Κοινωνικά θέματα

    Δημοσιεύτηκε: 15 Αύγουστος 2011

    «Θάψαμε πολλές ψήφους σήμερα», μονολόγησε ο αδίστακτος πολιτικός, με μία έκφραση περιφρόνησης, απαξίωσης και σαρκασμού στο βλέμμα του, στην εξαιρετική ταινία του Μάρτιν Σκορτσέζε «Οι συμμορίες της Νέας Υόρκης», καθώς έβλεπε να στοιβάζονται κατά εκατοντάδες οι νεκροί από τον βομβαρδισμό του πολεμικού ναυτικού εναντίον του εξεγερμένου όχλου της πόλης.

    Δημοσιεύτηκε: 03 Δεκέμβριος 2010

    Είναι μάλλον εύκολο να εντυπωσιάσει κανείς τους ανθρώπους με κάποια ωραία λόγια. Με ένα σχετικά πλούσιο λεξιλόγιο (στην εποχή της λεξιπενίας οι απαιτήσεις είναι ελάχιστες!), με παρουσιαστικό όχι κατ' ανάγκην στυλιστικό, αλλά πάντως επικοινωνιακό, και προπαντός με την ικανότητα να πείθει ότι αυτά που λέει τα πιστεύει, έχει σχετικά άκοπα διαμορφώσει το προφίλ ενός τυπικού πολιτικάντη, που άλλα λέει, άλλα εννοεί και άλλα τελικώς πράττει...

    Δημοσιεύτηκε: 22 Νοέμβριος 2010

    Γιατί γράφω; Γράφω γιατί αντιδρώ. Αντιδρώ στον καταιγισμό των συμβάντων, των σκέψεων και των δράσεων που διαμορφώνουν το ορμητικό ποτάμι που θέλει να μας συμπαρασύρει στο ρεύμα του, να μας βάλει σ' αυτόν τον κινούμενο δρόμο της ζωής οδηγώντας μας στις εκβολές του, για να μας εκβράσει τελικά στην απέραντη θάλασσα μιας ακατάστατης ομοιομορφίας, μιας εντροπικής αταξίας από την οποία δεν υπάρχει επιστροφή.

    Γράφω γιατί αρνούμαι να κινηθώ με το ρεύμα που άλλοι διαμορφώνουν για μας.

    Δημοσιεύτηκε: 23 Οκτώβριος 2010

    Κανείς πλέον δεν είναι σε θέση να αμφισβητήσει βάσιμα την απειλή της κλιματικής αλλαγής και την υποβάθμιση της ποιότητος ζωής που εγκυμονεί μια τέτοια απειλή. Στην πιο στενή κλίμακα ο φυσικός χώρος των δικών μας ορίων είναι ο οίκος του Έθνους μας. Για το σπίτι μας λοιπόν πρέπει πάντοτε να αγωνιζόμαστε.

    Δημοσιεύτηκε: 10 Ιούνιος 2010

    Σε προηγούμενο άρθρο μας παρουσιάσαμε την ερώτηση του Βραζιλιάνου φιλοσόφου Ζοάο Νέτο, την σχετική με την φυσιογνωμία όχι μόνο της Βραζιλίας, αλλά και της δικής μας χώρας: «Τί κάνει την κοινωνία μας να καλλιεργεί ένα δοξαστικό της κατεργαριάς; Και ακόμα: αυτή η εξύμνηση του τύπου τού «κατεργάρη» απεδείχθη πλεονεκτική για την Βραζιλία; Συνέβαλε στην ανύψωση της κουλτούρας μας ή στον εκφυλισμό της;» Και ζητήσαμε από τον αναγνώστη να δώσει την δική του απάντηση.

    Δημοσιεύτηκε: 25 Απρίλιος 2010

    Ήταν αρχές της δεκαετίας του '90, ασκούμενος δικηγόρος ήμουν ακόμα σε αντιστασιακό δικηγόρο (χωρίς εισαγωγικά στη λέξη) και γι' αυτό ο καημένος έμεινε χωρίς περγαμηνές και οφίτσια «μεταπολιτευτικά». Ένα ή δύο χρόνια πριν αναλάβει για τελευταία φορά την εξουσία ο Ανδρέας, ένας γνωστός σε μένα από την τηλεόραση, περιλάλητος υπουργός των κυβερνήσεων του Παπανδρέου του '80, του οποίου το όνομα συνδέθηκε με σκάνδαλο της εποχής (ζει ακόμα) χτύπησε ένα απόγευμα το κουδούνι.

    Δημοσιεύτηκε: 15 Δεκέμβριος 2009

    Εξαρτάται από το αν πρόκειται για εθνικά ή (ας τα ονομάσουμε) «κομματικά» δημοψηφίσματα, είτε για την επικύρωση δοτής διαδοχής (βλ. Παπανδρέου), είτε για την εκλογή (βλ. Σαμαράς) νέου κομματικού Προέδρου.

    Δημοσιεύτηκε: 19 Οκτώβριος 2009

    Ο Κάρολος ο 6ος ο Παράφρων (1368-1422), ήταν βασιλιάς της Γαλλίας κατά το διάστημα 1380-1422. Έγινε γνωστός και σαν ο «Κάρολος ο αγαπητός» και σαν ο «Κάρολος ο κακός», λόγω του ότι ήταν άρρωστος με συμπτώματα ψύχωσης και σχιζοφρένειας. Κάποια μέρα, ενώ διέσχιζε το δάσος, τον έπιασε κρίση τρέλας: ωρυόμενος έβγαλε το ξίφος του και επιτέθηκε κατά των ίδιων των στρατιωτών του. Μέσα στον γενικό χαμό, σκότωσε ο ίδιος πολλούς ευγενείς του.

    Δημοσιεύτηκε: 17 Ιανουάριος 2009

    Το δημογραφικό είναι ένα από τα σημαντικότερα εθνικά προβλήματα του τόπου, το οποίο μπορεί να είναι ο καταλύτης ακόμη και για την επιβίωση του έθνους μας. Η συνεχιζόμενη αδιαφορία της κυβέρνησης να δώσει ουσιαστικές λύσεις για την δημογραφική γήρανση τής χώρας μας εξελίσσεται σε μείζων κοινωνικό θέμα για το μέλλον της Ελλάδας μας. «Κλειδί» για τη λύση του δημογραφικού ο θεσμός της οικογένειας.

    Δημοσιεύτηκε: 14 Αύγουστος 2007

    Είναι ωραίο να αγωνίζεσαι για τις ιδέες σου. Αυτή η γλυκόπικρη γεύση, αποτέλεσμα των διακυμάνσεων του ωραίου αυτού αγώνα, που μένει στην ψυχή, σε συνοδεύει με ανιδιοτέλεια στη μοναχική, συνήθως, αυτή διαδρομή σου. Οι πιο τυχεροί αξιώνονται να δουν τη δικαίωση των κόπων τους. Οι υπόλοιποι μένουν με τη λαχτάρα της προσμονής. Ίσως και να είναι καλύτερα έτσι...

    Σελίδες