Η καταστροφή της Γαλλικής ταυτότητας μέσω των «αλλαγών» στην Παιδεία

  • Δημοσιεύτηκε: 07 Μάιος 2017

    Τα σχολικά προγράμματα αναθεωρούνται από την Ναζάτ Βαλό-Μπελκασέμ, θέτοντας το Ισλάμ στο προσκήνιο και επιχειρώντας την κατάργηση της μετάδοσης του Γαλλικού και του Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Η δέσμευση αυτή, προσεκτικά στοχευμένη, είναι σε απόλυτη συσχέτιση με την διαδικασία του κατακτητικού μεταναστευτικού πληθυσμού, τον εποικισμό και την ισλαμοποίηση. Τα νέα προγράμματα επιτρέπουν ένα κομμάτι της ιστορίας της Γαλλίας να είναι προαιρετικό (ο Μεσαιωνικός Χριστιανισμός), αλλά η ιστορία του Ισλάμ (παραμορφωμένη, μπορούμε να υποθέσουμε) να είναι υποχρεωτική!

    Είναι απίστευτο: Στα νέα σχολικά προγράμματα επινοημένα από την υπουργό Εθνικής Παιδείας, η ιστορία του Μεσαιωνικού Χριστιανισμού, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Αυτοκρατορίας των Καρολιδών (800–888 μ.Χ.) και της περιόδου του Διαφωτισμού καθίσταται προαιρετική. Από την άλλη πλευρά, στην 7η τάξη, η μελέτη της αρχής της ισλαμικής επέκτασης γίνεται υποχρεωτική! Το Ανώτατο Συμβούλιο των Προγραμμάτων Σπουδών (ΕΕΣ), που έχει γεμίσει με ισλαμο-αριστερούς, επικύρωσε προσεκτικά αυτές τις επιλογές. Αποτελούν μέρος του σχεδίου για την σταδιακή εξάλειψη της αφήγησης της Γαλλικής εθνικής ιστορικής μνήμης, προς όφελος των «νέων πληθυσμών», σύμφωνα με τις επιθυμίες του (αριστερού) think tank «Terra Nova». Όπως λέει ο δοκιμιογράφος Dmitri Casali: «Θέλουν να σβήσουν τις Χριστιανικές ρίζες της Γαλλίας». Είναι αλήθεια, αλλά η παρατήρηση αυτή είναι ανεπαρκής και πρέπει να κοιτάξουμε ακόμη πιο βαθιά. Είναι πολύ απλά η ισλαμοποίηση (και αραβοποίηση) της διδασκαλίας της ιστορικής μνήμης που αρχίζει με την εφηβεία.

    Αλλά προσπαθούν επίσης να μειώσουν οτιδήποτε θα μπορούσε να «προσβάλει» τους Μουσουλμάνους: ο Χριστιανισμός, ο Διαφωτισμός κ.λπ. «Θα νόμιζε κανείς ότι προσπαθούν να μην προσβάλουν ορισμένες θρησκευτικές ευαισθησίες», δήλωσε δειλά, ο Hubert Tison, γενικός γραμματέας του σωματείου καθηγητών Ιστορίας και Γεωγραφίας. Όλα αυτά, υποτίθεται, είναι για να «ελαφρύνει» το πρόγραμμα του σχολείου που, φέρεται ότι είναι υπερφορτωμένο. Αλλά στην πραγματικότητα, σε αυτά τα σχολεία με μεγάλο πληθυσμό Μουσουλμάνων μεταναστών, προκειμένου «να μην δημιουργηθούν προβλήματα», πετάνε το μπαλάκι στους εκπαιδευτικούς, ώστε να αποκλείσουν «ενοχλητικά» θέματα.

    Από την άλλη πλευρά, όλοι οι μαθητές, ακόμα και σε εκείνες τις κατηγορίες, όπου δεν υπάρχουν Μουσουλμάνοι, είναι υποχρεωμένοι να μελετήσουν την ιστορία του Ισλάμ! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η ιστορία (των Μουσουλμάνων) έχει «καθαριστεί» και λογοκριθεί από την μελαγχολική πραγματικότητά της: για παράδειγμα την υποδούλωση των Αφρικανών, τις επιδρομές από την Βερβερική Ακτή, την δίωξη των απίστων κ.λπ. Πίσω από αυτή την απατεωνιά, αυτή την υποταγή στο Ισλάμ, βλέπουμε επίσης και τις μαλακές ολοκληρωτικές πρακτικές της Εθνικής Παιδείας, ειδικευμένες στην ιδεολογική πλύση εγκεφάλου. Μεταξύ των υποχρεωτικών θεμάτων διαπιστώνουμε ότι το Ατλαντικό εμπόριο σκλάβων και οι αποικιακές κατακτήσεις παρουσιάζονται ως επιθέσεις, πάντα με τον ίδιο στόχο: να δείξουν με το δάκτυλο την Γαλλική ιστορία.

