Καθημερινά γράφεται Ιστορία

  • Δημοσιεύτηκε: 30 Οκτώβριος 2016
    «Ιστορία». Πίνακας του Νικόλαου Γύζη (1892).

    Στις μέρες μας δεν έλαχε πόλεμος - τουλάχιστον από αυτούς που κηρύσσονται επισήμως. Παρά ταύτα είμαστε υποχρεωμένοι να μαχόμαστε.

    Αν εξεταστεί μακροσκοπικά ο ανθρώπινος βίος, τίποτα δεν αξίζει τόσο όσο το σωστό. Όταν καλείσαι να το πράξεις και να πληρώσεις επί τόπου το κόστος, δεν μπορείς να δεις πολύ ψύχραιμα τα πράγματα, γι’ αυτό και η κρίσιμη απόφαση την στιγμή της κρίσεως έχει ανεκτίμητη αξία. Εκείνοι που θυσιάζουν την ζωή τους για κάποιο ιδανικό χάνουν ό,τι έχουν και ταυτόχρονα δεν χάνουν τίποτα. Η εγγύηση της θνητότητας που παρέχει κάθε γέννηση τηρείται κατά γράμμα.

    Αν οι 300 του Λεωνίδα έκαναν τεμενάδες στον Ξέρξη, φυσικά και δεν θα ζούσαν σήμερα και - ακόμα πιο φυσικά - θα αποτελούσαν έναν από τους πολλούς λεκέδες των σελίδων της ελληνικής Ιστορίας. Το αυτό ισχύει και για τους υπερασπιστές της Κωνσταντινούπολης το 1453, για τους ΕΛΔΥΚάριους στην Κύπρο το 1974, για τους πολεμιστές μας στον Σαγγάριο, για τον Κολοκοτρώνη, τον Νικηταρά, τους μαχητές του 1940, όλους όσοι προέταξαν στήθη για να υπερασπίσουν την πατρίδα.

    Ρίσκαραν ό,τι διέθεταν (την ζωή τους ο καθένας) και κέρδισαν ό,τι καλύτερο μπορεί να αποκτήσει άνθρωπος: υστεροφημία. Από την άλλη, αν προσκυνήσεις, απλά γίνεσαι προσκυνημένος, όχι αθάνατος. Παρατείνεις για ένα μικρό ή μεγαλύτερο διάστημα τον πεπερασμένο βίο σου και έπειτα καταντάς μια δυσώνυμη αναφορά σε βιβλία.

    Οι μάχες που δίνουν σήμερα οι πολλοί, οι άσημοι άνθρωποι, που δεν ξέρουν ποιον εχθρό να σημαδέψουν είναι δυσκολότερες από εκείνες του παρελθόντος. Σίγουρα πιο μοναχικές και φαινομενικά άδοξες. Η προπαγανδιστική μηχανή του ανθρωποφάγου τέρατος της εξουσίας προσπαθεί να πείσει τους πάντες ότι έχουν άδικο και πως όλοι οι αγώνες θα πάνε χαμένοι. Επειδή οι πατρίδες και οι θρησκείες δεν καταβάλλονται εύκολα με τα όπλα, η κυρίαρχη ιδεολογία βομβαρδίζει καθημερινά τους ... αμάχους με ιδέες απαξίας για ό,τι πιο ιερό υπάρχει στον πολιτισμό μας και το οποίο συνοψίζεται στο τρίπτυχο «πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια».

    Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι που έχουν σηκώσει το ανάστημά τους εναντίον της τιποτοφροσύνης και επιμένουν να πράττουν το σωστό είναι άξιοι συνεχιστές των δοξασμένων προγόνων και καθημερινά γράφουν Ιστορία!


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 28ης Οκτωβρίου 2016 της εφημερίδας «Δημοκρατία».