Κοινωνικά θέματα

    Δημοσιεύτηκε: 05 Ιανουάριος 2012

    Το πρώτο άρθρο του 2011 ήταν αφιερωμένο στην έννοια του χρόνου και στις αντιλήψεις που είχαν οι Έλληνες - ειδικώς δε ο Αριστοτέλης - για τον χρόνο. Ανάλογο υπό μία έννοια θα είναι και το παρόν άρθρο με το οποίο κλείνει το έτος. Είχε επίσης επισημανθεί, ότι η εξέλιξη της ανθρώπινης γνώσης για τον χρόνο παρουσιάζει τρία κομβικά σημεία, τα οποία συμπυκνώνονται στις αντιλήψεις τριών επιστημόνων: του Αριστοτέλη, του Νεύτωνα και του Αϊνστάιν.

    Δημοσιεύτηκε: 21 Οκτώβριος 2011

    Η αφετηρία της οικονομικής κρίσεως που βιώνουμε αποδίδεται στην απληστία κάποιων «golden boys» και στα σύνθετα χρηματοπιστωτικά προϊόντα ή «τοξικά ομόλογα» που σχεδίασαν, τα οποία «μόλυναν» την παγκόσμια οικονομία και κατά συνέπεια και την ελληνική.

    Δημοσιεύτηκε: 15 Αύγουστος 2011

    «Θάψαμε πολλές ψήφους σήμερα», μονολόγησε ο αδίστακτος πολιτικός, με μία έκφραση περιφρόνησης, απαξίωσης και σαρκασμού στο βλέμμα του, στην εξαιρετική ταινία του Μάρτιν Σκορτσέζε «Οι συμμορίες της Νέας Υόρκης», καθώς έβλεπε να στοιβάζονται κατά εκατοντάδες οι νεκροί από τον βομβαρδισμό του πολεμικού ναυτικού εναντίον του εξεγερμένου όχλου της πόλης.

    Δημοσιεύτηκε: 03 Δεκέμβριος 2010

    Είναι μάλλον εύκολο να εντυπωσιάσει κανείς τους ανθρώπους με κάποια ωραία λόγια. Με ένα σχετικά πλούσιο λεξιλόγιο (στην εποχή της λεξιπενίας οι απαιτήσεις είναι ελάχιστες!), με παρουσιαστικό όχι κατ' ανάγκην στυλιστικό, αλλά πάντως επικοινωνιακό, και προπαντός με την ικανότητα να πείθει ότι αυτά που λέει τα πιστεύει, έχει σχετικά άκοπα διαμορφώσει το προφίλ ενός τυπικού πολιτικάντη, που άλλα λέει, άλλα εννοεί και άλλα τελικώς πράττει...

    Δημοσιεύτηκε: 22 Νοέμβριος 2010

    Γιατί γράφω; Γράφω γιατί αντιδρώ. Αντιδρώ στον καταιγισμό των συμβάντων, των σκέψεων και των δράσεων που διαμορφώνουν το ορμητικό ποτάμι που θέλει να μας συμπαρασύρει στο ρεύμα του, να μας βάλει σ' αυτόν τον κινούμενο δρόμο της ζωής οδηγώντας μας στις εκβολές του, για να μας εκβράσει τελικά στην απέραντη θάλασσα μιας ακατάστατης ομοιομορφίας, μιας εντροπικής αταξίας από την οποία δεν υπάρχει επιστροφή.

    Γράφω γιατί αρνούμαι να κινηθώ με το ρεύμα που άλλοι διαμορφώνουν για μας.

    Δημοσιεύτηκε: 23 Οκτώβριος 2010

    Κανείς πλέον δεν είναι σε θέση να αμφισβητήσει βάσιμα την απειλή της κλιματικής αλλαγής και την υποβάθμιση της ποιότητος ζωής που εγκυμονεί μια τέτοια απειλή. Στην πιο στενή κλίμακα ο φυσικός χώρος των δικών μας ορίων είναι ο οίκος του Έθνους μας. Για το σπίτι μας λοιπόν πρέπει πάντοτε να αγωνιζόμαστε.

    Δημοσιεύτηκε: 10 Ιούνιος 2010

    Σε προηγούμενο άρθρο μας παρουσιάσαμε την ερώτηση του Βραζιλιάνου φιλοσόφου Ζοάο Νέτο, την σχετική με την φυσιογνωμία όχι μόνο της Βραζιλίας, αλλά και της δικής μας χώρας: «Τί κάνει την κοινωνία μας να καλλιεργεί ένα δοξαστικό της κατεργαριάς; Και ακόμα: αυτή η εξύμνηση του τύπου τού «κατεργάρη» απεδείχθη πλεονεκτική για την Βραζιλία; Συνέβαλε στην ανύψωση της κουλτούρας μας ή στον εκφυλισμό της;» Και ζητήσαμε από τον αναγνώστη να δώσει την δική του απάντηση.

    Δημοσιεύτηκε: 25 Απρίλιος 2010

    Ήταν αρχές της δεκαετίας του '90, ασκούμενος δικηγόρος ήμουν ακόμα σε αντιστασιακό δικηγόρο (χωρίς εισαγωγικά στη λέξη) και γι' αυτό ο καημένος έμεινε χωρίς περγαμηνές και οφίτσια «μεταπολιτευτικά». Ένα ή δύο χρόνια πριν αναλάβει για τελευταία φορά την εξουσία ο Ανδρέας, ένας γνωστός σε μένα από την τηλεόραση, περιλάλητος υπουργός των κυβερνήσεων του Παπανδρέου του '80, του οποίου το όνομα συνδέθηκε με σκάνδαλο της εποχής (ζει ακόμα) χτύπησε ένα απόγευμα το κουδούνι.

    Δημοσιεύτηκε: 15 Δεκέμβριος 2009

    Εξαρτάται από το αν πρόκειται για εθνικά ή (ας τα ονομάσουμε) «κομματικά» δημοψηφίσματα, είτε για την επικύρωση δοτής διαδοχής (βλ. Παπανδρέου), είτε για την εκλογή (βλ. Σαμαράς) νέου κομματικού Προέδρου.

    Δημοσιεύτηκε: 19 Οκτώβριος 2009

    Ο Κάρολος ο 6ος ο Παράφρων (1368-1422), ήταν βασιλιάς της Γαλλίας κατά το διάστημα 1380-1422. Έγινε γνωστός και σαν ο «Κάρολος ο αγαπητός» και σαν ο «Κάρολος ο κακός», λόγω του ότι ήταν άρρωστος με συμπτώματα ψύχωσης και σχιζοφρένειας. Κάποια μέρα, ενώ διέσχιζε το δάσος, τον έπιασε κρίση τρέλας: ωρυόμενος έβγαλε το ξίφος του και επιτέθηκε κατά των ίδιων των στρατιωτών του. Μέσα στον γενικό χαμό, σκότωσε ο ίδιος πολλούς ευγενείς του.

    Σελίδες