    Η Ναζάτ Βαλό-Μπελκασέμ ξέρει τι κάνει. Με την συνενοχή των ιδεολόγων του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και τις ευλογίες του Φρανσουά Ολάντ, ασχολείται ενεργά με την επιτάχυνση της ισλαμοποίησης της Γαλλίας. Ως φεμινίστρια, πιστή στην «θεωρία του φύλου», φανατική της θεωρίας του εξισωτισμού, δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί την ανυπέρβλητη αντίφαση της θέσης της. Αλλά τι σημασία έχει αυτό; Γι’ αυτήν, η αποστέρηση της Γαλλικής ταυτότητας αποτελεί προτεραιότητα, συσχετίζεται με την βούληση να προχωρήσει σε έναν Αραβο-Μουσουλμανικό εκπολιτισμό. Είναι σαν το Ισλάμ να γίνει, με την βία, «η ιστορία μας», σαν να πρόκειται να το ενσωματωθεί στην μνήμη μας.

    Αυτό αντιστοιχεί στο συχνά επαναλαμβανόμενο αν και απατηλό δόγμα (στυλ Στάλιν) της κυρίαρχης ιδεολογίας, σύμφωνα με την οποία «η Γαλλία ήταν πάντα μια Μουσουλμανική χώρα» ή μια χώρα υποδοχής μεταναστών και μόνιμη ανακατεμένη, χωρίς σταθερή ταυτότητα. Μια πρόσφατη έκθεση για την ενσωμάτωση μιλάει, με κάθε σοβαρότητα, για την «Αραβική-Ανατολίτικη διάσταση της ταυτότητάς μας». Σκουπίδια, ιστορικά ψεύδη, στην υπηρεσία του ιδεολογικού φανατισμού.

    Στις νέες μεταρρυθμίσεις για την αποδόμηση της Ευρωπαϊκής ταυτότητας της Γαλλίας, θα βρείτε επίσης μια επίθεση στην διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών, των Λατινικών και των Γερμανικών, τα οποία προορίζονται να εξαφανιστούν σταδιακά ή να γίνουν ανέκδοτα ή περιθωριακά. Προκύπτει λογικά ότι η διδασκαλία της μητρικής γλώσσας και του πολιτισμού των παιδιών από οικογένειες μεταναστών, κυρίως Άραβες και Τούρκοι, θα ενισχυθούν. Αυτά τα μαθήματα επηρεάζουν σήμερα 92.500 μαθητές από τους οποίους 87.000 είναι στο δημοτικό σχολείο, ένας πληθυσμός που έχει αυξηθεί κατά 16% από το 2010 έως το 2015. Ταυτόχρονα, η διδασκαλία της γραμματικής και του λεξιλογίου της Γαλλικής γλώσσας σκόπιμα τορπιλίζεται. Οι δύο επιχειρήσεις λογικά συνδέονται.

    Επιπλέον σε αυτή την αντι-ελιτίστικη εξισωτική μανία, τόσο επιβλαβή για τις μέτριες τάξεις, δεν είναι μόνο η διδασκαλία της Χριστιανικής κληρονομιάς που καταστέλλεται, αλλά ο Ελληνικός και ο Λατινικός πολιτισμός επίσης. Πρόκειται για πολιτιστική εθνοκτονία.

    Είναι κάτι το απίστευτο: Η Δημοκρατία παραιτείται από την «ένταξη» και την «γαλλοποίηση», και ακόμα περισσότερο την «αφομοίωση». Υπόσχεται εθνοτικό κοινοτισμό και ισλαμοποίηση, και όλα ενώ ισχυρίζονται ότι καταπολεμούν τον ισλαμισμό! Στην πραγματικότητα, οι κυβερνώντες έχουν πλήρη επίγνωση της δημογραφικής πραγματικότητας και της μαζικής μετανάστευσης που προωθείται εδώ και δεκαετίες.

    Την 5η Μαΐου 2015, ο Μανουέλ Βαλς δήλωσε στην Εθνοσυνέλευση, επιτιθέμενος εναντίον όσων αντιτίθενται στις μεταρρυθμίσεις: «Προσπαθείτε να υπερασπιστείτε την νοσταλγία, νοσταλγία για μια Γαλλία που ανήκει στο παρελθόν». Με άλλα λόγια, η «Νέα Γαλλία» πρέπει να καταργήσει την μνήμη και την ταυτότητα της «παλιάς Γαλλίας». Οι εθνικά Γάλλοι πρέπει να αποκηρύξουν την ταυτότητά τους και την εθνοτική καταγωγή τους, αλλά όχι οι μετανάστες που γεννήθηκαν στο εξωτερικό! Όσο για τους αλλοδαπούς οι οποίοι έχουν επιλέξει την Γαλλική και Ευρωπαϊκή αφομοίωση, είναι εξίσου άξιοι περιφρόνησης.

