«Κρατικές γιορτές» και εθνικοί αγώνες

  • Δημοσιεύτηκε: 18 Νοέμβριος 2020

    «Η Πρωτομαγιά και η 17η Νοέμβρη διαφέρουν από την 25η Μαρτίου και την 28η Οκτωβρίου. Είναι εξίσου σημαντικές γιορτές και επέτειοι, αλλά διαφέρουν, γιατί, κακά τα ψέματα, η 25η και η 28η είναι κρατικές γιορτές, παρελάσεις».

    Τάδε έφη ο γραμματέας του ΜΕΡΑ25 Γιάνης Βαρουφάκης σε ραδιοφωνικό σταθμό πανελλαδικής εμβέλειας) κατά την διάρκεια συνέντευξής του με αφορμή τη στάση τού κόμματός του για τον εορτασμό της επετείου της 17ης Νοεμβρίου.

    Η σύγκριση και μόνο των δύο εθνικών μας επετείων με αυτήν μίας τοπικά και χρονικά περιορισμένης εξέγερσης μερικών εκατοντάδων πολιτών, εκτός από ανίερη πράξη, αποτελεί και μία ύβριν στην μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών των εθνικών μας αγώνων για ελευθερία.

    Δεν θα περίμενε κανείς, φυσικά, τίποτε καλύτερο από κοσμοπολίτες τύπου Βαρουφάκη, μεγαλωμένων με αποστειρωμένα ευρωπαϊκά ιδεολογήματα, ανίκανα να αφουγκραστούν τις προκλήσεις που απειλούν να καταπιούν τις αξίες και τον πολιτισμό της Ευρώπης, είτε με την μορφή της εισβολής εκατομμυρίων ανθρώπων φορέων μίας τελείως διαφορετικής και συγκρουσιακής κοσμοθεώρησης, είτε με την απροκάλυπτη επιβουλή φυρερίσκων, τύπου Ταγίπ Ερντογάν.

    Κι όμως, λίγα μόλις χρόνια πριν (28 Φεβρουαρίου 2013) στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» ο Γεώργιος Βαρουφάκης, πατέρας του Γιάνη και πρόεδρος τότε της Χαλυβουργικής, έγραφε: «Οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν βελτιωθεί πολύ, από τότε μάλιστα που στην ηγεσία της γείτονος υπάρχει ένας προοδευτικός ηγέτης, ο Ταγίπ Ερντογάν. Είναι βέβαιο ότι θα άξιζε τον κόπο να αναλάβει η χώρα μας να κάνει ένα πρώτο βήμα προς μια προσέγγιση με την Τουρκία σχετικά με το θέμα της εκμετάλλευσης του πετρελαίου και αερίου του Αιγαίου, μια και για την ώρα η ύπαρξη της υφαλοκρηπίδας δεν επιτρέπει να αναμένεται από τη χώρα αυτή να αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία».

    Και αν κάποιος ισχυριζόταν σήμερα ότι σχεδόν 8 χρόνια πριν ήταν άλλα τα δεδομένα και η εικόνα για τον νεοσουλτάνο, αλλά και ότι δεν είναι απαραίτητο οι απόψεις πατρός και υιού να συμβαδίζουν, δεν έχει παρά να ανατρέξει στις πολιτικές θέσεις του κόμματος Βαρουφάκη, όπου διαβάζει, μεταξύ άλλων, στο κεφάλαιο «Ελληνοτουρκικές σχέσεις»: «Το ΜΕΡΑ25 θεωρεί παράλογο κι επικίνδυνο το δέσιμο της χώρας στο άρμα του Ισραήλ και των αμερικανικών πολυεθνικών εταιριών πετρελαίου, αφήνοντας παράλληλα την Τουρκία και άλλες χώρες της ανατολικής Μεσογείου έξω από τις συμφωνίες συνεκμετάλλευσης στα ανοικτά της Μεσογείου».

    «Οξειδωμένοι στην νοτιά των ανθρώπων» άνθρωποι σαν τον Βαρουφάκη αδυνατούν να νιώσουν μέσα στα σπλάχνα τους το φως της «μακρινής μητέρας», που απ’ όσο μακριά έρχεται άλλο τόσο πηγαίνει στο μέλλον, μέσα σε μία αέναη πορεία αιμάτων, αγώνων και παθών που δεν αφήνουν το ρόδο να μαραθεί.

    Η υπεράσπιση της ελευθερίας και του Ελληνισμού, είτε με εθνικούς είτε με κοινωνικούς ή με πνευματικούς αγώνες, δεν χρειάζονται «κρατικές γιορτές» για να καθιερωθούν αυτοί ως στιγμές της ιστορικής μας πορείας. Αποτελεί διαχρονικό βίωμα του Ελληνισμού, πέρα και πάνω από τάξεις, χρονικές συγκυρίες και πολιτικές σκοπιμότητες. Σφυρηλατείται με την εντρύφηση στα νάματα της πολιτισμικής μας κληρονομιάς και όχι στη χυδαία διαστροφή της, στις αρένες μιας ευρωπαϊκής «ένωσης», όπου οι οικονομικοί στόχοι επιδιώκονται πάνω στα σκύβαλα των εθνών της.

    Όταν νιώσουμε ξανά το κάλεσμα της Ιστορίας, ίσως νιώσουμε ξανά και «χαρές ανείδωτες». Μέχρι τότε, όμως, θα μας φτύνει κατάμουτρα ο κάθε ... Γιάνης.

    Κατηγορία: