Εθνικισμός και Πατριωτισμός

    Δημοσιεύτηκε: 18 Ιανουάριος 2013

    Όσο πλησιάζει το τέλος του μεταπολι­τευτικού κομματικού συστήματος, τόσο πιο έκδηλη γίνεται η αναγκαιό­τητα, η αυριανή ημέρα στην πατρίδα μας να μην έχει καμία απολύτως σχέση με το σήμερα. Όσο κι αν αυτό να δείχνει ίσως άδικο για ορισμένα πρόσωπα και καταστάσεις, είναι δυστυχώς γι' αυτούς μία αναγκαία και ικανή συνθήκη για να απαλλαγούμε οριστικά από τις παθογένειες του παρόντος. Παθογέ­νειες που τις δημιούργησαν συγκεκριμένα πρόσωπα, συγκεκριμένες νοοτροπίες και συγκεκριμένα γεγονότα.

    Δημοσιεύτηκε: 30 Δεκέμβριος 2012

    Όπως είπαμε στα προηγούμενα κείμενα (Φυλή και Πατρίδα, Έθνος και Πολιτισμός, Πατριωτισμός και Εθνικισμός), η εθνικότητα πάνω απʼ όλα αποτελεί πνευματικό-πολιτιστικό χαρακτηριστικό. Ο άνθρωπος δεν είναι απλά μία βιολογική οντότητα. Αυτό που τον διακρίνει από τα ζώα πέραν των βιολογικών του χαρακτηριστικών είναι το ότι αποτελεί πολιτιστικό ον.

    Δημοσιεύτηκε: 29 Δεκέμβριος 2012

    Με αφορμή την επέτειο της Μάχης του Μακρυγιάννη, καλό είναι να γνωρίζουμε ότι ο εθνικιστικός χώρος εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια έδωσε μια διαφορετική «μάχη» για τα Δεκεμβριανά. Την «πολιτική» μάχη ενάντια στην λήθη και την αμνηστία που το πολιτικό κατεστημένο από το 1974 και μετά επέβαλλε, κατ' αρχάς απαγορεύοντας και στην συνέχεια συκοφαντώντας ως «γιορτές μίσους» τις επετείους των μαχών της Αθήνας, του Γράμμου, του Βίτσι, του Κλήματος Δωρίδος (Ψαρρός), του Μελιγαλά και τις υπόλοιπες.

    Δημοσιεύτηκε: 16 Δεκέμβριος 2012

    Εκείνο πού το πολιτικό και πνευματικό κατεστημένο στην χώρα μας προσάπτει στον Εθνικισμό, είναι ότι δεν έχει καμία σχέση με την μεγάλη Διανόηση, θεωρώντας ότι αυτή ανήκει αποκλειστικά και μόνο στην «προοδευτική» Αριστερά. Ουδέν ψευδέστερον τούτου.

    Από αρχαιοτάτων χρόνων, οι μεγαλύτεροι ποιητές, δραματουργοί και συγγραφείς διηγημάτων και μυθιστορημάτων εμπνεόταν από τις αιώνιες αξίες του Έθνους, της Φυλής, της Πίστης, της Οικογένειας και του Πατρώου Πολιτισμού. Δημιουργούσαν έτσι το πρώτο λίπασμα της Εθνικιστικής Σκέψης: το εθνικό συναίσθημα.

    Δημοσιεύτηκε: 15 Δεκέμβριος 2012

    Ο Πατριωτισμός αποτελεί μία ηθική στάση απέναντι στην Πατρίδα και την εθνική ιστορία εκάστου ανθρώπου. Ο πατριώτης οφείλει να καλλιεργεί και να δυναμώνει την εθνική του συνείδηση, τον συνειδησιακό του δηλαδή δεσμό με την κοινότητα των ανθρώπων μέσα στην οποία έχει γεννηθεί και με την οποία τον συνδέουν κοινά στοιχεία καταγωγής, πολιτισμού, θρησκείας, ιστορίας και συλλογικών οραμάτων - στόχων. Η κοινότητα των ανθρώπων που συγκεντρώνει αυτά τα γνωρίσματα, όπως προείπαμε ονομάζεται Έθνος.

    Δημοσιεύτηκε: 05 Δεκέμβριος 2012

    Η πολυμέτωπη επίθεση που δέχεται η πατρίδα μας δεν έχει «πολιτικό», αλλά αξιακό πρόσημο. Δεν έχει δηλαδή σημείο εκκινήσεως ή αναφοράς κάποια «αριστερά» ή «δεξιά» ιδεολογήματα, ούτε προωθείται αποκλειστικά από φορέα ή φορείς ενός συγκεκριμένου πολιτικού χώρου.

    Δημοσιεύτηκε: 04 Δεκέμβριος 2012

    Για όλους εμάς τους εθνικιστές δεν ήταν ένας απλός συναγωνιστής, αλλά ο ηγέτης, ο αγωνιστής, ο οραματιστής, ο ιδεολόγος, που με τον τρόπο ζωής του και την στάση του είχε πάντα να δώσει στον καθένα ξεχωριστά και στην πατρίδα.

    Δημοσιεύτηκε: 03 Δεκέμβριος 2012

    Το 40 χρόνια είναι απλά ένα ενδεικτικό νούμερο, γιατί όχι μόνο κατά την διάρκεια της Μεταπολίτευσης, αλλά και μεταπολεμικά δεν υπάρχει στην Ελλάδα ένα γνήσιο δεξιό συντηρητικό κόμμα. Αυτή η απουσία είναι η αιτία της υπάρχουσας κρίσης. Η υπάρχουσα ελληνική πραγματικότητα διαχέεται από τα δόγματα τις μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Από το δημοτικό στο πανεπιστήμιο, στην τηλεόραση και την εφημερίδα ο Έλληνας πολίτης καθημερινά βομβαρδίζεται με τα πιστεύω του μεταπολιτευτικού καθεστώτος.

    Δημοσιεύτηκε: 18 Νοέμβριος 2012

    Η κάθε Πατρίδα γίνεται η μήτρα εκείνη μέσα στην οποία κυοφορείται η Φυλή για να γεννηθεί ως Έθνος. Εκεί θα αναπτυχθεί το ομότροπον. Με βάση την φυλετική ιδιοσυγκρασία και τα χαρακτηριστικά του χώρου, όπως τα αναλύσαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο, θα οργανωθεί η ζωή της κοινότητος. Αυτή η κοινή οργάνωση θα δημιουργήσει κοινές συνήθειες, κοινούς τρόπους αντιμετώπισης των διαφόρων - καλών ή κακών - συνθηκών, κοινά έθιμα, κοινές γιορτές και όμοια κοινωνική συμπεριφορά. Όλα αυτά από γενιά σε γενιά θα εξελιχθούν σε έναν όμοιο τρόπο ζωής και σε μία κοινή παράδοση.

    Δημοσιεύτηκε: 10 Νοέμβριος 2012

    Θα τοποθετηθώ σήμερα σε δύο θέματα. Στην αντίληψη περί της δημοσιότητας της παράταξης μας και στην στάση του κυρίαρχου κυβερνητικού στρατοπέδου απέναντι στο εθνικό ζήτημα.

    Σελίδες