    Ο κ. Βαλς παραδέχθηκε ότι «ο όρος «ένταξη» δεν έχει πλέον κανένα νόημα». Προτιμά την «ιθαγένεια». Πλήρης αφέλεια: Η «δημοκρατική ιθαγένεια» είναι εντελώς ασύμβατη με το Ισλάμ! Και αληθινή ιθαγένεια (βλ. Αριστοτέλης) είναι δυνατή μόνο μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας που έχει τις ίδιες αξίες, την ίδια μνήμη. Διαφορετικά θα υπάρξει κάποια ρήξη των (διαφορετικών) κοινοτήτων, με πιθανή κατάληξη, έναν εμφύλιο πόλεμο.

    Αυτή η ανόητη ιδεολογία που στο κάτω μέρος αποπνέει μίσος για την Ευρωπαϊκή και την Γαλλική ταυτότητα, έχει επίσης διατυπωθεί από τον Νικολά Σαρκοζί (αλλά στην περίπτωσή του ήταν εξ αιτίας πολιτικών υπολογισμών και όχι ιδεολογικού φανατισμού σαν του Βαλς) όταν δήλωσε, μετανοημένος: «Όταν ήμουν Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έπρεπε να μιλήσω για την εθνική ταυτότητα, αλλά ήθελε να υπερασπιστώ τις αξίες της Δημοκρατίας». Ποιας Δημοκρατίας; Της μελλοντικής Ισλαμικής Δημοκρατίας; Βάζουμε στοίχημα ότι η Δεξιά (δηλαδή ο Σαρκοζί), αν επιστρέψει στην εξουσία το 2017, δεν θα τολμήσει να αναθεωρήσει τα καταστροφικά μέτρα της Βαλό-Μπελκασέμ;

    Η εθνική συνείδηση και οι ντόπιες παραδόσεις επομένως αντιμετωπίζονται ως μια μορφή ντεμοντέ νοσταλγίας, ακόμη και εγκληματική, από τους συνεργάτες της μαζικής μετανάστευσης και της ισλαμοποίησης. Από την άλλη πλευρά, ο τύπος του «νέου Γάλλου», που ανήκει στους μετανάστες προστατεύεται και «κανακεύεται» όπως ποτέ πριν. Η θρησκεία τους, ο πολιτισμός τους, η γλώσσα τους προβάλλεται και διδάσκεται.

    Όλα αυτά είναι εντελώς αντιδημοκρατικά, δεδομένου ότι η πλειοψηφία των Γάλλων αρνείται αυτή την πολιτική συνθηκολόγηση και υποταγή. Αλλά η Δημοκρατία δεν είναι το χωράφι της ιδεολογικής Αριστεράς ή της συνθηκολογούσας (φοβικής) Δεξιάς. Παρ’ όλα αυτά, αυτά τα νέα μέτρα που επιβλήθηκαν από την ολιγαρχία του υπουργείου Παιδείας είναι η λογική συνέπεια της εκτός ελέγχου μετανάστευσης και της δημογραφικής διαφοράς στο εσωτερικό: συνειδητοποίησαν, με αγαλλίαση, ότι η «ένταξη» και η «αφομοίωση» ήταν πλέον ποσοτικά αδύνατες. Τώρα πρέπει οι εθνοτικά Γάλλοι να «προσαρμοστούν», να αποκηρύξουν τον εαυτό τους και τις ρίζες τους. Η ιστορία τους είναι τελειωμένη, αποκλεισμένη. Η ολιγαρχία λέει και ελπίζει ότι στο εγγύς μέλλον η πραγματική ορατή μειονότητα θα είναι οι εθνοτικά Γάλλοι.

    Υποστηρίζουν τις ταυτότητες που είναι εχθρικές μεταξύ τους σε αυτό το «δημοκρατικό» πασιφιστικό όνειρό τους. Προετοιμάζουν το έδαφος για παγκόσμιο εθνοτικό εμφύλιο πόλεμο, που προφανώς, αναγκαστικά, θα εμπλέξει το Ισλάμ, στην ίδια την Ευρώπη. Παίζουν με την φωτιά, όπως τα παιδιά με τα σπίρτα. Εκείνοι που δημιούργησαν το χάος, οι ανεύθυνοι, θα καταβροχθιστούν όπως τα παιδιά του Κρόνου.


    Το άρθρο αναδημοσιεύεται μεταφρασμένο από το ιστολόγιο Κόκκινος Ουρανός.