικής αποδόμησης χτυπάει λυσσασμένα την ιστορική αλήθεια, ποτίζοντας με το δηλητήριο του διεθνισμού τους μικρούς μαθητές: ενώ μιλάει στην ανακοίνωσή του για «μικρές, απομονωμένες, ορεινές ή νησιωτικές κοινότητες, με τους πενιχρούς οικονομικούς τους πόρους» που «αναζητούσαν δάσκαλους και συντηρούσαν σχολεία και βιβλιοθήκες», ξεχνάει να μας πει ότι αυτό συνέβαινε για δύο λόγους:

    • Πρώτον γιατί προφανώς οι άνθρωποι είχαν συνείδηση της καταγωγής τους (οπότε πάνε περίπατο τα «γενέθλια» που ο ίδιος τοποθετεί στην επανάσταση του 1821) και
    • Δεύτερον ότι αυτοί οι ελληνικοί πληθυσμοί βρισκόταν εκεί και υπό αυτές τις συνθήκες διότι στην Ελλάδα επικρατούσε ένας καθεστώς, το οποίο ο Φίλης και οι όμοιοί του θέλουν να ξεχάσουν και περιγράφεται με μια λέξη ως «Τουρκοκρατία», λέξη την οποία δεν αναφέρει ούτε μία φορά στην ανακοίνωσή του.

    Με λίγα λόγια, παρατηρούμε έναν αχταρμά ιδεοληψιών που έχει έναν και μοναδικό σκοπό: το πότισμα με διεθνιστικό δηλητήριο, το οποίο έχει στόχο την καρδιά και το μυαλό των ελληνοπαίδων.

    Αν θέλει ο Φίλης και οι όμοιοί του να παριστάνουν τους δημοκράτες, ας τολμήσουν να αντιπαραβάλλουν τις αντεθνικές τους απόψεις, με τις απόψεις των ίδιων των επαναστατών, που μας μίλησαν ακριβώς για τους λόγους που πραγματοποιήθηκε η επανάσταση του ‘21: Τα Άπαντα του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη, τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, αλλά και εκατοντάδων αγωνιστών του ‘21, τους περιγράφουν τέλεια. Δεν χρειαζόμαστε τους μπουρδολόγους «Φίληδες» της δήθεν αριστερής διανόησης, για να μας τους εξηγήσει.


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο Απριλίου 2016 της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος».

    Κατηγορία: