Νέα Δημοκρατία και Ελληνική Παιδεία

  • Δημοσιεύτηκε: 18 Φεβρουάριος 2007

    Μετά το βιβλίο Ιστορίας της Στ' Δημοτικού ήρθε το βιβλίο Νεοελληνικής Γλώσσας της Γ' Γυμνασίου. Θα περίμενε κανείς, σε αυτό το βιβλίο, ο νέος Έλληνας να διαβάζει κείμενα του Καζαντζάκη, του Σικελιανού, του Μυριβήλη, του Παπαδιαμάντη. Πλανάσθε πλάνη οικτρά. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ έχουν άλλη αντίληψη περί «Νεοελληνικής Γλώσσας». Σε αυτό το βιβλίο - στην Γ' ενότητα - διδασκόμαστε «τι είναι ρατσισμός», ότι «δεν υπάρχουν καθαρές φυλές» και ότι «όλοι μπορούμε να γίνουμε ρατσιστές». Κατόπιν, υπό τον τίτλο «πολυεθνικές τάξεις στο σχολείο», μαθαίνουμε ότι οι δάσκαλοι δεν πρέπει να δυσανασχετούν με το «πόσο ραγδαία αλλάζει η εθνική σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού των δημόσιων δημοτικών σχολείων χρόνο με τον χρόνο»!

    Το εισαγωγικό κείμενο της Δ' ενότητας ξεκινάει με αποσπάσματα του βιβλίου του Κώστα Σημίτη «εθνικιστικός λαϊκισμός», στα οποία ο πρώην πρωθυπουργός καταγγέλλει «την χωρίς απήχηση Ελληνική και χριστιανική παράδοση» και την «προσήλωση στις εθνικές, θρησκευτικές ιδιαιτερότητες». Και όλα αυτά στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας! Την επόμενη φορά μπορούμε να βάλουμε και χωρία των βιβλίων του Μίμη Ανδρουλάκη ή μία συνέντευξη του Σηφουνάκη κατά του Χριστόδουλου. Και φυσικά η κ. Γιαννάκου δεν ξέρει, δεν άκουσε, δεν είδε. Το ίδιο και ο κ. Καλός, βουλευτής Πειραιώς και - κατ' ευφημισμό - «άνθρωπος της Εκκλησίας». Φανταστείτε να ήταν και στους εχθρούς.

    Το γιατί γίνεται αυτό το καταλαβαίνουμε όλοι. Στα πλαίσια της «πολυπολιτισμικής Ελλάδος» τα Ελληνόπουλα θα πρέπει να χάσουν την πολιτισμική τους ιδιοπροσωπία. Να διαρρηχθούν οι δεσμοί με την συλλογική εθνική μας μνήμη και συνείδηση. Η φαντασίωση της εθνοφοβικής Αριστεράς είναι «ο πολίτης του κόσμου», ξεκομμένος από κάθε εθνικό και πολιτισμικό δεσμό, αποποιούμενος κάθε εθνική ταυτότητα και ιστορική συνέχεια. Αυτά πρεσβεύουν σήμερα οι απόγονοι της «Οκτωβριανής Επανάστασης». Μπορώ να ρωτήσω όμως γιατί η Νέα Δημοκρατία ακολουθεί το ίδιο ρεύμα; Ποιος ο λόγος η Ν.Δ. να ποδηγετείται από τις διεθνιστικές ιδεοληψίες της Αριστεράς;

    Τα ερωτήματά μου είναι ρητορικά. Διότι η απάντηση βρίσκεται στην όλη διαδρομή της Ν.Δ., η οποία από την ίδρυσή της έως σήμερα τρέμει κάθε ιδεολογική σύγκρουση με την κατεστημένη Αριστερά. Γι' αυτό και τα βιβλία συνεχίζουν να τα γράφουν αριστεροί «ιστορικοί», γι' αυτό και την ΝΕΤ συνεχίζουν να την ελέγχουν αριστεροί δημοσιογράφοι, γι' αυτό και το κορυφαίο βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού - ο «Χρυσός Αλέξανδρος» - δόθηκε στον κ. Μάνο Ζαχαρία, ο οποίος υπήρξε ο κινηματογραφιστής του «Δημοκρατικού Στρατού» στον ανταρτοπόλεμο. Ήταν αυτός που κινηματογράφησε την έφοδο του Δ.Σ. εναντίον της Κόνιτσας και έφτιαχνε τα προπαγανδιστικά φιλμ του ΚΚΕ, για το πόσο καλά περνούσαν τα απαχθέντα Ελληνόπουλα στον «σοσιαλιστικό παράδεισο»! Και εις ανώτερα.

    Το άρθρο 16, παρ. 2, του Ελληνικού Συντάγματος, αναφέρει ότι σκοπός της Παιδείας «είναι η καλλιέργεια της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης», δεν γράφει ότι σκοπός της Παιδείας είναι η γαλούχηση μελλοντικών ψηφοφόρων του Συνασπισμού. Ψιλά γράμματα αυτά για την Νέα Δημοκρατία θα μου πείτε. Για τους Έλληνες πατριώτες και τον ΛΑ.Ο.Σ. όμως η Παιδεία είναι πρώτη προτεραιότητα.

    Κατηγορία: